Een groet uit Heemskerk deel 7

terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Inleiding

Welkom in de vernieuwde delen van ‘Een groet uit Heemskerk’. Nadat ik eerst alle delen had gedigitaliseerd en
van dezelfde lay-out waren voorzien als ‘Een groet uit oud Heemskerk’, was ik al erg tevreden met het resultaat.
Maar toch wilde ik dat de uitstraling ook het zelfde werd. En daar bedoel ik dan mee, de mappen waarin de foto’s
zijn opgeborgen. Dus heb in mei 2006 de delen 1 tot en met 10 heringedeeld in grotere delen die nu ook, net zoals
de oud Heemskerk delen, in groene mappen zijn opgeborgen. In het vernieuwde deel 7 zitten dan ook een deeltje van
9 en een deeltje van 10.

In dit boek zult u dan ook verwijzingen lezen naar de oude delen. Het begin en eind van de oude delen heb ik
instant gehouden omdat ik dan kan laten zien dat er meerdere malen over de indeling is nagedacht en hoe het tot
de huidige uitvoering is gekomen.
Ik hoop, net zoals in voorgaande delen, dat u veel leesplezier zult beleven en dat het mooie herinneringen bij u
ophaalt uit lang vervlogen tijden.

Als u deel 7 van de nieuwe serie ‘Een groet uit Heemskerk’ openslaat is het woensdag 17 mei 2006.

terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Straten Register

Straat

Volgnummer

Aantal

Anthonie Verherentstraat

1756-1757-1758-1759-1801

5

Archeologie, Laan van

1732-1733-1734-1735-1736-1737-1738-1739-

1740-1741-1742-1787-1788-1789-1790-1791-

1792

17

Bachstraat

1659-1665-1666-1701

4

Bellinistraat

1681-1754

2

Beneluxlaan

1670-1803-1838

3

Botter Acker

1814

1

Broekpolder, Laan van

1720-1731-1793-1796

4

Carel van Manderstraat

1675

1

César Franckstraat

1611

1

Chopinstraat

1680-1800-1842-1843

4

Coevenhovenstraat, Van

1769-1771

2

Communicatieweg

1864-1865

2

Coornhertstraat

1704-1711

2

Deutzstraat

1639-1770-1829-1830

4

Doesschatestraat, Prof ten

1668

1

Dukasstraat

1650-1651

2

Duitslandlaan

1634-1671-1672-1804-1805

5

Elbestraat

1662

1

Euratomsingel

1688-1689

2

Frankrijklaan

1661

1

Gerrit van Assendelftstraat

1678-1712-1713-1755

4

Gounodstraat

1880-1881

2

Heemswijk

1658

1

Hevel

1719

1

Hillen Acker

1600-1601-1632-1633-1691

5

’t Hof

1708-1709

2

Hoflaan

1635-1657

2

Hoflaan, Verlengde

1617-1629-1636-1652-1653-1866

6

Huibert Pootstraat

1685-1686-1687-1710-1752-1753-1797-1798-

1799-1821-1822-1831-1832

13

Jan Ligthartstraat

1615-1624-1631-1715-1819-1820

6

Jan van Kuikweg

1679-1833-1834-1835-1836

5

Jan van Scorelstraat

1808-1809

2

Johannes Poststraat

1660

1

Karshoffstraat

1673

1

Kercke Acker

1767

1

Kerklaan

1649

1

Kerkweg

1646-1647-1772-1773-1774-1806-1807-1810-

1827-1828-1847

11

Kleine Houtweg

1851-1852

2

Lange Acker

1602-1641-1642-1643-1692-1695-1698

7

Laurentiuskerk

1637-1663-1664-1802

4

Lessestraat

1690-1751-1837

3

Luxemburglaan

1616

1

Maerelaan

1612-1613-1684-1748-1839-1840-1841

7

M. van Heemskerckstraat

1775-1848-1849-1850

4

Marquettelaan

1676-1702-1823-1824-1825-1826

6

Mozartstraat

1630

1

Musket

1718

1

Ned. Herv. Kerk

1553-1749-1750

3

Nielenplein

1640-1768-1776-1777-1778-1844-1845-1846

8

Noordermaatweg

1747

1

Pad Acker

1605-1606-1607-1608-1609-1610-1743-1761-

1762-1763-1764-1815-1816

13

Puccinistraat

1682-1683

2

Parallelweg

1626-1627-1628-1654-1655-1656

6

Raadhuisstraat

1648-1677-1699-1700

4

Rameaustraat

1667

1

Reynoutlaan

1876-1877-1878-1879

4

Rijksstraatweg

1625-1694-1744-1745-1746-1785-1786

7

Ruysdaelstraat

1638

1

Schrijverskwartier

1723-1724-1725-1726-1727

5

Schutterskwartier

1794-1795-1875

3

Stan Kentonlaan

1716-1717

2

Starweg

1693

1

Steenhouwerskwartier

1728-1729-1730

3

Strand

1696-1697

2

Stroomwal

1867-1868-1869-1870-1871-1872-1873-1874

8

Suykers Acker

1619-1620-1621-1622-1623-1644-1645-1760-

1811-1812-1813

11

Tolweg

1707-1714

2

Trompet

1779-1780-1781-1782-1783-1784-1853-1854-

1855-1856-1857-1858-1859-1860-1861-1862-

1863

17

Visserstraat

1674

1

Vrijburglaan

1614

1

Waddenlaan

1705-1706

2

Weergang

1722

1

Weg Acker

1599-1603-1604-1765-1766-1817-1818

7

Weverskwartier

1721

1

Zamenhof

1703

1

Zuidermaatweg

1618-1669

2

Totaal aantal foto’s in deel 7:

283


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Foto's 1599 t/m 1651

Foto Weg Acker 12-2002
1599/3080


Een opvallende kunstwerk is neergestreken in de Waterakkers nabij de ingang van de wijk. Het betreft hier een stalen, blauwe tweedelig kunstwerk. Het kunstwerk van Ton Zwerver uit Amsterdam is nog niet klaar. Want zo zegt hij, t.z.t. komt er nog verlichting in. De vormen van de kunstwerken heeft hij ontleent van vruchten. Zo is het grote werk ontleent van een banaan en de kleine van een zeevrucht. De kunstenaar vertelt over het kunstwerk dat de vormen op allerlei wijze geïnterpreteerd kunnen worden en meerder uitdrukkingsvormen hebben. In de objecten zijn allerlei figuren te zien. Er lijkt wel een konijn tussen te zitten, en planten en tal van abstracte vormen. Er is veel te ontdekken. Zwerver verwijst naar de schaduwen van de bladeren van de bomen. Iedereen ziet daar wat anders in,’van geestfiguren tot duidelijke benoembare vormen’, aldus de kunstenaar.


Foto Hillen Acker 02-2003
1600/3144


Het is nog niet te zien, maar mijn vrouw en de kids staan hier in een toekomstige achtertuin van een bewoner aan de Hillen Acker. Zijn achtertuin bestaat nu nog uit een zandmassa dat plaats zal maken voor een stuk sloot. Het stukje grond waar de kinderen op lopen zal weldra worden afgegraven en zo zal de sloot met een 20 tal meters worden verlengt in de richting van de Rijksstraatweg. Waarom wordt hij niet verder doorgetrokken? In principe wordt hij dat wel, alleen via een buis onder de weg door, want naast de garage links op de foto loopt namelijk de Kercke Acker. En aan de overzijde van de Kercke Acker gaat de sloot weer verder tot aan de Water Acker waar hij ook weer onder de weg door duikt. Het laatste stukje loopt van de Water Acker tot aan de Rijksstraatweg waar het wel water en het water uit het duingebied wordt afgevoerd via de net beschreven sloot.


Foto Hillen Acker 02-2003
1601/3145


We staan hier nog steeds bij dezelfde achtertuin aan de Hillen Acker. Op de achtergrond, een beetje aan de rechterkant van de foto, zien we de Kercke Acker. Deze straat is een verbindingsweg tussen de twee fasen van Waterakkers 1 en 2. Hij ligt tussen de straten Hillen Acker en de veel eerder aangelegde Schilp Acker. De Kercke Acker loopt overigens niet verder naar de Lange Acker en de Weg Acker. Maar daar tussen ligt wel een fietspad beginnende vanaf de Hillen Acker, iets verder dan waar de Kercke Acker op de Hillen Acker uitkomt.


Foto Lange Acker 02-2003
1602/3146


We hebben hier een mooie doorkijk foto van de Lange Acker. We kijken hier in de richting van de Rijksstraatweg. Op de achtergrond zien we dan ook de achterkant van het woonwagenkamp Elzenhof. De Lange Acker ligt er nu nog wat overhoop gehaald uit. Maar binnenkort wordt dit volgestort met puin en worden er stelcomplaten overheen gelegd wat dan tijdelijk als nood of bouwweg moet gaan dienen. Zoals op de foto te zien is, heeft het inmiddels beroemde bedrijf uit Assendelft de hele infrastructuur van de derde fase aangelegd.


Foto Weg Acker 02-2003
1603/3147


We zijn een klein stukje naar het zuiden gelopen en komen dan een sloot tegen. Deze sloot ligt tussen de Weg Acker en de Lange Acker in. Even verder dan waar de Weg Acker een lichte bocht naar het westen beschrijft, duikt de sloot onder de Weg Acker door en komt aan de andere zijde weer tevoorschijn. Om vandaar uit richting de Pad Acker te gaan waar hij ook weer onderdoor duikt. Dan loopt hij evenwijdig aan de achterzijde van Elzenhof naar het noorden om voor de onderdoorgang van de Water Acker aan te sluiten op de eerder beschreven sloot van foto nummer 1600. Het water van deze twee afvoerwegen van wel en duinwater komt samen bij de Weg Acker nabij het pas geplaatste kunstwerk dat in het water staat en ‘s nachts van binnen uit is verlicht. Zo stroomt het water uit het duin onder de Jan Ligthartstraat door om bij Westerheem weer boven de grond te komen en zo verder Beierlust in stroomt. Van daar vindt het water zijn weg via allerlei sloten naar het Uitgeestermeer.


Foto Weg Acker 02-2003
1604/3148


We staan nu echt op de Weg Acker, althans wat later de Weg Acker moet gaan worden. Nu staan er alleen wit beschilderde paaltjes die aangeven waar de rioolputten voor de afvoer van het huishoudelijk afvalwater en het regenwater zitten. Want in het hele plan Waterakkers / Lunetten is het riool stelsel dubbel uitgevoerd, zodat er geen extra belasting op het riool komt bij hevige regenval. In de rest van Heemskerk is bij mijn weten het nog niet zo ver, want daar zijn er allerlei maatregelen genomen om te voorkomen dat er rioolwater in de sloten terecht komt, doordat het riool het niet kan verwerken. Dat zijn de zo genaamde bergingbezinkbassins. Heemskerk moet er zo’n 12 plaatsen. Twee liggen er al aan de Rijksstraatweg zoals we al weten, één ligt er aan de Maerelaan ter hoogte van de Baandert en één nabij de Luxemburglaan.


Foto Pad Acker 02-2003
1605/3149


Op onze wandeling door het toekomstige Waterakkers fase 3 zijn we nu aangekomen op de Pad Acker. We staan hier op de kruising van de Weg Acker, Botter Acker en de Pad Acker en kijken in de richting van de Rijksstraatweg. Op de linkerzijde van de foto zien we de achtertuinen van de huizen die staan aan de Maerten van Heemskerckstraat. Aan de rechterzijde zien we het huis van doktersfamilie M.G. Stolk en mw. W.M Stolk-Boonzaayer. In 2002 heeft deze huisartsenfamilie een flinke uitbreiding geplaagd nabij het huis. Het was namelijk zo dat de praktijk zich op de eerste etage van het huis bevond. Kennelijk was dit voor ruime tijd voldoende maar in 2002 werd de praktijd in een geheel nieuwe aanbouw ondergebracht. Deze aanbouw staat een beetje schuin achter het woonhuis, en is net niet op de foto te zien. Geheel links nogmaals zien we de noodlokalen van de basisschool de Lunetten staan. Hier is onder ander groep 3 en 4 ondergebracht. In totaal staan hier 4 noodlokalen en de bedoeling is dat de school gaat uitbreiden op het veld dat naast de school is gelegen. Voorheen stonden hier altijd paarden op.


Foto Pad Acker 02-2003
1606-1607/3150-3151

     

We lopen nog steeds op de Pad Acker maar nu in de richting van de Water Acker. Vanaf dit punt hebben we eens panoramafoto genomen van 5 foto’s lang, dus op de volgende bladzijde gaat de serie verder. Zo krijgen we een compleet overzicht van het toekomstige Waterakkers fase drie. Als we beginnen met klikken zien we aan de linkerzijde van de foto de laatste huizen die staan aan de Sybrands Acker en de Schilp Acker. De achtertuinen van de huizen aan de Sybrands Acker liggen direct aan het water terwijl de achtertuinen van de huizen aan de Schilp Acker, uit komen op een fietspad en daarachter bevind zich dan de sloot. Het fietspad begin aan de Weg Acker ter hoogte van het kunstwerk, en eindigt op de Water Acker. Het fietspad is zo’n beetje de scheidingslijn tussen de twee fasen in. Verder zien we op de foto de al eerder beschreven sloot. Ook op deze sloot komt het water wat achter de Sybrands Acker langs stroomt. Net rechts onder in de hoek van de rechter foto zien we de beginselen van de Lange Acker liggen. De paaltjes met de wit geschilderde koppen geven weer de rioolputten moeten komen voor de afvoer van huishoudelijk afvalwater en regenwater. Zo als je kunt zien staan we hier dus niet helemaal op de Pad Acker maar net iets ernaast. Dat klopt ook wel, want op deze plek ligt een stapel met stelcomplaten en daar staan we boven op als we deze serie fotograferen.


Foto Pad Acker 02-2003
1608-1609-1610/3152-3153-3154

     


We staan hier nog steeds op de stapel stelcomplaten die langs de Pad Acker liggen. Vanaf hier hebben we een redelijk uitzicht over het terrein. Net hadden we de eerste twee foto’s van deze serie beschreven en nu volgen de laatste drie. Enfin, de witte paaltjes geven dus aan waar de riool putten moeten komen, we zien ze dan ook bij bosjes staan op deze foto en de putten liggen ernaast. Alleen in de eerder beschreven Weg Acker liggen de putten al in het zand. De rest moet dus nog worden geplaatst. Er is hier redelijk zich op de toekomstige straten van de Hillen Acker en de Lange Acker en achter de grote zanghopen op de onderste foto ligt de Weg Acker. De sloten zijn hier trouwens in ruwe vorm uitgegraven, later zal er met meer zorg enige vorm aan de kanten worden gegeven om er zo een ecologische kant van te maken. Waar een verscheidenheid van flora en fauna terecht kan. In de rest van het plan is dat reeds al het geval, en ik moet zeggen, het trekt inderdaad andere soorten insecten en planten aan. ‘s Morgens kwaken de kikkers luid in de zomer maanden en vreemdsoortige spinnen duiken op in de herfst. Niet alleen aan de waterkant maar ook in je tuin zijn ze te vinden.


Foto César Franckstraat 02-2003
1611/3155


Menig een zal wel denken, waar is dit nu weer, of iets van, wat is hier nu weer gesloopt. Om u van raadselen te weerhouden zal ik het maar zeggen. We staan hier naast de Dr. Prinsenhal en achter het oude pompstation van Esso. We kijken in de richting van de Maerelaan. Op deze plek heeft namelijk dansschool André Bakker gestaan. Zoals bij foto 1179 staat te lezen was André Bakker hier in 1974 neergestreken en in 1998 kwam zijn carrière aan de Maerelaan een einde. Bijna 25 jaar heeft hij zijn dansschool aan de Maerelaan gehad. Maar sinds Aad Schoorl in het begin van de jaren 80 zijn dansschool aan de Velst begon, liep het langzaam aan af met de dansschool van Bakker. Op het laatst gaf hij alleen nog les aan ouderen en zijn bar boven werd bezocht door darters. Dansstudio Patty verhuisde naar het Ski-centrum aan de Communicatieweg. Anno nu stond de school al geruime tijd leeg en had er al een kraker in gezeten. De kraker werd via de rechter gedwongen het pand te verlaten. Toen dacht de Marokkaanse gemeenschap er een onderkomen in te kunnen vinden, maar ook dat vond de gemeente geen goed idee. Al hoe wel er wel een theehuis in was gevestigd. Om van al het gezeur af te wezen heeft de gemeente Heemskerk, al jaren eigenaar van het pand, het uiteindelijk met de grond gelijk gemaakt. Dat was in januari van 2003.


Foto Maerelaan 02-2003
1612/3156


We zijn even naar de voorkant gelopen en hebben zo uitzicht op de oude dansschool en ook op het pas overgenomen tankstation Van der Eng. Tegenwoordig in handen van C-1000. Nadat de herinrichting van de sleepdiensten een feit was geworden, en Arie het wegennet van half Noord-Holland onder hoede kreeg werd het bedrijf te groot voor hem, daarom stootte hij de garage af en ging zich meer op het bergingswerk richten. C-1000 zag een tankstation naast de supermarkt wel zitten en nam alleen het pompgedeelte over. Het garage gedeelte zou worden verhuurd aan kleine klussers van auto’s en dergelijke. Dat C-1000 het pomp gedeelte overnam daar was de gemeente niet blij mee, want met de achterliggende gedachte van de sloop van de Dr. Prinsenhal in het verschiet, zou er een enorme ruimte vrijkomen voor nieuwbouw op de hoek van de Beethovenstraat en de Maerelaan. Maar de eerste aanzet is gegeven door de sloop van de voormalige dansschool André Bakker.


Foto Maerelaan 02-2003
1613/3157


Een stukje nieuwbouw in Heemskerk. Niet zomaar een stukje nieuwbouw. Het betreft de nieuwbouw van turnvereniging TOSS. De uitbreiding van de gymzaal was noodzakelijk om de selectie goed te kunnen trainen. En bovendien waren diverse onderdelen van de vereniging verspreid over heel Heemskerk. De nieuwe zaal wordt twee en een half keer zo groot en bovenop de kleedkamers komt het clubgebouw. De naam blijft onveranderd volgens de voorzitter en zal De Springplank blijven heten.


Foto Vrijburglaan 02-2003
1614/3158


Er moest en er zou weer een horeca gelegenheid aan de Vrijburglaan verschijnen op de plaats waar de oude Bowlingboerderij had gestaan. Plannen waren er al snel gemaakt. Toch heeft het bijna een jaar geduurd eer er een paal werd geslagen. Nu, september 2003, staat het gebouw nog steeds leeg en is er nog geen bestemming voor gevonden. Er zouden kantoren in gevestigd kunnen worden. Maar ook dat bood geen soelaas. Misschien had de gemeente er beter twee doeltje voor de jeugd uit de buurt kunnen neer zetten. Maar geld is kennelijk het belangrijkste. Een project ontwikkelaar koopt de grond en bouwt erop en vervolgens zit de omgeving ermee als het blijft leegstaan. Wie weet wat het allemaal aantrekt.


Foto Jan Ligthartstraat 03-2003
1615/3159


De ‘Stasiebunker’ van Heemskerk wordt eindelijk gesloopt. Dat waren de woorden van Wethouder Hollebrand tijdens de officiële start van het afbreken van het oude belastingkantoor aan de Jan Ligthartstraat. Met vele gasten die een appartement hadden gekocht die op het terrein worden gebouwd werd de opening verricht. Tevens sprak de Hr. Van Nimwegen nog een woordje. Hij is tenslotte de directeur van Woon op Maat en heeft het project onder zijn hoede. Tevens wil WoonopMaat nog andere woontorens hier in de buurt bouwen maar dat heb ik al ergens eerder beschreven. Maar of dat ooit van de grond komt, is nog maar de vraag.


Foto Luxemburglaan 03-2003
1616/3160


Met de lift zijn we naar twaalf hoog gegaan waar we een prachtig uitzicht hebben op de voorspoedige bouw van het gebouw Heemblom. Het laatste architectonische tekenwerk van de vermaarde architect Piet Blom, zoals u inmiddels wel weet, ook het gaspaleis en de kubuswoningen heeft ontworpen. Het gebouw beschrijft een bocht die evenwijdig aan de Hoflaan loopt. Voor het gebouw, dus aan de kant van de Hoflaan, komt een ventweggentje te liggen waar ook de parkeerplaatsen zijn gesitueerd. Dit ventweggentje komt uit op een rotonde waar ook de Verlengde Hoflaan uitkomt. U weet wel, de weg onder de tunnel door van en naar de Broekpolder. De achtertuin wordt een soort van parkachtig iets. Met wandelpaden en redelijk veel groen.


Foto Verlengde Hoflaan 03-2003
1617/3161


Vanaf het balkon op de twaalfde verdieping van de flat aan de Luxemburglaan was dit bouwwerk niet te zien. Daarom zijn we er maar heen gegaan. We staan hier dus aan de kant van de wijk Zuidbroek en Oosterzij. Broekpolder ligt aan de andere kant van de spoorlijn. Zoals we op de foto kunnen zien, kijken we precies onder de brug door naar de andere zijde van de onderdoorgang. Dat betekend dus dat de feitelijke brug al klaar is. Bij foto 1576 had ik al geschreven dat er een betonplaat van 900 ton als dak van de tunnel en gelijk de vloer waarover het spoor van de treinen komt te liggen. Verder is er te zien dat de werkzaamheden aan de noordelijke ingang nog in volle gang zijn. Ik wist niet dat het ook met heipalen op zijn plaats moest worden gehouden. Op elke hoek van een vierkante meter is een paal geslagen met een doorsnede van ruim 50 cm. Daar overheen komt dan weer van dat vlecht betonwerk van 30 cm dik en dan komt pas het wegdek. Tussen de grond en het wegdek zit ook al ruim een halve meter.


Foto Zuidermaatweg 03-2003
1618/3162


Het waterschap heeft de slootjes weer een uitgebaggerd en toevallig viel mijn oog op dit stuk steen. Aangezien ik meer van deze stenen op de foto heb staan, dacht ik eerst dat ik hem al had en dat de chauffeur van de graafmachine dit paaltje per ongelijk had omgeduwd of zo. Maar na één blik in de boeken, wist ik het. Deze had ik nog niet. Als we nu eens map 8 erbij pakken en eens kijken bij foto nummer 1404, dan ziet u een aardig overzicht van alle paaltjes die ik inmiddels op de foto heb staan. Alleen op deze tekening staan niet de waterbouwtechnische werkstukken aangegeven. Goed, het gaat hier om paal O-31 kunnen we nu wel vast stellen. Want hij ligt in de zelfde bocht als O-30 maar deze staat meer aan het eind van de bocht. Terwijl O-31 aan het begin van de bocht ligt. Komende uit de richting van de Hoflaan dan. Het is jammer, want alleen de voet van de paal is zichtbaar. Toen deze palen aan het begin van de vorige eeuw werden gehouwen, heeft men de bovenkant glad gemaakt van zo’n 80 cm de rest bleef ruw. Ook zo’n 80 cm.


Foto Suykers Acker 04-2003
1619-1620-1621-1622/3166-3167-3168-3169

     

     

We gaan weer eens een rondje over de ‘bouw’. Veel bouw is er echter nog niet te zien, maar dat hindert niet. Waar het vooral om gaat is dat wij, ons gezinnetje, eens lekker een frisse neus halen in de ochtend zon in april. Lekker even naar buiten met zijn alle. Lekker rennen, schreeuwen en blèren.Maar niets van dat alles. In huis zo druk en buiten lopen ze netjes aan je hand vast. Erg hè! Maar goed, bijna aan het eind van de wandeling klimmen we boven op een bergje om zo een mooi uitzicht te hebben over fase 3 van Waterakkers/Lunetten. We kunnen zien dat de rioleringsstelsel er al ligt en dat de slootpartijen er in zijn ruwe vorm aanwezig is. We zullen maar zeggen dat daar de scherpe kanten nog vanaf moeten gehaald worden. Wat ik er ook nog over vertellen wil is dat de oude ‘Kerkbeek’ slootje in zijn hoedanigheid blijft bestaan. Dat wil zeggen, hij gaat niet op in een brede sloot of zo, maar blijft een smal slootje. Echter, hij wordt gekruist door een brede sloot die parallel aan de Water Acker loopt. Dus achter de huizen aan de Sybrands Acker. Maar om een of andere reden komen deze twee stromen niet bij elkaar. Althans niet op deze plek. Verder stroom afwaarts nabij de voetbalkooi aan de Suykers Acker stroomt de Kerkbeek uit in een bredere waterloop. Volgens mij komt het door het feit dat in Waterakkers Lunetten alleen zuiver duinwater mag stromen en geen overlopen van bergbezinkbassins. Want weet u nog, er was er een ingegraven nabij de rotonde van de Smitse. Ver weet ik niet zoveel meer te vertellen over deze foto, maar laat u zicht er rustig overheen glijden en vertel me wat u ziet.


Foto Suykers Acker 04-2003
1623/3170


We staan nog steeds boven op de berg en hebben ons alleen omgedraaid, om zo ook een blik op het achterliggende gedeelte te krijgen. Wat we hier zien is de fundatie voor de toekomstige Suykers Acker, waar ook weer van die patiowoningen aan gebouwd gaan worden.


Foto Jan Ligthartstraat 04-2003
1624/3164


De sloop is nu als flink gevorderd van het oude belastingkantoor. Eerst heeft men alle bekleding eraf gepeld totdat er een beton skelet overbleef, en die heeft het sloop bedrijf met veel moeite klein kunnen krijgen. Je zou zeggen, zo’n gebouwtje, zo plat. Nou, volgens mij was hij berekend op een atoom aanval of zoiets, want grote beulbollen moesten er aan te pas komen om de laatste resten weg te krijgen. Inmiddels is het hele terrein vrij en kan de aannemer beginnen met de grond bouwrijp te maken. Als dat gebeurd is worden de palen geslagen en dan is de bouw echt begonnen.


Foto Rijksstraatweg 04-2003
1625/3171


Ik denk, nog even snel een foto maken van het stukje tuinders gebied waar straks de Randweg komt te liggen. Want voor je het weet ligt die Westelijke Randweg er. Althans dat deed de krant ons geloven. Want die wist te vertellen dat na de zomer vakantie de schop de grond in zou gaan. En aangezien de Gemeente Heemskerk al toestemming had gekregen voor het aanleggen van zijn deel, slechts 500 meter, verwachtte ik dat er inderdaad na de vakantie mee begonnen zou worden. Maar misschien heb ik mij vergist. Misschien bedoelen ze niet 2003 na de zomervakantie maar wellicht 2004 of zelfs 2005. Ze zijn per slot van rekening pas 25 jaar over de Westelijke Randweg aan het steggelen.


Foto Parallelweg 10-2003
1626/3180


We zijn weer boven in de uitkijktoren van de Broekpolder geklommen en hebben hier een uitzicht over toekomstige woningbouw. De bouw van De Wierden heeft inmiddels een aanvang genomen want dat is duidelijk te zien op de foto aan de rechterkant ervan. In september 2003 was de feestelijke start van de bouw van De Wierden. In mei werd de eerste paal voor de huurwoningen geslagen. In juni waren de huurhuizen een heel eind op weg. En in oktober werden de eerste palen geslagen voor de huizen op de eilanden. Deze huizen worden op eilanden gebouwd, zoals eerder al beschreven. Maar dat de eilanden naar de Waddeneilanden worden vernoemd is nieuw. Sinds kort heeft de gemeenteraad dat besloten. Het stukje Parallelweg in De Wierden is met de bouw ervan, komen te vervallen. Er komt wel een weg terug voor in de plaats, maar dat zal alleen een fietspad zijn. De auto’s kunnen De Wierden via de Verlangde Hoflaan of via de Belgiëlaan of via de Laan der Nederlanden of als laatste, de intree van de wijk Broekpolder aan Beverwijkse zijde het verlengde van de Meubelboulevard, ook wel de parallelweg.


Foto Parallelweg 10-2003
1627-1628/3181-3182

     

We staan nog steeds bovenop de uitkijktoren in de Broekpolder. Nu hebben we ons zicht gezicht op de Citadel van de Broekpolder. Of wel het centrum van de Broekpolder. De Citadel ligt nog net op het Heemskerkse gedeelte op de grens met Beverwijk. De eerste paal voor de Citadel werd in december 2003 geslagen. De beide verantwoordelijke wethouders waren verkleed als ridder en mochten zo de officiële eerste paal slaan. Niet met een moderne hei- installatie, maar met een houten heiblok aan touwen. De eerste blokken van de Citadel waren snel uitverkocht. Hoe de Citadel eruit komt te zien, daar heb ik ook al het een en ander over verteld.


Foto Verlengde Hoflaan 10-2003
1629/3184


Vanuit de uitkijktoren zijn we richting De Wieden gelopen om even bij de toekomstige ontsluitingsweg voor het Heemskerkse gedeelte te kijken. Stonden hier voor enkele maanden terug nog grote hijskranen, staat er nu niets meer. Enkel nog een verdwaalde bouwkeet. Daarin zitten waarschijnlijk de werklieden die de puntjes nog op de i moeten zetten. We zien hier een duidelijk onderscheid tussen de autorijdbanen en de fietspaden. Deze paden liggen niet zo diep als de autorijdbanen. Het hekwerk is ook nog niet compleet zo te zien. Dat als afscheiding en beveiliging tussen de autorijdbanen en fietspaden op de betonnen rand moet komen te staan. We hebben hier een aardige doorkijk in de richting van de Hoflaan. Op de achtergrond zien we het laatste project van de architect Piet Blom verschijnen. Het appartementencomplex stijgt boven de boomtoppen uit.


Foto Mozartstraat 10-2003
1630/3185


Van de ene kant van Heemskerk naar de andere kant van Heemskerk. We zijn hier op de hoek van de Baandert en de Mozartstraat aangekomen. De reden daarvoor is als volgt. Op de foto zien we een uitgegraven strook. Hierin komt asfalt te liggen en loopt vanaf de Maerelaan door de groenstrook langs de Baandert naar de Mozartstraat. Met dit laatste stukje wandelpad heeft de gemeente een wandelpad gecreëerd door alle groene stroken langs de waterpartijen en hoef je niet langs de drukke weg te lopen. Het parkachtige gevoel dat dit oproept moet dit wandelpad dus versterken. En als je dan de Mozartstraat oversteekt kom je vanzelf uit in het Steenstrapark en de omgeving van Marquette, die weer aansluiting heeft op het Molenbos. Zo kun je dus aardig door Heemskerk wandelen door en langs groenstroken zonder daarbij langs drukke wegen hoeven te lopen. Het pad begin nu bij de kinderboerderij Dierendorp, maar straks, als alles doorgaat, is het de bedoeling dat de groenstrook evenwijdig aan de Karshoffstraat er ook bij wordt getrokken. Zo heeft het Kermisveld en het grote speelveld aan de Johannes Poststraat ook een nieuwe functie gekregen. Het wordt dan echter het begin van de wandeltocht door Heemskerk. Vrijwel vanuit het centrum.


Foto Jan Ligthartstraat 10-2003
1631/3186


Weer even terug naar de nieuwbouw aan de Jan Ligthartstraat. Nadat de sloper de grond bouwrijp had gemaakt, kon het graafwerk voor de parkeergarage ook een aanvang nemen. Echter kwam er een onverwachtse vondst naar boven. Een grafheuvel uit de late IJzertijd zo’n 300 jaar voor Christus, zou opzien barend zijn, want tot nog toe werd alleen bij het Huldtoneel langs de Rijksstraatweg zoiets aangetroffen. Alleen de bodem van de grafplaats is gevonden. Mogelijkerwijs kan het zijn dat de grafheuvel lang geleden is verwoest ofwel bij het afgraven van het zand. In de bouwput tekende zich de verschillende grondlagen af. Donkere humuslaag komt uit de IJzertijd. Deze laag is met een dik pak zand bedekt, door zandverstuivingen. Daarboven is een laag uit de Karolingische tijd (750 jaar na Christus) waarvan al eerder in de omgeving (Beierlust) bewoningssporen zijn gevonden. De aardlagen waren gedateerd aan de hand van scherven die rijkelijk voorhanden waren. Er waren ook ploegsporen te zien. Een paar dagen later zal uit het zand een kogelpot uit de Karolingische tijd gevonden worden. Ook dit is weer een hoogtepunt in de Heemskerkse geschiedenis van de archeologie. De eindconclusie van het snelle onderzoek luid dan ook dat er mensen zo’n 2300 jaar hier rond hebben gelopen. Toen was het nog een wadachtig gebied. Ook dieren zoals paarden lieten hier hun sporen achter. Uit een dunne kleilaag met ingestoven zand kun je veel halen. De sporen leidde in de richting van Beierlust. Mogelijk dat daar of onder de weg, een woonhuis te vinden is. Aldus de archeoloog J. Roefstra.


Foto Hillen Acker 10-2003
1632-1633/3187-3188

     

Ook op de bouwplaats gaan we naar verloop van tijd maar weer eens een kijkje nemen, om te zien of er al activiteiten zijn die op bouwen lijken. En ja hoor, in de verte zien we een paar karkassen van rijtjeshuizen verschijnen. Als we dat nader onderzoeken blijkt het te gaan om huurhuizen van Amvest, de zelfde als waar wij nu een huis van huren. En ‘premie’ woningen. Deze worden overigens gebouwd aan de Lange Acker. Aan de Hillen Acker zien we ook skeletten van beton verschijnen, maar die zijn voor vrij staande huizen, met een grote achtertuin grenzend aan het water. Op de voorgrond, links en rechts op de foto, komen ook vrijstaande huizen te staan, maar deze zijn weer van een ander type als dat er aan de Hillen Acker gebouwd wordt. Deze huizen op de voorgrond zijn geloof ik Appolo’s. De vrijstaande huizen heten Anaea.


Foto Duitslandlaan 12-2003
1634/3191


De organisatie voor jeugd- en kinderzorg in Kennemerland, Het Spalier, was in de zomer van 2003 begonnen met de bouw van een multifunctioneel centrum naast de GGD aan de Duitslandlaan. De nieuwbouw van Het Spalier is bedoeld voor hulpverlening aan kinderen en jongeren, in de leeftijd van 0 tot 23 jaar. Het gebouw is deels uitvalsbasis voor de ambulante jeugdzorg. Het is ook bedoeld voor dagopvang of naschoolse opvang van kinderen met problemen van medische op psychologische aard. Dat is van licht tot zwaar complex. Verstandelijke handicaps en psychiatrische hulp hoort daar niet bij. Het perceel tussen de GGD en de Vlinderschool was al eerder in beeld als bouwlocatie voor een aantal hulpverlenende instanties onder aanvoering van de Riagg. Het Spalier heeft vestigingen in IJmuiden, Aerdenhout, Zandvoort maar wilden ook een vestiging boven het kanaal. Het gebouw bestaat uit kantoor, groepsruimte en spreekkamers. Het gebouw krijgt een speelse open karakter door een glazen voorgevel. Het gebouw past bij de hoogte van de GGD en wordt zo’n 1400 m2 groot. Achter het pand komt een speelterrein voor eigen gebruik.


Foto Hoflaan 12-2003
1635/3192


Ik denk, laten we nog maar even snel een foto maken van de Hoflaan. Want binnenkort komt hier een rotonde te liggen. Welk nummer de rotonde krijgt, weet ik niet, want inmiddels ben ik de tel kwijt geraakt. Maar als ik mij niet vergis, liggen er inmiddels al 13 door heel Heemskerk heen, en zou dit dus nummer 14 moeten worden. Dan hebben we straks 2 rotondes op de Hoflaan. Op de toekomstige rotonde moet de aansluiting komen van de Verlengde Hoflaan, maar ook de ventweg van het plan van Piet Blom. Dit straatje zal doorgetrokken worden naar De Weid in het plan Harteheem.


Foto Verlengde Hoflaan 12-2003
1636/3193


We zijn dus de nieuwe weg ingegaan in de richting van de Broekpolder. De ‘nieuwe’ weg bestaat nu nog vooral uit puin, in feite is het gewoon een verhard pad. Straks bij de aanleg van rotonde wordt deze ook meegenomen in het asfalteringsproject. We staan hier aan de zuidzijde van de tunnel en zien dat de laatste puntjes inderdaad al aardig op de i zijn gezet, zoals ik bij foto 1629 had beschreven. Daar zagen we op de foto dat er nog geen relingwerk tussen het fietspad en de autorijdbaan zat. Op deze foto is dat wel zo. Ook zijn hier de laatste bouwketen verdwenen. Het is enkel nog wachten op de toplaag.


Foto Laurentiuskerk 12-2003
1637/3194


De urnenmuur. Een laatste rustplaats voor degene die niet begraven wilden worden. Een crematie en een plaatje onder de klokken van de Laurentiustoren. In juni van 2003 werd een begin gemaakt met de bouw van een urnenmuur, een zogenaamde columbarium. De nieuwe voorziening staat op de plek van het voormalige jeugdgebouw De Burcht, achter het oude klooster, thans mortuarium. Het parochiebestuur is voor de komst van de urnenmuur niet over een nacht ijs gegaan. Architect Piet Wieringa uit Castricum is ingeschakeld om het bouwwerk te ontwerpen. Tuinarchitect Henk Wijers uit Haarlem heeft zich om de omliggende tuin ontfermt. Daarnaast waren veel vrijwilligers acties. De bestaande urnengraven op het kerkhof, 14 stuks, zijn al geruime tijd verhuurd. Met een nieuw columbarium komt het parochiebestuur tegemoet aan de vraag in de gemeenschap. De urnenmuur bestaat uit vierkwart ronde muren. De Heemskerkse aannemer Frans van der Bos heeft eerst twee delen gebouwd. Daarin is plaats voor 72 urnennissen, elk goed voor 1 of meerdere urnen. In een later stadium, afhankelijk van de vraag worden de overige twee delen van de muren gebouwd. Het columbarium is uitgevoerd in gevelmetselwerk in combinatie met graniet en edelstaal. In september van 2003 heeft deken Ton Cassee de urnenmuur tijdens een plechtige mis ingezegend.


Foto Ruysdaelstraat 12-2003
1638/3195


De locatie waar ooit een bioscoop en een kruisgebouw hebben gestaan, is bij lange na niet meer te herkennen. Nieuwbouw heeft hun plaats ingenomen. Een appartementencomplex die plaats aan oudere boven de 55 bied. De begane grond is voor de winkeliers. De winkel aan de westzijde, aan de Jan van Scorelstraat dus, wordt binnenkort betrokken door Action. Deze winkelketen heeft winkels door het hele land en ook in Beverwijk. Nu wordt Heemskerk ook een Action rijker. Een winkel waar je voor een klein prijsje leuke dingentjes kan kopen. Aldus een kenner. Wat er voor de rest van winkels in komen, dat moeten we nog maar even afwachten. Voorlopig zijn de winkels onder het pand van oude C.J. Duijn ook nog niet betrokken. Maar ja, deze liggen dan ook niet in het centrum.


Foto Deutzstraat 12-2003
1639/3196


Er waren berichten in de kranten verschenen dat het nu eindelijk ging gebeuren. Het oude van Café De Klok ging gesloopt worden. Er gingen een paar dagen overheen voor het gebouw helemaal gesloopt was. Maar in die paar dagen had ik verzaakt om een foto te maken van het half gesloopte gebouw. Ik was het simpelweg vergeten maar ik moest ook werken. Er bleef dus niets anders over om de restanten van een gebouw met een geschiedenis op de foto te zetten. We hebben inmiddels al zoveel over Café De Klok de zijn voorganger, de Raiffaisenbank geschreven dat ik dat hier niet meer doe. Maar wat ik nog wel wil zeggen is dat het gebouw werd gebouwd in 1948, althans, toen werd de eerste steen gelegd. Dus we mogen aannemen dat het gebouw in dat jaar ook werkelijk gebouwd is. Om uiteindelijk in december 2003 gesloopt te worden. Op deze locatie wordt straks een eetcafé geopend met daarboven, hoe kan het ook anders, appartementen. Het hele spulletje wordt gebouwd door Bas Martens uit Uitgeest. Tevens zal het beheer van het café ook in zijn handen liggen.


Foto Nielenplein 12-2003
1640/3197


We zijn de Deutzstraat uitgelopen en staan nu op het Nielenplein, alwaar we een uitzicht hebben op een deel van de vernieuwde Rabobank. Da’s nou ook toevallig, net kwam het oude pand van de voorganger van de Rabobank nog ter sprake, en hier zien we hoe bijna 55 jaar later het is geworden. We weten dat de Raiffaisenbank een fusie heeft aangegaan met de Boerenleenbank en daar ontstond de Rabobank uit. De Rabobank begon met zijn eerste bank aan de toen zo gehete Anna de Renessestraat in 1965. Het tweede of het totaal verbouwde eerste bank, werd officieel geopend in 1978. Dit was mede mogelijk door het vertrek van de brandweerkazerne naar de Cornelis Groenlandstraat. Tenslotte werd de bank voor een derde maal rigoureus verbouwd in 1996. En nu weer enkele ‘technische aanpassingen naar de wensen van de mensen van deze tijd’, zo luid het antwoord. Wat hielden die laatste verbouwingen dan in, willen we nu ook wel weten? De vroegere bankvloer wordt grondig verbouwd. Was de bank eerst een grote hal met verschillende balies, daar komt nu verandering in. In banktaal uitgedrukt: er komen twee klantenroutes. De balies gaan verdwijnen. Er komen twee ingangen. Een voor de nieuwe bankwinkel waar de klant terecht kan voor simpele bankzaken zoals betalingen en voor het opnemen van geld. De andere ingang is straks voor bedoeld voor klanten die een afspraak hebben voor uitgebreidere bankzaken zoals hypotheken en leningen.


Foto Lange Acker 01-2004
1641/3198


We begeven ons maar weer eens naar de Waterakkers/Lunetten waar de bouw van fase 3 in volle gang is. We maken een wandelingentje door de Lange Acker om eens te kijken hoe het ervoor staat. We kunnen zien dat de bouw al aardig vordert sinds de laatste keer dat we hier waren.


Foto Lange Acker 01-2004
1642/3199


We zijn nog een stukje verder de Lange Acker opgelopen, in de richting van de Rijksstraatweg, en stoppen even waar het toekomstige fietspad vanaf de Kerkce Acker richting de Maerten van Heemskerckstraat zal gaan lopen. Rechts op de foto treffen we eerst een rij huurwoningen van de Amvest aan. De dochteronderneming van Aegon. Daarnaast zien we een rijtje koopwoningen, de zelfde als aan de overzijde van de straat, die we op de vorige foto zagen. Waren deze huizen in de eerste fase nog te huur voor 500,- Euro, hier in deze fase zijn ze te huur tussen de 840,- en 950,- Euro. De hogere huurprijs ligt vooral in het extra stukje luxe die de huizen hebben meegekregen. Zo is er op de bergzolder een extra dakraam geplaatst, de badkamer voorzien van een douchehoek in plaats van een combibad en de keuken is uitgebreid met allemaal inbouw apparatuur. Verder zijn er nog een paar kleine dingentjes veranderd.


Foto Lange Acker 01-2004
1643/3200


We lopen nog verder in de Lange Acker in de richting van de Rijksstraatweg. De Lange Acker sluit uiteindelijk aan op de Pad Acker. Links en rechts op de foto worden van die twee-onder-één-kap huizen gebouwd. Toen we deze foto’s gingen maken, waren we met ons gezinnetje aan het wandelen. Maar het weer was een kleine spelbreker. Niet dat het regende of zo. Maar de wind speelde ons parten. Het stoof namelijk ontzettend tussen die half afgebouwde huizen. mijn vrouw staat hier dan ook met het hoofd naar beneden om zich te beschermen tegen de wind. Tijd om weer naar huis te gaan.


Foto Suykers Acker 03-2004
1644/3201


We zijn inmiddels twee maanden verder en gaan nu eens aan de andere kant van het plan Waterakker/Lunetten kijken. Want ook daar wordt volop gebouwd. Tijdens de bouw wordt ook de afwatering vanuit de duinen iets veranderd. De wallen van de bestaande afwatering wordt zodanig aangepast dat het meer ecologisch eruit gaat zien. We zien dat de werklieden druk in de weer zijn om dit te realiseren. Overigens, de kant aan de Suykers Acker behoud wel een steile kant maar de andere kant loopt wel meer glooiend af naar het water toe. Zo krijgen waterplanten en dieren die van ondiep water houden, een mooie kans om zich hier te ontwikkelen en zich thuis te voelen.


Foto Suykers Acker 03-2004
1645/3202


Op de volgende foto zien we nog een stukje nieuwbouw. Dat wil zeggen, daar waar de heipalen geslagen zijn. Het stukje tussen de Suykers Acker en de Starweg wordt bebouwd met huizen van het type Aurelia. Tijdens de ontwikkeling van het plan de Waterakkers/Lunetten stond al op tekening dat de gehele noordwestelijke buitenrand van het plan van dit type bebouw zou gaan worden. Echter het derde fase liet op zich wachten omdat de landerijen van familie De Vries, die op de hoek van de Rijksstraatweg en de Starweg zat met zijn tuiniersbedrijf, het niet wilden verkopen en later toch aan een andere projectontwikkelaar had verkocht. De gemeente was daar uiteraard niet blij mee. Daaruit kwam een juridische strijd dat vele jaren duurden. Uiteindelijk vertrok De Vries en de gemeente werd het eens met de ontwikkelaar en er kon gebouwd gaan worden. En hier op de foto zien we daar de eerste resultaten van. Op de achtergrond, precies op de hoek van de Rijksstraatweg en de Starweg zien we hier de automobielbedrijf Van Zwienen. Dit bedrijf is trouwens het tweede bedrijf dat een pand bouwt op de autoboulevard, het eerste was namelijk Martin Schilder. Nu is er nog een derde bedrijf aan het bouwen, en wel aan de zuidkant van autobedrijf van Poelenburg. Zo langzamerhand komt er toch schot in de zaak en wordt de boulevard gebruikt waarvoor hij bedoeld was. En als het nu nog iets beter gaat met de economie, misschien kopen we zelf dan wel weer een nieuwe auto in Heemskerk op de autoboulevard.


Foto Kerkweg 03-2004
1646-1647/3203-3204

     

De Kerkweg. Menig maal is er over vergaderd in de gemeenteraad hoe dit probleem van bereikbaarheid en parkeerproblematiek kon worden opgelost. Want, zoals we allemaal wel weten, is er aan de ‘sportboulevard’ flinks wat gebouwd de afgelopen jaren. Het begon met een klein openluchtzwembad. En nadat het bad gesloten werd, kwamen er grote tennishallen en die groeide ook steeds groter met extra hallen, maar ook het zwembad werd steeds meer bezocht door publiek. Het was daarom inmiddels een noodzaak geworden om de Kerkweg een flink onder handen te nemen. De gemeente Heemskerk meldde aan de vooravond van de reconstructie dat er tijdelijk minder parkeerplaatsen beschikbaar zouden zijn. De begroting van de ‘metamorfose’ wordt geraamd op 1,2 miljoen Euro. De eerste fase van de reconstructie bestond uit het verwijderen van bomen en struiken die direct langs de weg stonden. De werkzaamheden zijn expres in fases uitgevoerd, om zo de overlast voor de bezoekers van de sportvoorzieningen zoveel mogelijk te beperken. De werkzaamheden hebben een aantal doelen. De veiligheid voor de fietsers wordt vergroot, er komen meer parkeervoorzieningen en de sportaccommodaties zullen beter te zien zijn vanaf de weg. Want de Kerkweg moet immers allure van een sportboulevard krijgen, als het aan de gemeente ligt. De weg had allerlei slingerbochten die ooit waren bedoeld voor de veiligheid. Automobilisten zouden daardoor langzamer rijden waardoor fietsers en voetgangers minder gevaar liepen. Niets was minder waar want automobilisten sneden bochten af waardoor fietsers in de knel kwamen. En aangezien door de komst van een tweede sporthal het verkeer over de Kerkweg toenam, kon dat niet langer. Daarom gaan de slingers eruit en wordt de weg rechtgetrokken. Vooral zomers is de weg een doorgaande weg vanuit het centrum naar de Rijksstraatweg, de duinen en het strand. Voor het comfort krijgen de fietsers stroken asfalt. In plaats van de vroegere slingerbochten wordt de snelheid van de automobilisten geremd door vier brede plateaus. De worden uitgevoerd als onopvallende pleinen waardoor ze ook dienen als entree naar de sportvoorzieningen. Langs de rijweg komt een voetpad met een breedte van vijf meter. Hiermee wil de gemeente ‘de indruk van een boulevard nog verder versterken’. Tussen de boulevard, voetpaden en sportvoorzieningen komen aan beide zijden parkeervakken. Om extra parkeervakken te maken, wordt de beek tussen het sportcentrum en de manage, de Bollanderbeek, door een duiker geleid. Boven de duiker komen de parkeervakken. De haag langs de beek verdwijnt. De rijweg naast het Sportcentrum wordt breder, zodat auto’s elkaar beter kunnen passeren en bevoorrading van de sportaccommodatie wordt vergemakkelijkt. De Kerkweg wordt een deel bestraat en een deel geasfalteerd. De fietserstroken worden in rood asfalt uitgevoerd en de rijbaan in zwart. Maar met behulp van een model wordt er in het net gelegde zachte asfalt een klinkermotief gedrukt, zodat het net lijkt alsof de straat is bestraat met zwarte klinkers. Alleen de pleinen zijn niet geasfalteerd.


Foto Raadhuisstraat 03-2004
1648/3205


Nadat we de Kerkweg achter ons hebben gelaten, vervolgen we onze weg in de richting van het centrum van Heemskerk. Daar gaan we kijken hoe op de oude locatie van Café De Klok er een nieuw eetetablissement wordt gebouwd. Echter op de foto is nog niet veel van te zien, maar de werkzaamheden zijn reeds al begonnen. De heipalen zijn geboord en de lijnen voor de fundatie zijn uitgezet. Meer over dit project bij de volgende foto.


Foto Kerklaan 03-2004
1649/3206


Notariskantoor Lautenbach. Daar staan we naar te kijken. Het aanzien van de Kerklaan is aanzienlijk veranderd. In de rij oude panden is een nieuw blikvanger verrezen. De nieuwbouw van notariskantoor H. Lautenbach. Voor de oplettende voorbijganger, het kantoorgebouw is een moderne versie van het belendende, historische pandje, waar de notaris overigens nog steeds zelf zetelt. Dat notaris Harko Lautenbach zijn kantoor heeft uitgebreid, kan niemand die de Kerklaan doorloopt zijn ontgaan. Pal naast het oude kantoor, in 1914 gebouwd als praktijkwoning voor een huisarts, is in vorige jaar een groot kantoor gebouwd. Oudbouw en nieuwbouw zijn met een gang verbonden. Het is een opvallend pand. Flink aan de maat, met twee zolders. Groot maar wel met een dorpse uitstraling. Lautenbach en zijn twintig medewerkers hebben de uitbreiding sinds oktober 2003 in gebruik genomen. De nieuwbouw is ingericht. Her en der moesten nog een paar vlekje weggewerkt worden en de tuin was ook nog niet helemaal klaar. Maar was nog op tijd voor de officiële opening die werd gehouden op 21 november 2003. De uitbreiding, in feite een zelfstandige bouwer, valt op door zijn traditionele vormgeving. Architect Marcel Heijmans, toen in dienst bij Piet Wieringa en nu zelfstandig, heeft de stijl ontleent aan de historische panden in de straat. De Muziekschool en de dokterswoning. Lautenbach vertelt dat hij in 1992 werd benoemd in Heemskerk. Hij begon er een nieuwe praktijk, in zijn eentje, in de vroegere dokterswoning aan de Kerklaan. Het bleef geen eenmanszaak. Er kwam personeel. De praktijk bleef gestaag groeien, terwijl het kantoor niet erg groot was. Eerst verrees een nieuwe vleugel op het achtererf, daarna een rij portocabins. Tevens startte hij een vestiging in Castricum. Buurman Groenland, beter bekend als de melkboer, bood mij zijn woning zelf te koop aan, zo vertelt de notaris. Hij nam de kans om de praktijk uit te breiden met beide handen aan. Wij moesten schipperen met de ruimte. Een notariskantoor heeft relatief veel ruimte nodig. Bijvoorbeeld om documenten op te bergen. Voldoende spreekkamers om vertrouwelijke gesprekken te voeren en een aparte passeerkamer. Een en ander vergt veel ruimte. De groei van de praktijk komt vooral voor rekening van de afdeling ondernemingsrecht en de afdeling nieuwbouw. De eerste is gespecialiseerd in de oprichting van nieuwe vennootschappen. Bij de tweede passeren veel aktes voor koopwoningen zoals in de Waterakkers en Broekpolder. De nieuwbouw kan een verder groei gemakkelijk herbergen. Er bleef zelfs ruimte over. Deze zijn tijdelijk verhuurd aan een advocaat en een accountant.


Foto Dukasstraat 04-2004
1650-1651/3207-3208

     

De kunstmatige vijver in het Steenstrapark in Heemskerk moet een zo veel mogelijk natuurlijke waterpartij worden. Met eilandjes, ecologische verantwoorde oevers en zuiver water. De waterpartij verliest daarmee zijn status van officiële schaatsvijver. Voor het zover is, moet er heel wat in de grote vijver gebaggerd worden van het Steenstrapark. Voor een goede waterkwaliteit is het nodig om diepte te hebben, tenminste een meter. Nu is dat 35 centimeter. Volgens een globale berekening wordt er 3.000 kubieke meter bagger opgeschept. Het goedje (zand, humus) wordt overigens weer elders in de vijver toegepast. Het is de bedoeling om er twee eilanden van te maken. Het werk werd in het voorjaar uitgevoerd. De reden van de operatie is dat de beschoeiing aan vervanging toe is. Daarnaast zijn er klachten dat het water nogal eens stinkt. De vijver is ondiep en de doorstroming is gebrekkig. Verder heeft de gemeente overwogen dat de waterpartij zijn functie van officiële gemeentelijke schaatsvijver kwijtraakt aan de nieuwe landijsbaan in park Assumburg. De IJsclub Kees Jonkert gaat hem beheren, als een openbare baan en dus zonder een toegangsprijs te heffen. De schaatsvijver werd in 1970 gegraven als onderdeel van het Steenstrapark. Aanvankelijk werd dit park op traditionele manier onderhouden. Zo werd alles keurig geschoffeld. Enkele jaren geleden is de wijze van onderhoud veranderd. Het gebeurd nu op een meer natuurlijker manier. De variatie in de planten, insecten en vogels is daarmee verhoogd. Het nieuwe beheer sluit beter aan bij het belendende landgoed Marquette, aldus de gemeente. Het nieuwe beheer van de vijver ligt in het verlengde daarvan. Het is, zelfs al gedeeltelijk ingevoerd. Zo heeft de beschoeiing op enkele plekken al plaats gemaakt voor oeverplanten, zoals de lisdodde. Er is nu een natuurlijke overgang ontstaan tussen droog en nat. Dat zou op meer plekken kunnen. De gemeente wijst erop dat het publiek het waardeert, maar ook de dieren. Zo scheren er zomers volop vleermuizen over de waterpartij. De waterkwaliteit is niettemin onvoldoende. De vijver wordt gevoed vanuit een slootje met behulp van een pomp. De installatie valt regelmatig uit, zodat er gebrek is aan doorstroming. Met als resultaat, troebel water, een onaangename geur, algengroei in de zomer en vissterfte. Ook komt zomers veel botulisme voor in en rond de schaatsvijver. De gemeente wil aan al deze problemen in een keer een einde maken. Dat kan door de vijver wat uit te diepen. Het plan is verder om een diepe bron te slaan die, met behulp van een nieuwe pomp, zorgt voor voldoende en schoon grondwater. De kwaliteit zal hierdoor verbeteren. Het is de bedoeling om de oude lichtmasten, die de schaatsers ’s avonds bijlichten, te verwijderen. Ze worden mogelijk herplaatst bij de nieuwe landijsbaan. Er worden (met bagger) natuur vriendelijke oevers aangelegd. De drie betonnen fundamenten, ook voor de lichtmasten, in het midden van de vijver verdwijnen. Althans, ze worden aan het zich onttrokken. Het idee is om ze te verwerken in twee eilanden. Ook deze eilanden worden geacht de biodiversiteit van water en park te verhogen. Bij het maken van de eilanden wil de gemeente gebruik maken van de bagger. De natuur wordt een handje geholpen met zaaiwerk en aanplant van kruiden.


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Foto's 1652 t/m 1700

Foto Hoflaan 05-2004
1652/3211


Heemskerk: Over twee maanden een rotonde erbij. Over maximaal acht weken heeft Heemskerk er een rotonde bij. Dat stelt de gemeente in een verklaring. In maart begonnen de werkzaamheden voor de aanleg van de rotonde op de Hoflaan. Eigenlijk is de rotonde gepland op de driesprong Hoflaan, Verlengde Hoflaan en de Beneluxlaan. In verband met de werkzaamheden was de Hoflaan enige tijd afgesloten voor het autoverkeer. De nieuwe rotonde gaat samen met het nog te verharden Verlengde Hoflaan een verbinding maken met de nieuwbouwwijk Broekpolder. Ook aan de fietsers is gedacht, de rotonde krijgt vrij liggende fietspaden. De werkzaamheden werden uitgevoerd in opdracht van de Grond Exploitatie Maatschappij, aldus de gemeente Heemskerk.


Foto Verlengde Hoflaan 05-2004
1653/3212


Nadat de tunnel officieel was geopend, werd alweer snel afgesloten voor het autoverkeer. Werklui zetten onverhoeds de slijptol in het verse asfalt. Tot overmaat van ramp lijkt het nieuwe wegdek niet helemaal egaal te zijn. Het hobbelt in de tunnelbak. Dat hobbelen valt op het eerste gezicht nog wel mee. Het is in elk geval geen wasbord zoals het oude gedeelte van de Hoflaan. Toch is gemeente Heemskerk niet tevreden over de afwerking van de asfaltlaag. Werklui zijn bezig om sleuven in het wegdek te maken. In de tunnelbak wordt pakweg om de twintig meter een sleuf van zo’n dertig centimeter geslepen, over de hele breedte van de rijbaan. Om de zoveel meter moet er een sleuf komen om de werking van het asfalt op te vangen. Want bij koud weer krimpt het en bij warm weer zet het asfalt uit, zo luid de uitleg van de gemeente. Dat moet omdat anders het wegdek scheuren gaat vertonen. Er wordt een smalle mal in de opening gelegd. De boel wordt daarna weer aangevuld met asfalt. Een smalle voeg blijft bestaan. Deze wordt met een soort kit dichtgesmeerd. Natuurlijk had die ook voor de opening van de tunnel kunnen gebeuren, maar dat bleef de tunnel nog enige tijd onbruikbaar. Maar om de bewoners van de Broekpolder er toch van te laten profiteren, had de gemeente besloten om eerst het asfalt te laten leggen en een paar weken later de sleuven te laten vrezen.


Foto Parallelweg 05-2004
1654-1655-1656/3213-3214-3215

     


Deze keer wil ik het niet over De Wierden of over het Citadel gaan hebben, want we kunnen met eigen ogen zien hoe de nieuwbouwprojecten in de Broekpolder vorderen. Nee, deze keer wil ik het over totaal iets anders hebben. Iets wat van groot belang is in de Broekpolder en omgeving. Namelijk de waterhuishouding in het gebied. Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier zorgt in de Broekpolder voor de waterhuishouding. Afvalwater en het regenwater worden gescheiden afgevoerd. De singels en sloten in de wijk worden op peil gehouden door een gemaal dat is uitgerust met een revolutionaire techniek. Aanvoer van water uit andere gebieden wordt geprobeerd te voorkomen. Het watersysteem wordt zoveel mogelijk gevoed met regenwater, omdat dit de beste kwaliteit heeft. De Broekpolder heeft een ‘verbeterd gescheiden rioolstelsel’. Regenwater en huishoudelijk afvalwater worden gescheiden afgevoerd. Diep onder de spoorlijn door, wordt via een persleiding, afvalwater uit andere gebieden aangevoerd. Het afvalwater wordt verzameld in het rioolgemaal van de Broekpolder. Samen met het afvalwater van de Broekpolder wordt het verder getransporteerd. Via een leiding onder de A9 gaat het richting de rioolwaterzuivering in Beverwijk. Van het regenwater in de Broekpolder gaat alleen de zogenaamde ‘first flush’ naar de waterzuivering, er zit namelijk straatvuil in. Het schone regenwater stroomt in de singels, sloten en waterpartijen. De waterstand in de Broekpolder wordt geregeld met gemaal ‘De Wadden’. Het gemaal pompt automatisch als het waterpeil in de polder te hoog komt en stopt als het juiste waterpeil bereikt is. Gemaal De Wadden krijgt nog iets extra’s. De waterkwaliteit wordt er gemeten. En dat is op polderniveau nog nooit vertoond in Nederland. Het unieke gemaal kan het water wegpompen naar twee kanten. Er kan altijd iets gebeuren waardoor het water vervuilt. Denk maar eens aan bluswater dat in de sloot loopt. Minder schoon water wordt geloosd in de boezem. Als de kwaliteit van het water goed is, wordt het water weer naar natuurrecreatiegebied Assumburg – Oud Haerlem. Dat gebied ligt aan de andere kant van de spoorlijn. Acht zoetwater ‘driehoeksmosseltjes’ bepalen of het water wordt afgevoerd naar de boezem of naar het natuurgebied. En dat maakt dit gemaal nu zo bijzonder. Twee wateruitlaten en mosselen die bepalen door welke uitlaat het water wordt weggepompt. Levende mosselen zijn de hele dag bezig om voedsel uit het water te filteren. Als de kwaliteit niet goed is, sluiten de kleppen en wachten ze op betere tijden. Van deze eigenschappen maakt het Hoogheemraadschap gebruik. Beide kleppen van de mosseltjes worden voorzien van meetsonde. Zo registreren we of de kleppen open of dicht staan. Als het gemaal begint te pompen stuurt een regelkast het water de goede kant op. Er moet wel gecontroleerd worden of de mossels de juiste keuze hebben gemaakt. Daarom wordt er ook met instrumenten naar de waterkwaliteit gekeken. Toch zijn die lang niet zo verfijnd als de zestien kleppen van de mosseltjes. Het te veel aan water uit de Broekpolder dat het natuurpark binnenkomt, wordt daar vast gehouden. Na zware regenbuien kan er zelfs extra veel water worden opgeslagen. Door deze ‘calamiteitenberging’ wordt het probleem niet opgeschoven naar andere gebieden en gemalen.


Foto Hoflaan 05-2004
1657/3216


In een droge periode krijgt de Broekpolder zijn eigen water weer terug. Eventueel kan het bedrijventerrein ‘De Trompet’ ook worden voorzien van schoon water. Het duurzame bedrijventerrein ligt vlak naast het natuurrecreatiepark Assumburg/Oud Haerlem. Het water heeft een goede kwaliteit, maar het kan altijd beter. Voedingsstoffen in het water kunnen nadelige effecten hebben op het ecosysteem. Daarom worden in het natuurgebied helofytenfilters aangelegd. Dat klinkt technisch maar de filters bestaan uit verschillende soorten planten in het water. In een rietveld bijvoorbeeld kunnen zwevende deeltjes in het water bezinken. Ook onttrekken de planten in een helofytenfilter voedingsstoffen aan het water en voorzien het van zuurstof. De Broekpolder is in een droge periode verzekerd van een ruime voorraad helder water, aldus het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier. Enfin, dat over de waterberging in de Broekpolder. Nu weer terug via de tunnel naar de Hoflaan alwaar we nog snel een blik werpen op de nieuw aan te leggen rotonde. Nummer 13 in Heemskerk of was het nou toch 14. Ik ben inmiddels de tel kwijt. Het blijkt toch nummer 14 te zijn. Een rondje om Heemskerk en je wordt helemaal duizelig van al dat draaien aan je stuur.


Foto Heemswijk 05-2004
1658/3217


We hebben de straten en nieuwbouwprojecten een beetje achter gelaten en besluiten dan ook om de nieuwe serie foto’s te gaan maken die te maken hebben met kunst, of op een of andere manier daarmee verbonden zijn. De meeste kunstwerken zijn openbare kunstwerken en zijn dan ook op plaatsen neer gezet of gehangen waar een breed publiek ze kan bewonderen. Echter zijn er ook kunstwerken, ook openbaar, die minder bekend of verscholen zijn. In de volgende serie foto’s wil ik daar op deze manier aandacht aan geven. We beginnen onze alternatieve kunstroute bij het bejaardenverzorgingstehuis Heemswijk. Daar staat in een perkje voor het gebouw een bronzen beeld. Het stelt een gezin voor. Een moeder met dochter op bezoek bij oma. Helaas moet ik zeggen dat ik niet weet wie het werk heeft gemaakt en ook niet wanneer het geplaatst is. Bij de meeste kunstwerken in Heemskerk is een bronzen tegel te vinden waarop staat wie het gemaakt heeft en de naam van het kunstwerk. Maar omdat dit werk waarschijnlijk door Heemswijk zelf is betaald, ligt hier niet zo’n tegel bij. De locatie (Starweg) in Heemskerk werd in februari 1987 door de minister goedgekeurd. In augustus 1980 gaf de minister het startsein voor de bouw. Op 18 november 1980 ging de eerste paal de grond in, geslagen door M.J. Goudsmit. Na een bouwtijd van ongeveer twee jaar kon het gebouw op 4 oktober 1982 door de bewoners en medewerkers van ‘Zeevanck’ en ‘St.Josep’ in gebruik worden genomen. Het gebouw werd officieel geopend door de toenmalige commissaris van de koningin in Noord-Holland drs. R.J. de Wit op 21 april 1983.


Foto Bachstraat 05-2004
1659/3218


Het volgende ‘kunstwerk’ dat op ons lijstje staat, zijn de twee bronzen figuren staande op het schoolplein van de St. Josephschool. Deze twee figuren stellen, volgens mij, twee ezels voor. Ook hier weet ik niets van de ontwerper. Toen ik hier op deze school zat, zijn deze twee beelden geplaatst. Volgens mij was dat eind jaren ’70. Toen ze werden geplaatst stonden zij achter de 6de klas op een stukje zandgrond dat daar toen lag. Zij hadden toen ook nog een bronskleur. Naarmate de school veranderde in een ‘zwarte school’ veranderde ook het schoolplein mee. Meer speelruimte werd er gecreëerd door bossage weg te halen en er speel terrein voor in de plaats terug te leggen. De beelden kregen ook een ander plaats. Waarschijnlijk omdat het toch niet van die echte speeltuigen zijn. Waarschijnlijk zijn er te veel ongelukken gebeurd en werden zij achter een ‘hek’ geplaatst. De kleur blauw symboliseert het nieuwe uiterlijk van de school, omdat deze school niet alleen de St. Josephschool is, maar ook het onderkomen van multiculturele taallessen en sinds de laatste twee jaar ook het onderkomen van de asielzoekertjes in het azc aan de Communicatieweg.


Foto Johannes Poststraat 05-2004
1660/3219


De volgende school die we bezoeken is de Anne Franckschool aan de Jan van Kuikweg. Het beoogde kunstwerk vinden we aan de noordmuur. Het reliëf is een geschenk ter gelegenheid van het eerste lustrum van de Anne Franckschool in 1975. De tekst op het onderschrift luidt: “O, ring ring word wijder en open je voor ons…!” De regel is een citaat uit het dagboek van Anna Franck, dat zij schreef op haar onderduikadres in Amsterdam tussen juni 1942 en augustus 1944. In haar brief van 8 november 1943 beschrijft Anne in een periode van neerslachtigheid en angst, haar sombere voorgevoelens: ”Ik zie ons acht samen met het Achterhuis alsof wij een stukje blauwe hemel waren, omringd door zwarte regenwolken. Het ronde afgebakende plekje waar wij op staan is nog veilig, maar de wolken rukken steeds dichter op ons toe en de ring die ons van het naderende gevaar scheidt, wordt steeds nauwer toegehaald…! …Ik kan niets anders doen dan roepen en smeken: O ring, ring, word wijder en open je voor ons !”Het reliëf is opgebouwd uit een aantal stalen platen waarachter een degelijk traliewerk is opgetrokken. Het geheel heeft de vorm van een immens diafragma dat zich elk moment kan sluiten. Deze beklemmende vorm wijst naar Anne’s toenemende gevoelens van angst, moedeloosheid en verstikkende onzekerheid tijdens haar laatste oorlogsjaren in het Achterhuis. De tralies zijn met doornen bedekt en symboliseren de gevangenschap van de joden gedurende de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog. Boven het kunstwerk schijnt de davidster, die gedeeltelijk de gedaante van een vogel heeft aangenomen. Hiermee wordt het geloof in de uiteindelijke bevrijding weergegeven Het materiaal (roestvast staat) onderstreept de onverwoestbare idealen van de mens en die van de joden in het bijzonder. In het kader van het 5 jarig bestaan van de school in 1975, werd Otto Franck uitgenodigd om het reliëf op feestelijke wijze te onthullen. En zo is er alweer een eind gekomen aan deel 9 van ‘Een groet uit Heemskerk’ Zoals u inmiddels van mij gewend bent, zitten er normaal gesproken, rond de 180 foto’s in een boek.
Echter deze keer zitten er maar 169 foto’s in. Dit heeft te maken omdat we zijn over gestapt op de digitale camera.

Het volgende boek, deel 10 dus, zal bestaan uit digitale foto’s.
Er zijn echter nog een paar veranderingen opgetreden in de boeken. Toen ik in 2002 begon met het beschrijven van oude foto’s, waarbij ik veel hulp heb gehad van Willem van Rixel, wilde ik dat een eigen stijl geven. Die stijl bracht me ertoe om alle boeken nog eens grondig tegen het licht te houden. Het eind resultaat betekend dan ook dat alle boeken, dezelfde lettertype en grote hebben. Tevens is de foto aanhef iets veranderd.
Zo heb ik eerst delen 6 tot en met 9 onder handen genomen, want die stonden al op de computer, daarna pas deel 1 tot en met 5. Deel 1 tot en met 5 waren nog geschreven met de typmachine. Maar ook deze delen wilde ik graag op de computer hebben. Dus via het PC-privé plan, kocht in een all-in-one apparaat en heb zo de eerste 5 delen ingescand. Tekstueel heb ik dus niets veranderd, enkel zijn de fouten eruit gehaald. Tevens is de aanhef bij iedere foto veranderd. De aanhef bestaat uit twee regels, de eerste regel verteld waar de foto genomen is. Het woord ‘waar’ wil zeggen, welke straat de foto genomen is. Achter de straatnaam treffen we de datum aan wanneer de foto genomen is. In het begin zien we hier alleen de jaartallen, maar verder in het boek, komen hier ook de maanden bij. De dag vond ik niet belangrijk.
De tweede regel laat het fotovolgnummer zien. We beginnen uiteraard bij 1 en gaan zo verder tot we ooit eens stoppen met foto’s maken. Achter het fotovolgnummer staat nog een nummer. Deze komt overeen met het negatiefnummer waar onder deze is gearchiveerd. Zo kan ik hem snel opzoeken.
Als laatste wil ik vermelden dat er een ‘Openingsblad’ is bijgekomen, maar ook een straten index. Deze index laat zien hoeveel foto’s van elke straat er genomen zijn. Verder hoop ik, dat wanneer u het boek hebt doorgelezen, er net zo’n ‘tevreden’ gevoel aan overhoudt als ik nu. Rest mij alleen nog te zeggen dat ik u aanspoor om deel 10 te pakken en er eens lekker voor te gaan zitten.
Als deel 9 is afgerond, is het dinsdag 9 november 2004.

Simon de Wit
Heemskerk

Foto Frankrijklaan 06-2004
1661/0001


Laat ik beginnen met u een warm welkom te heten in deel 10 van ‘Een groet uit Heemskerk’.
Zoals u aan het eind van deel negen heb kunnen lezen, is er het een en ander veranderd. Ik heb een tweede serie opgestart, onder de naam ‘Een groet uit oud Heemskerk’. Deze serie bestaat uit een reeks oude foto’s, die ik samen met meneer van Rixel heb geordend. Dat wil zeggen, hij heeft de foto’s op straatvolgorde gelegd en ik hoefde ze alleen opnieuw in te plakken en er een verhaaltje bij te schrijven. Inmiddels heb ik dus twee en een half boek klaar.
Verder ben ik ook nog bezig om de delen 2 tot en met 5 te digitaliseren. Dit houdt in dat de getypte tekst wordt gescand en bewerkt in een ‘Word’ document. En vervolgens pas ik deze aan naar mijn wensen en geef de teksten dezelfde lay-out als alle andere delen. Echter, deze klus is niet zomaar gedaan. Het kost wel wat tijd. Maar rustig aan en alles op zijn tijd.
Genoeg over de andere delen en beide series. Nu over naar dit boek. We zijn afgestapt van het fototoestel met het filmpje. Want ik heb een digitale gekocht. Dit bood ten opzichte van het oude toestel, dat trouwens nodig aan vervanging toe was, een aantal voordelen. Onder andere is het makkelijker om de foto’s op de computer op te slaan en bovendien kunnen de foto’s via het Internet worden besteld. Lekker makkelijk toch?
Enfin, de digitale foto’s moeten natuurlijk ook een ‘negatief’ nummer hebben, zo bedacht ik mij, want ik wil ze wel terug vinden als dat nodig is. Daar heb ik het volgende op bedacht. Per jaargang spaar ik alle foto’s die ik maak met de camera, zowel over Heemskerk als vakantie en ga zo maar door, op en aan het eind van het jaar brand ik die dan op een cd-rom. Dus de eerste cd-rom bevat allemaal foto’s uit 2004. De foto’s die specifiek over Heemskerk gaan heb ik een volgnummer gegeven. Deze staat naast het fotovolgnummer achter de schuine streep. Dus op de plaats van het oude negatiefnummer. In het fotoprogramma staan vervolgens de datum en tussen haakjes het ‘negatief’ nummer. Met de digitale foto’s beginnen we weer helemaal bij 0001. Voor nu wil ik zeggen, genoeg geteut. Ga lekker zitten en bekijk Heemskerk door mijn ogen zoals het er jaren geleden uit heeft gezien. Veel leesplezier.
Als we een start maken met deel 10 van ‘Een groet uit Heemskerk’ is het woensdag 10 november 2004.
Sinds kort zijn we in het bezit van een digitale fotocamera en zijn we dus van de negatieven af. De keuze voor een digitaaltje was overigens niet moeilijk, want als je een hoop foto’s maakt is het uiteindelijk goedkoper en de kwaliteit is ook mooier. Het is een Canon Power Shot A70. Met van alles erop en eraan. Zowel optische als digitale zoom en ga zo maar door. Enfin, het volgende kunstwerk wat we bezoeken hangt aan de muur aan buurthuis De Globe in de Frankrijklaan. Piet Schoenmakers maakt waardevolle tijdsbeelden. Zijn gestileerde en kleurrijke composities leveren visueel fraaie reliëfs op. Het kunstwerk op de gevel van buurtcentrum De Globe is kenmerkend voor het groot aantal reliëfs dat in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw op de buitenmuren van openbare gebouwen werd geplaatst. Deze monumentale kunst is vaak figuratief van aard en heeft tot doel de bijzondere functie en betekenis van een gebouw tot uitdrukking te brengen. Vooral op de karakteristieke sokkelwanden van de flatgebouwen uit die tijd is deze kunsttoepassing nog vaak terug te vinden. In de klassieke oudheid en de middeleeuwen was dat niet veel anders. Ook toen werd de basis van menig tempel of kerk heel gedetailleerd bewerkt. Als gevolg van de verzakelijking van de hedendaagse architectuur wordt deze decoratietechniek nauwelijks nog toegepast. Thans werkt men in de geest van het Nieuwe Bouwen, een stijl die zich in de jaren ’20 en ’30 van de vorige eeuw ontwikkelde en waarin een doelmatige ordening van massa’s inhoud en volumes centraal staat. Niet langer het esthetische of indrukwekkende uiterlijk vormt het uitgangspunt, maar juist de doelmatigheid van constructie, vormgeving en materiaal. Met zijn strakke vormentaal leent deze manier van bouwen zich uitstekend voor door de industrie vervaardigde gestandaardiseerde onderdelen. Het ambachtelijke handwerk is hierdoor in de loop der tijd steeds verder naar de achtergrond verdrongen. In deze context wordt de esthetiek van een gebouw vooral bepaald door het vinden van de juiste verhoudingen. Ornament speelt een te verwaarlozen rol. Als het al is toegepast moet het natuurlijk gegroeid zijn uit vorm en bestemming van het bouwwerk, of uit de gebruikte materialen waaruit het gebouw is opgetrokken. Reliëfs passen niet meer in deze lijn. Het aanbrengen van dergelijke kunsttoepassing wordt heden ten dage louter gezien als afleidende versiering. Een gebouw bestaat immers niet uit ‘schilderijen’ maar uit een zakelijke verdeling van ruimte en sferen. Het kunstwerk is gemaakt van keramiek en heeft een afmeting van 2,10 x 3,70 meter.


Foto Elbestraat 06-2004
1662/0002


Gerard Hali maakt sinds jaar en dag strek op de techniek geïnspireerde beelden. Zijn fantasierijke thema’s lijken zo te zijn ontleent aan de wonderlijke wereld van Jules Verne. Ofschoon hij zich op de academie voor beelden kunsten voornamelijk heeft bekwaamd met verf en kwast, heeft Hali zich na zijn afstuderen vooral bezig gehouden met het ontwerpen en uitvoeren van ingewikkelde, mysterieuze en duidelijk tot de verbeelding sprekende constructies. Zijn helder geconstrueerde objecten zijn ‘machines om dromen waar te maken’, de werkelijkheid te ontstijgen en te ontsnappen aan het alledaagse leven. Omdat Hali zijn buitenobjecten in eerste instantie veelal uit hout liet uitvoeren, kenmerken zijn vroegere werken zich door een zekere versobering. Hout is immers een onderhoudsintensief en weinig duurzaam materiaal dat erg gevoelig is voor weersinvloeden en vandalisme. Later conformeerde Hali zich aan de versimpeling waar rekening mee gehouden dient te worden bij het ontwerpen van een buitenbeeld. Sindsdien werkt hij met duurzaam materiaal. ‘Playground Rocket’ is een specifiek beeld van Hali. Het thema is geïnspireerd op een reis naar de sterren. Het object doet denken aan een buitenaards ruimteschip dat net os gecrasht en onfortuinlijk met de cockpit in het gras tot stilstand is gekomen. De constructie is deels gelast en met bouten aan elkaar gemonteerd. De sierlijke en decoratieve klemconstructie waarmee houten delen met elkaar worden verbonden, wordt door Hali vaak tot vorm verheven. Het geheel is opgebouwd uit metaal dat in de kleur van ongelakt hout is gespoten. Hierdoor wordt gesuggereerd dat het beeld uit hout is opgetrokken. Maar schijn bedriegt! In zijn latere creaties kiest Hali ook voor andere kleuren, zoals blauw, metallic en goud. ‘Playground Rocket’ is een van Hali’s eerste grote buitenkunstwerken. Vanwege de kleur kan het worden beschouwd als een overgangsobject. De kunstwerk heeft een afmeting van 3,80 x 6,00 x 5,00 meter en werd geplaatst in 1987.


Foto Laurentiuskerk 06-2004
1663-1664/0005-0006

     

Een monument voor de overleden, niet gedoopte kinderen die ooit naamloos zijn begraven achter de Laurentiuskerk, in ongewijde grond. Voor die vaak verzwegen groep overledenen hakte steen- en beeldhoudster Sjanneke van Herpen uit een brok marmer een beeld, klein maar fijn. Twee handen beschermen een kind. Het beeld heet ‘Troost’ Het is een heel duidelijk beeld , vindt Van Herpen. Iedereen kan zien wat het voorstelt. De handen die bescherming bieden. Maar de handen sluiten niet. De ouders moeten het kind dat zo kort bij hen was loslaten. Ze wijst op de buitenzijde van de handen die als vleugels zijn gehouwen. De vleugels duiden op het afscheid. Pastoor A. Cassee van de Heemskerkse parochie vroeg in 2000 aandacht voor het ongedoopte, naamloos begraven kinderen en hun ouders. De ouders weten meestal niet eens waar hun kind was begraven. Het was veelal een afgelegen plek op het kerkhof. Zelfs onder het pad. De ouders werden geacht te zwijgen. Dat maakt het des te schrijnender. Het idee was om een monument op te richten. Zo zouden de ouders een plek krijgen om heen te gaan. Beeldhouwster Sjanneke maakte eerder de grote marmeren verrijzenisengel, centraal op het nieuwe deel van het kerkhof. Haar nieuwe werk komt daar niet zo ver bij vandaan te staan, bij een treurwilg. Het komvormige beeld komt te rusten op twee hardstenen platen. Op de ruwe stenen zijn kris kras messing letters bevestigd. De dwarrelde letters staan symbool voor de naamloos begraven kinderen. Ze zijn bij wijze van gedenktekst op een grafsteen die er nooit is geweest. Van Herpen had bewust niet gekozen voor een spreuk of een gedicht. Nu kan iedereen zijn eigen verhaal maken en kan niemand zich buitengesloten voelen. Het beeld werd op zaterdag 23 juni 2001 op het kerkhof achter de Laurentiuskerk.


Foto Bachstraat 06-2004
1665/0004


Zoals ik al eerder vertellen, zijn we bezig met een ronde door Heemskerk te maken waarin we langs allerlei openbare kunstvoorwerpen lopen en bezichtigen. Onlangs had de gemeente Heemskerk namelijk een boekje uitgegeven waarin de diverse openbare kunstwerken stonden aangegeven. Echter naar mijn idee is deze lijst niet compleet en daarom deze ronde. In deze ronde wil ik de ontbrekende werken eens opzoeken en toevoegen aan de lijst openbaar kunstbezit. In de afgelopen foto’s hebben we al diverse kunstwerken gezien die niet beschreven stonden in het kunstboekje. Zo zagen we bijvoorbeeld een beeld bij Heemswijk, de twee ezels bij de St. Josephschool en het beeld ‘Troost’ op het Laurentius kerkhof. Gaarne wil ik nog even met deze wat onbekendere kunstwerken verder gaan. Het volgende kunstwerk die wel in mijn kunstcollectie staat is een beeld op het schoolplein van de voormalige Regenboogschool, ook wel Bachschool genaamd vroeger. Dit kunstwerk was van origine helemaal wit, maar in de loop der jaren onder gekliederd met viltstift. Vandaar dat het werk later in diverse kleuren is geschilderd. Wie het werk gemaakt heeft is niet bekend, evenals de voorstelling van het kunstwerk. Het werk zal zijn geplaatst bij de opening van de school begin jaren ’60.


Foto Bachstraat 06-2004
1666/0008


De volgende foto die we op onze rondreis door Heemskerk op zoek naar ‘onbekende’ kunstwerken, is een mozaïek kunstwerk aan de zuid muur van de gymzaal die op de hoek van de Bachstraat en de Offenbachstraat staat. Het kunstwerk is gemaakt uit allemaal kleine vierkante steentjes. Het kunstwerk geeft weer wat erin het gebouw plaats vindt. Er wordt namelijk in gegymd. De figuren in het kunstwerk voeren acrobatische oefeningen uit. Ook hier moet ik het antwoord schuldig blijven over wie het kunstwerk heeft gemaakt. Wel kan ik vertellen wanneer het kunstwerk aan de muur is bevestigd. Dat zal namelijk na de bouw zijn geweest en dat was in begin jaren ’60. Zelf denk ik 1961 of 1962. De Bachschool werd toen ook geopend, de wijken Oosterzij en Centrum waren toen al groten deels klaar en bewoond.


Foto Rameaustraat 06-2004
1667/0010


Het volgende kunstwerk is te vinden nabij de basisschool De Kariboe. ‘De Kariboe’ is als speelelement ontworpen ter gelegenheid van de oplevering van de gelijknamige basisschool aan de Rameaustraat. Het kunstwerk heeft de vorm van een gewei en bestaat uit twee stukken gecoat plaatstaal waartussen een trapje is bevestigd. De sculptuur is meer vormgeving dan kunst. Het is een van de vier speeltoestellen die Truus Menger heeft ontworpen. Andere speelobjecten van haar hand staan in Haarlem, Schoorl en Heiloo. Tijdens de feestelijke onthulling van het speeltoestel in 1971 weerklinkt de roep om een rechtvaardiger samenleving. In haar toespraak wijst zij de oudere kinderen van groep acht op hun verantwoordelijkheid en verdraagzaamheid jegens elkaar, en te waken over het welbevinden van de kleinere kinderen omwille van hun eigen vrijheid en veiligheid.


Foto Prof. Ten Doesschatestraat 06-2004
1668/0011


Omdat de architectuur van de voormalige openbare basisschool De Heemskinderen geen aanleiding gaf het kunstwerk binnen het schoolgebouw te situeren, werd na ampel beraad besloten het object buiten op het schoolplein te plaatsen. De golvende slang is vervaardigd uit grindbeton. Het ontwerp is eenvoudig van vorm en uitermate geschikt als klim- en speelobject.‘Zonder titel’ is een speelplastiek waarvan er in de jaren ’70 van de vorige eeuw veel in Nederland zijn geplaatst. Destijds speelde de vorm van het kunstwerk net zo’n belangrijke rol als de bruikbaarheid. Een zienswijze die thans in de kunstkringen van de 21ste eeuw allang is achterhaald. Het denkbeeld kwam voort uit de gedachte dat kunst letterlijk onlosmakelijk met de openbare ruimte verbonden moest zijn, om aldus de omgeving te transformeren tot één geïntegreerd ‘Gesamtkunstwerk’. De opdracht werd verleend in het kader van de 1%-regeling, die bepaalde dat 1% van de bouwkosten moest worden besteed aan kunst. Het object is 5,50 meter lang en 1,07 meter hoog. Breed is het 0,40 meter.


Foto Zuidermaatweg 06-2004
1669/0014


Vanaf de Zuidermaatweg hebben we hier een prachtig uitzicht op het laatste architectonische hoogstandje van de beroemde architect Piet Blom. Heemblom is de naam van het gebouw dat staat in de bocht van de Hoflaan. Mooi om te zien hoe het kartelvorming gebouw tussen het groen te voorschijn komt alsof het wil concurreren met kasteel Assumburg die even verderop aan de Tolweg staat.


Foto Beneluxlaan 06-2004
1670/0015


Het volgende kunstwerk waar we een bezoek aan brengen, in de ronde door Heemskerk, hangt aan de zuid muur van de openbare basisschool De Vlinder. In het kunstwerk voor de Vlinderschool heeft Piet Schoenmakers zich laten inspireren door kindertekeningen en kunst van primitieve volken. De enigszins houterige aandoening gestileerde vormgeving doet op het eerste gezicht wat vrijmoedig en nonchalant aan. De kunstenaar benadert vorm en kleur echter zeer zorgvuldig. Met grote aandacht zoekt hij naar een esthetisch resultaat. Behalve met klei werkt Piet Schoenmakers ook met koper, staal beton, brons, glas-in-lood en mozaïek. In het hele land zijn monumentale kunstwerken van zijn hand te vinden, zowel in kerken als in openbare gebouwen. Ook heeft hij tientallen keramische werken vervaardigd waaronder diverse beelden, wandplaquettes, monumentale tegeltableaus en reliëfs. Twee van deze reliëfs zijn aangebracht op de gevels van gebouwen in Heemskerk. Kunst waarmee een zeer groot publiek in aanraking komt., maar die over het algemeen toch vrij weinig bewuste aandacht krijgt. Het twee gevelkunstwerk troffen we al eerder aan, namelijk aan de gevel van buurthuis De Globe, foto nummer 1661.


Foto Duitslandlaan 06-2004
1671/0017


Zo vinden we in Heemskerk niet alleen kunstwerken van keramiek en beton, maar ook van staal zijn er diverse kunstwerken te vinden. Al eerder zagen we bij De Kariboe het gewei van Truus Menger. Een ander kunstwerk van staal is deze, hier op de foto. Hij hangt aan de west muur nabij de ingang van de gymzaal aan de Duitslandlaan. Het kunstwerk zal ook, net zoals de meeste kunstwerken aan openbare gebouwen, zo rond de jaren ’60 en ’70 zijn gemaakt. Heemskerk maakte toen een enorme groei door en de openbare gebouwen schoten als het ware als paddestoelen uit de grond. Het kunstwerk dat we hier op de foto zien is dus van staal. Wie de maker is, is mij onbekend en tevens wat het voorstelt, of waar de inspiratie vandaan kwam voor dit werk. Het kunstwerk is ongeveer 0,70 meter breed en 0,40 meter hoog.


Foto Duitslandlaan 06-2004
1672/0018


We blijven nog even op de Duitslandlaan alwaar we naar een nieuwbouw project gaan kijken. Dit project bevindt zich aan de Hoogdorperweg en bevat het nieuwbouw van luxe landhuizen. Nadat de plannen bekend werden in april van 2000, kwamen er gelijk buurtkinderen in actie voor het behoud van hun trapveldje. In februari 2002 waren de bewoners van de Hoogdorperweg zeer teleurgesteld over de woningbouw die een speelveld in hun straat zou opslokken. Het veld was veilig en werd gebruikt door een basisschool. Toch zag de gemeente geen aanleiding het bouwplan royeren en zet de plannen door. De huizen zijn laag, een tot twee verdiepingen, in een landelijke stijl met boerderijachtige dakpannen. Volgens de gemeente is er grote behoefte aan woningen in dit dure segment.


Foto Karshoffstraat 06-2004
1673/0019


Op naar het volgende kunstwerk. Wel is waar staat hij niet in het boekje van openbare kunstwerken in Heemskerk, maar ik vond hem zeker de moeite waard om hem hier even aan te halen. Oude schoolgangers van de Sint Adelbertus Mavo zullen het zeker herkennen. Dit mozaïek kunstwerk hangt namelijk nabij de ingang van de voormalige school. Het werk is ruim 3 meter hoog en 4 meter breed. Ik vond hem niet misstaan in het rijtje over de kunstwerken, zeker niet nu de dreiging van sloop van het oude schoolgebouw met rasse schreden dichterbij komt. Het mozaïek, uitgevoerd in blauwe, gele en witte stukjes is aangebracht bij de opening van het schoolgebouw in september 1961. De Mavo is voortgekomen uit het r.k. ULO onderwijs waar de wortels liggen in de voormalige jongensschool aan de A. Verherentstraat. Omdat de ruimte te klein was geworden voor twee soorten onderwijs in de school, moest er een nieuwe school bijkomen. Al op 29 mei 1958 werd de aanvraag om een nieuwe school, aan de Karshoffstraat te bouwen, goedgekeurd door de gemeenteraad. Het nieuwe schoolgebouw van architect Zoetmulder zou vijf klassen, een vaklokaal en een gymnastieklokaal bevatten. Als uiteindelijk de vereiste vergunningen uit ‘Den Haag’ afkomen, kan men aan de slag. De eerste steen wordt op 26 april 1961 gelegd. Het is september 1961 als de nieuwe school in gebruik kan worden genomen.


Foto Visserstraat 07-2004
1674/0021


Nadat we het kunstwerk aan de gevel van de oude Sint Adelbertus Mavo hebben bekeken, gaan we door naar het volgende werk dat op ons lijstje staat. Het werk bevindt zich aan de oost muur van een gymzaal aan de Visserstraat. Dit werk is ook een soort van mozaïek. Echter het verschil zit hem in de grote van de tegeltjes en hoe ze geordend zijn. Zijn de bij een normaal mozaïek kriskras door elkaar, zijn ze hier netjes in rijtjes bevestigd. Het kunstwerk zal allicht betrekking hebben op het gebouw maar ik zie het er niet in. Het werk werd geplaatst toe de gymzaal werd geopend begin jaren ’70 denk ik. Wie de maker is, is helaas niet duidelijk.


Foto Carel van Manderstraat 07-2004
1675/0023


Op naar De Kerkbeek, alwaar we ook nog een kunstwerk hebben ontdekt. Het is bevestigd aan de noord muur en aan het schoolplein grenst. Het kunstwerk bestaat uit verschillende delen keramiek. In tegenstelling tot eerdere keramiek kunstwerken zijn de kleuren die hier gebruikt zijn vrij sober. De school staat in, hoe kan het ook anders, in de wijk De Kerkbeek en is gebouwd zo rond midden jaren ’60. Het kunstwerk geeft een beeld van Heemskerk weer. Rechtsonder vinden we enkele golven die het strand symboliseren. Daar schuin boven vinden we de bebouwing. Enkele huizen en een kerk. Daar weer schuin boven vinden we twee mensfiguren. Als laatste bovenin een aantal vogels. Maar ik kan het natuurlijk ook mis hebben en stelt het iets heel anders voor.


Foto Marquettelaan 07-2004
1676/0024


Het laatste keramiek kunstwerk, wat we zo hebben kunnen vinden in Heemskerk aan openbare gebouwen is deze. Het is bevestigd aan de west muur van de oude Bachschool, thans Regenboogschool. Het mozaïek kunstwerkwerk geeft een beeld weer van 5 ruiters op paarden. Het werk is zo’n 2 meter breed en een meter hoog. Erg lang zullen we niet meer kunnen genieten van dit kunstwerk want de dreigen van sloop hangt over de school, zeker nu dat er nieuwbouw wordt gepleegd bij de huidige Regenboogschool aan de Maerelaan. Met extra lokalen erbij is de school aan de Bachstraat overbodig geworden. De gemeente wil hier dan ook uitbreiden met een publieksgebouw als aanvulling op het gemeentehuis.


Foto Raadhuisstraat 07-2004
1677/0026


We staan hier aan de achterzijde van de toekomstige brasserie De Klok. Hoewel het nieuwbouw is zal de oude naam blijven bestaan. Het is zelfs zo sterk dat de oude klok weer opgehangen is. Echter de tijd staat nog altijd op tien voor zeven. Dat is het enige dat niet wordt vernieuwd. De uitbater van de brasserie probeerde om met de kermis zover klaar te zijn met de brasserie dat er gasten konden worden ontvangen. Daarvoor hoefde hij niet veel te doen. Wat hout tegen de muur, verfje, een verrijdbare bar en klaar was kees. Nadat de kermmis was afgelopen werd de rommel er weer uitgehaald en ging de bouw gewoon weer verder. Hoe het volgende jaar moet als de heleboel netjes en luxe is ingericht, weet ik niet, maar waarschijnlijk zullen ze het interieur wel weer aanpassen in brasserie De Klok. Boven de brasserie zien we weer dat er appartementen verreizen. Tja, de kosten moeten toch ergens van betaald worden.


Foto Gerrit van Assendelftstraat 07-2004
1678/0027


We staan hier aan de kop van de vernieuwde vijverpartij, dat evenwijdig ligt aan de Karshoffstraat. Gelijk met de renovatie en bouw van het rioolstelsel en bergbezinkbassin is deze vijver meegenomen. Creatieve ambtenaren op het raadhuis van de afdeling ‘uitvoering en beheer’ kwamen op het idee om iets van stuwen te gaan maken, waarbij het water een hoogte verschil van 2 maal 25 centimeter naar beneden valt. De eerste stuw vinden we als het water uit de Zaalberglaanvijver door de duiker in de Karshoffvijver stroomt. Achter de duiker is een roestvast stalen kuip gemonteerd met 21 sleuven. Het water loopt over de rand en door de sleuven en valt zo’n 25 centimeter naar beneden. Als het ware stroomt het water hier van binnen naar buiten. De tweede stuw vinden we aan de kant van de Gerrit van Assendelftstraat. Het verschil met de eerste stuw is dat het water hier van buiten naar binnen stroomt, ook over de rand van een roestvast stalen kuip met 21 sleuven erin. Ook hier is de valhoogte ongeveer 25 centimeter. Zo heeft het water ten opzichte van de Zaalberglaanvijver al een hoogte verschil van 50 centimeter. De gemeente heeft een en ander aangegrepen om de hele omgeving op te knappen. Het werk is nog niet gedaan, achter de ijver lijkt een bouwterrein te liggen, maar niets is minder waar. De berg zand, vrij gekomen bij het uitgraven van de vijver, moet nog worden afgevoerd. En daarna wordt het ingericht als park. De strook gaat dan deel uitmaken van de groene linie door Heemskerk. Het bergbezinkbassin moet voorkomen dat er tijdens hevige regenval de riolering overstroomt naar het oppervlakte water. Dit vieze water geeft gegarandeerd veel verontreiniging in de vijvers maar ook vissterfte zal het veroorzaken. Aan de Cornelis Geelvinckstraat nabij de rolschaatsbaan is ook een bergbezinkbassin gebouwd, om overvloedig regenwater op te kunnen vangen wanneer dat nodig blijkt te zijn. In totaal zijn nu 6 bergbezinkbassins gebouwd. De bouw van de bassins was een milieumaatregel afkomstig uit Den Haag.


Foto Jan van Kuikweg 07-2004
1679/0028


Nadat we de nieuwe vijver met zijn bijzondere stuwen aan de Karshoffstraat hebben bewonderd, gaan we vervolgens door naar het volgende kunstwerk wat niet in het boekje ‘Beeldrijk Heemskerk’ staat beschreven. Het kunstwerk staat op het schoolplein van de voormalige De Blinkerd. Een huishoudschool en LTS aan de Jan van Kuikweg. De naam De Blinkerd komen we al vroeg in onze geschiedenis tegen. Al omstreeks 1300 leverde Witte van Haamstede, een zoon van Floris V, een veldslag tegen de Vlamingen op een blinkerd nabij Kraantje Lek in Overveen. Een blinkerd is een vrijwel kale duintop met veel stuifzand, waarvan er enkele in de omgeving van Heemskerk voorkomen. Bij het schijnen van de zon, gaat zo’n top het licht weerkaatsen, waardoor de naam blinkerd is ontstaan. In augustus 1976 werd de eerste paal geslagen voor de nieuwe scholengemeenschap. In oktober 1978 was het gebouw gereed gekomen. En op 9 oktober 1978 werd het gebouw feestelijk geopend door de staatssecretaris van Onderwijs en Wetenschappen de heer A.J. Hermes en ingebruikneming van de school. Het kunstwerk werd dus ook in 1978 opgeleverd, maar helaas, over de kunstenaar is niet bekend. Ook niet wat het voorstelt. Het kunstwerk bestaat in ieder geval uit drie segmenten, van beton gemaakt.


Foto Chopinstraat 07-2004
1680/0029


De Chopinbuurt is de eerste renovatiebuurt in Heemskerk. Het omvat hier de straten Chopinstraat, Bellinistraat, Bizetstraat en de Puccinistraat. De aan de Puccinistraat staande flat met 52 woningen staat al geruime tijd leeg, en er hangen affiches aan de ramen om aan te geven dat deze woningen bestemd zijn voor renovatie. De renovatie houd in dat de woningen compleet worden gestript en dan weer opnieuw worden opgebouwd. Dit zelfde concept geld ook voor de Bellinistraat waar een zelfde type flatgebouw staat. De renovatie van een flatgebouw gaat ongeveer een jaar duren. De bewoners die uit de woningen vandaan komen hebben elders onderdak gekregen. Zo zijn sommige naar de Broekpolder verhuisd en weer andere zijn dichter in de centrum gaan wonen in de wijk Poelenburg. Er zijn echter maar twaalf families die uitkijken naar de dag dat ze hun nieuwe flatwoning weer kunnen betrekken, zij wonen dan ook tijdelijk in een wisselwoning.


Foto Bellinistraat 07-2004
1681/0030


De verouderde flatwoningen, gebouwd eind jaren ’50, worden van binnen en buiten aangepakt. De binnenwanden gaan er goeddeels uit. De gehele platte grond verandert. Er zit een smalle keuken en badkamer in, dat is niet meer volgens de eisen van deze tijd, aldus Woon op Maat. Voor een ruime keuken en badkamer offeren we een slaapkamer op. Verder zijn de flat gehorig en wordt daarom een zwevende dekvloer in aangebracht. Dat voorkomt contactgeluid en dus overlast. Andere werkzaamheden die gaan plaatsvinden zijn onder andere het vervangen van elektra, gasleidingen en riolering. De dakbedekking wordt vernieuw, de gevels geïsoleerd en worden afgewerkt met stucwerk. Een andere ingreep is de aanpassing van de begane grond woningen. De inpandige garages gaan verdwijnen en daardoor ontstaat er meer binnen ruimte voor deze woningen.


Foto Puccinistraat 07-2004
1682/0031


Een deel van de 52 flats is bedoeld voor verhuur, en een deel voor verkoop. De nieuwe appartementen worden het eerst aangeboden aan de huidige bewoners van herstructureringswijken, zoals aan de Chopinstraat, Bizetstraat, Huibert Pootstraat en Lessestraat. Ook deze oude flats staan op het programma van de herstructurering in Heemskerk. De renovatie van de 52 flats aan de Puccinistraat en de Bellinistraat neemt ongeveer een jaar in beslag. In die periode begint Woon op Maat ook met het uitplaatsen van de bewoners van het tussen de liggende gebouwen aan de Chopinstraat en de Bizetstraat. Deze 66 flatwoningen gaan volgens schema in het najaar van 2005 tegen de vlakte. Zij gaan plaats maken voor nieuwbouw. Zestien appartementen en 28 eengezinswoningen. De voorbereidingen zijn al jaren bezig om samen in goed overleg met bewoners en de gemeente het project tot een goed einde te brengen. We zitten in ieder geval goed op schema, aldus WoonopMaat.


Foto Puccinistraat 07-2004
1683/0033


Nog even een doorkijkfoto van de Bizetstraat. Zo hebben we het hele blokje gehad. Tussen de Puccinistraat en de Bellinistraat staan ook twee blokken flatwoningen. Zoals eerder gelezen zullen deze in het najaar van 2005 gesloopt worden samen met de lange flat aan de Chopinstraat. Op de vrijkomende ruimte worden dan eengezinswoningen en appartementen gebouwd. Hier op de foto hebben we nog net zicht op het eerste blok flatwoningen dat tussen de Puccinistraat en de Bellinistraat in staat.


Foto Maerelaan 07-2004
1684/0034


Op vrijdag 4 juni is de eerste paal voor de uitbreiding van de Regenboogschool geslagen. Dit naar aanleiding omdat het leerlingen aantal in de omgeving van de Bachschool flink was afgenomen. Daarvoor leek het beter om extra lokalen bij de huidige Regenboogschool aan de Maerelaan bij te bouwen, dan om nog een grote school proberen in stand te houden. Bovendien speelde hier nog een andere factor mee. De gemeente Heemskerk zit te spinzen op het stuk grond waar de Bachschool nu op staat. Op dit stukje grond wil de gemeente een zogenaamd publieksgebouw neerzetten, als verlengstuk van het raadhuis, als het ware. De leerlingen van de school zijn uitvoerig bij de feestelijke handelingen betrokken. Alle groepen beelden een levende regenboog uit. Alleen de pot met goud is nergens te vinden, grapt de directeur. Om de leerlingen te huisvesten is er begonnen met de bouw van twee nieuwe lokalen, en een lokaal voor speciaal onderwijs. Ook krijgt het personeel een nieuwe ruimte en er komt een nieuwe keuken. De bouwwerkzaamheden zijn wat vertraagt, want het was aanvankelijk de bedoeling om in februari al te starten, zodat bij het begin van het nieuwe schooljaar alles in orde zou zijn. De leerlingen zitten daardoor tijdelijk wat krapper en moeten ze dus inschikken om de leerlingen te kunnen huisvesten totdat de nieuwbouw klaar is. Maar dat is wel binnen de huidige muren op te lossen, aldus de directeur van de school.


Foto Huibert Pootstraat 07-2004
1685/0035


In Heemskerk zijn er drie zogenaamde herstructureringsgebieden. Te weten omgeving Chopinstraat, omgeving Huibert Pootstraat en als laatste de omgeving Lessestraat. De eerste hebben we al gezien, de omgeving Chopinstraat. Dat is tevens het eerste wijkje dat wordt geherstructureerd, dat wil zeggen, grote renovatie en een deel sloop waarvoor nieuwbouw in de plaats komt. Het tweede wijkje, omgeving Huibert Pootstraat, bestaat uit een viertal flatgebouwen van drie verdiepingen waarvan we de eerste hier op de foto zien. Dit flatgebouw is tevens de eerste die we vanaf de Maerelaan kunnen zien.


Foto Huibert Pootstraat 07-2004
1686/0036


We hebben de ‘digitale’ camera nu ongeveer 90 graden naar het zuiden gedraaid en verkrijgen zo een doorkijk van de Huibert Pootstraat. Met de omgeving Huibert Pootstraat zijn drie optie mogelijk, deze zijn in samenspraak met de gemeente en bewoners tot stand gekomen.De eerste optie behelst de renovatie van de bestaande flatwoningen, meer niet. De tweede optie gaat over een deel renovatie en de sloop van één of meer flatgebouwen om daarvoor in de plaats eengezinswoningen voor terug te zetten.De derde en laatste optie is alles slopen en allemaal eengezinswoningen en appartementen voor in de plaats terug. Het merendeel van de bewoners heeft echter gekozen voor de derde optie mits er geen grote huurverhogingen aan gekoppeld zijn. Want dat is natuurlijk te verwachten, aldus een bewoner.


Foto Huibert Pootstraat 07-2004
1687/0037


We lopen nog steeds op de Huibert Pootstraat, alleen zijn we linksaf geslagen naar een soort van hofje. Ook dit heet hier allemaal Huibert Pootstraat. Op de achtergrond, recht voor ons zien we de achterzijde van het flatgebouw dat aan de Coornhertstraat staat. Ook dit gebouw valt onder de noemer ‘omgeving Huibert Pootstraat’. Als de flats worden gesloopt komt hier voldoende ruimte vrij om genoeg eengezinswoningen neer te zetten voor alle gezinnen die in deze wijk willen terug keren. Want, zo blijkt uit de omgeving Chopinstraat, dat niet alle gezinnen meer terug komen nadat ze een ander huis aangeboden hebben gekregen.


Foto Euratomsingel 07-2004
1688/0038


De derde en laatste herstructureringsgebied die we bezoeken betreft de omgeving Lessestraat. We zijn hiervoor een heel eind zuidelijk gelopen tot vlak bij station Heemskerk. Daar op de Euratomsingel hebben we een ‘mooi’ uitzicht op de achterste flat van de Lessestraat. De omgeving Lessestraat bestaat uit zeven flatgebouwen waarvan er vijf achter elkaar staan en twee dwars daarop zijn geplaatst. Op de foto hiernaast kunnen we een dwars geplaatste flatgebouw zien staan. Net zoals de flatgebouwen uit de omgeving Chopinstraat, omgeving Huibert Pootstraat, zijn deze flats allemaal gebouwd zo rond eind jaren ’50, begin jaren ’60. Stapelwoningen waren toen erg in trek omdat er relatief veel gezinnen op een klein stuk grond konden worden gehuisvest. Deze vorm van woningbouw werd ook nog eens aangemoedigd doordat Hoogovens, thans Corus, flink aan het uitbreiden was en dus personeel nodig had. Van heinde en verre kwamen de arbeiders. Ze werden zelfs uit Spanje, Italië en Turkije gehaald.


Foto Euratomsingel 07-2004
1689/0039


We zijn een stukje terug gelopen over de Euratomsingel en halverwege komen we en bruggetje tegen dat over de vijver heen steekt. Als we deze foto maken, staan we dan ook op dat bruggetje. En hebben uitzicht op het derde flatgebouw gezien vanaf de Beneluxlaan. Goed, de arbeiders die dus uit het buitenland werden gehaald, daarvan werd toen gedacht dat als zij eenmaal een paar jaar hier gewerkt hadden en een hoop centjes hadden verdiend, zij wel weer terug zouden gaan naar land van herkomst. Niets bleek minder waar. Er kwamen niet alleen arbeiders, maar ook hun vrouwen kwamen mee. Zij vonden ook werk of kregen kinderen. Die kinderen kregen een Nederlandse opvoeding en verwesterde helemaal. Die wilden natuurlijk niet meer terug naar vaders land. Ja, alleen op vakantie maar meer ook niet. In september 2004 werd bekend dat de gemeente een subsidie kreeg van de provincie Noord-Holland waarmee alle licht op grond konden worden gezet voor de herstructurering van de Lessestraat. De herstructurering behelst de sloop van de 160 flatwoningen. De gesloopte woningen maken plaats voor 186 nieuwe woningen inclusief een woonzorgcentrum. Ook komt er een HOED, een Huisartsen Onder Een Dak praktijk waardoor artsen kunnen samenwerken. Van het subsidiebedrag, 1.474.000 euro komt tachtig procent meteen beschikbaar en het resterende deel Nadat het project is afgerond. Het omvangrijke project kreeg te maken met vertraging doordat er discussie ontstond tussen woningcorporatie Woon op Maat en de gemeente over het parkeren in het plan.


Foto Lessestraat 07-2004
1690/0040


Het extra budget ISV (Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing) werd toegekend onder de voorwaarde dat de werkzaamheden op 1 januari 2005 zouden zijn begonnen. De subsidie die nu verstrekt is, is op basis van een geactualiseerde planning van de sloop en nieuwbouw die nodig was door de vertraging. Behalve de ISV-extra-subsidie, steekt Heemskerk ook 6 ton euro in de Lessestraat dat wordt betaald uit de ISV-gelden die al eerder waren toegekend. In totaal investeren Woon op Maat en de gemeente zo’n 40 miljoen euro in de Lessestraat. Inmiddels is de sloopvergunning voor de eerste verouderde flats in behandeling. De uitplaatsing van, en de uitkering van de verhuisvergoeding aan de bewoners is in volle gang. In november begint de gemeente met het aanpakken van de groenstrook langs de Euratomsingel. Andere werkzaamheden zijn het aanleggen van een voetpad en vlonder. In december moet na het vertrek van de laatste bewoner de sloop beginnen van het eerste blok portiekflats. Woon op Maat moet dan ook het aanbestedingscontract met een aannemer tekenen. In het najaar van 2006 moet het woonzorgcentrum opgeleverd worden. In 2010 moet de hele operatie afgerond zijn. Het eerste blok portiekflats dat we hier op de foto zien, is tevens het eerste blok dat in december/januari gesloopt gaat worden. We kunnen dan ook zien dat er al diverse woningen leeg staan. Uiteraard zullen we de herstructurering op de voet volgen en zullen we nog vele foto’s gemaakt gaan worden omtrent dit onderwerp.


Foto Hillen Acker 09-2004
1691/0041


Het wordt ook weer eens hoog tijd om eens een bezoek te brengen aan fase twee van het nieuwbouwproject Waterakkers/Lunetten. Op de foto hebben we een doorkijk in de richting van bejaardenhuis Westerheem. We staan hier bijna aan het eind van de Hillen Acker als we deze foto maken. We kunnen zien dat de aanleg van de nieuwe straat al flink gevorderd is, terwijl op de Hillen Acker en de Lange Acker een begin van de aanleg is te zien, wordt er niet of nauwelijks aan de Weg Acker gewerkt. Aan de linkerzijde van de foto zien we huizen van het type Apollo. Wel is waar in er in het ontwerp een paar kleine detailveranderingen toegepast, maar voor het leeuwendeel blijft het gewoon het zelfde huis. In bedoel dan het verschil met de bouw in fase 1 en 2. Aan de rechterzijde vinden we huizen, die eigendom zijn van Verzekeringsmaatschappij Eagon. Deze huizen van Eagon, waar wij dus ook in wonen, hebben wezenlijk wel wat veranderingen ondergaan. Zo is er op de voorzolder een extra dakraam ingekomen, mochten de toekomstige bewoners zelf tegeltjes uitzoeken. En het keukenapparatuur zit allemaal al in de keuken. Daar tegenover staat natuurlijk wel dat de huurprijs enorm is gestegen. Betalen we nu € 600,- in de maand, betalen zij ruim € 900,- in de maand. Maar dat geldt niet alleen voor de huurwoningen dat ze duurder zijn geworden, ook de koopwoningen zijn enorm in prijs gestegen.


Foto Lange Acker 09-2004
1692/0042


We steken de straat over en gaan via een fietspad dat tussen de Hillen Acker en de Lange Acker ligt, naar de Lange Acker. Dit fietspad ligt schuin tegenover de groene keten die we op de bovenste foto zagen staan. Want achter de groene keten ligt de Kercke Acker. Een verbindingsweg tussen fase 1 en fase 2. Enfin, we staan hier op de Lange Acker, en we kijken in de richting van Westerheem, die we nog net boven de bebouwing uit zien steken. Zoals u ziet zijn hier ook voorbereidingen getroffen voor de aanleg van de straat. De trottoirbanden liggen klaar en het rijdgedeelte is al uitgediept. Hier wordt straks een laag fijngemalen puin als ondergrond gestort, daar overheen een dikke laag zand, en daar boven op, volgt dan als laatste de bestrating. De huizen aan de linkerkant zijn de zogenaamde ‘premiewoningen’. Hoewel is al langgeleden is afgeschaft, zijn deze huizen relatief goedkoop, ten opzichte van de rest van de huizen in Waterakkers-Lunetten fase 2. Het rijtje huizen dat achter dit blok aan de linkerzijde staat, zijn weer huurwoningen van Woon op Maat. Aan de overzijde vinden we huizen van het type Luzerne. Dit zijn geschakelde twee-onder-een-kap woningen, met daar tussen een half inpandige garage. De naam Waterakkers-Lunetten waar komt die eigenlijk vandaan? Wel, de Lunetten waren kortweg gezegd, een aantal verdedigingswallen, opgericht door de Fransen rond 1800 ter verdediging tegen de Russen en Engelsen, die Holland weer hun vrije status wilden geven. Deze Lunetten stonden van Wijk aan Zee tot aan voormalig kasteel ’t Huis Oosterwijk, en bestond uit 26 werken. In deel 5, blz. 15 staat heel uitgebreid beschreven over deze verdedigingslinie uit de Franse tijd. Een paar van deze Lunetten lagen dus vlak in de buurt van deze nieuwbouwwijk.


Foto Starweg 10-2006
1693/0043


Fase twee van de nieuwbouwwijk Waterakkers-Lunetten bestond niet alleen uit bebouwing van het zuidelijke gedeelte van het oppervlak, dat ingesloten ligt tussen de Jan Ligthartstraat, Maerten van Heemskerckstraat, Rijksstraatweg en als laatste de Starweg. Maar ook het noordelijke gedeelte wordt volgebouwd zoals we hier op de foto kunnen zien. We zien hier het type Aurelia verschijnen. Deze huizen, maar alles op de begane grond zijn zeer gewild bij de oudere kopers. De meeste huizen van dit type hebben alles gelijkvloers, behalve de huizen op de hoeken, want die hebben nog een kamer op de eerste etage.


Foto Rijksstraatweg 10-2004
1694/0044


Grote bollenzeven sieren het straatbeeld, als we langs de rotonde lopen die op het punt ligt in de Rijksstraatweg en De Smidse. Het werk bestaat uit drie sterk vergrote stalen bollenzeven die verwijzen naar het bloembollen verleden van Heemskerk. Het kunstwerk is gemaakt en cadeau gedaan door constructiebedrijf De Groot uit Heemskerk vanwege het 100-jarig bestaan van het bedrijf. De gemeente liet weten dat zij zeer erkentelijk was met de gift en vertelde daarbij dat dit kunstwerk niet het eerste werk is dat verwijst naar het verleden van Heemskerk. Zo vinden we op de rotonde op de Jan Ligthartstraat en de Weg Acker, reusachtige aardbeiensloffen. Het idee van de bollenzeven kwam uit de pet van Nico Groen die ook het idee had geopperd van de aardbeiensloffen. Het kunstwerk werd op 7 oktober officieel onthuld door wethouder L. van der Kolk.


Foto Lange Acker 10-2004
1695/0045


Nogmaals een ronde door de nieuwbouwwijk Waterakkers-Lunetten. We weten inmiddels waar de naam Lunetten vandaan komt, maar nog niet waar de naam van Waterakkers zijn oorsprong vindt. Maar eerst nog even terug naar een Lunet die hier vlak in de buurt heeft gelegen, namelijk aan de Kingfort Smithstraat. Toen hier nog een Lunet lag was de Kingford Smithstraat niets anders dan een zandpad dat om de Lunet heen lag. Samen met de Balkomstraat vormde zij een rondje om de Lunet. Welk nummer deze Lunet heeft gehad, kan ik niet achterhalen. Vandaar dat de basisschool ook naar deze Lunetten is verwijst. Goed, de naam Waterakkers heeft een heel andere oorsprong. Men vermoedt dat deze lager gelegen akkers regelmatig onderwater liepen bij hevige regenval of overstromingen. De natte akkers werden pas droger toen men walletjes en afwateringen ging aanleggen. De akkers bleven droog en het water werd beter afgevoerd. Echter de naam Waterakkers is wel altijd blijven bestaan.


Foto Strand 11-2004
1696/0047


Bijna op de rand van Heemskerk bij paal 50, steken vlak bij Wijk aan Zee, vreemde pijpen uit het water omhoog. Jaren lang dacht de jeugd dat het ging om een gestrande onderzeeër uit de Tweede Wereldoorlog. Echter deze ‘onderzeeër’ ligt er al veel langer, want het is namelijk het ketelhuis van een oude stoomtrailer met de naam De Vrijheit, dat hier in de vroege ochtend van maandag 26 januari 1903 in dikke mist aan de grond liep. De bemanning kwam veilig aan land. De lading van het vrachtschip was echter goeddeels een prooi in de grijpgrage handen van de Heemskerkse en Wijk aan Zeese jutters. Het was niet de eerste en niet de laatste schipbreuk bij Heemskerk. Maar de buit was zo rijk dat de stranding van de ‘Vrijheit’ legendarisch werd. De vroege ochtend van maandag 26 januari moet bar en boos zijn geweest. Er waaiden een stevige zuidwestenwind. Het was donker, buiig en mistig op de koop toe. Toch was het weer niet zo gevaarlijk dat een schipbreuk onvermijdelijk was. Volgens de oudste berichten was de ‘Vrijheit’ op de woelige zee uit koers geraakt. De gezagvoerder, kapitein Theesma, probeerde nog in noordelijke richting naar volle zee te ontsnappen. Het was hem bijna gelukt, ware het niet dat zijn schip nabij paal 50 stuitte op het wrak van de hier in 1877 vergane sleepboot ‘Archimedes’. De ‘Vrijheit’ sloeg lek, maakte snel water en was meteen hopeloos verloren. De in IJmuiden gestationeerde sleepboot ‘Simson’ van het bergingsbedrijf Gebroeders Zur Mülhen was spoedig ter plekke. De reddingsboot van de koninklijke Noord- en Zuid Hollandse Reddings Maatschappij (KNZHRM) in Wijk aan Zee was paraat,


Foto Strand 11-2004
1697/0048


maar hoefde niet in actie te komen. De ‘Simson’ slaagde er zonder veel moeite in de bemanning van boord te halen. Het gestrande, zwaar beladen en opengereten vrachtschip vlot te trekken, had echter geen schijn van kans. Het zat muurvast op de resten van de ‘Archimedes’. Het was gedaan met de bijna vijftig jaar oude ‘Vrijheit’. De ‘Vrijheit’ die vlakbij de veilige haven van IJmuiden verging, was een vrachtschip van 560 brutoregisterton. Het voer onder Nederlandse vlag en werd in 1856 gebouwd bij C&W Earle in Hull (Groot-Brittannië). De eigenaar was de Hollandse Stoombootmaatschappij in Amsterdam. De ‘Vrijheit’ was van Goole (Engeland) onderweg naar Amsterdam. De lading bestond uit uiteenlopende stukgoederen: lappen stof, schoene, spek, zuidvruchten, naaimachines en diverse manifacturen in manden, met name katoenpitten (gesponne garen gewikkeld op langwerpige klossen). Deze waren bestemd voor de Nederlandse weverijen. Bij het ochtendgloren zagen de dorpelingen de ‘Vrijheit’ hoog, doch hulpeloos in zee liggen. Bij laag water was het mogelijk het schip vanaf het strand te naderen. Het schip was verloren, maar verder hadden de autoriteiten de situatie onder controle. Het grootste deel van de lading werd geboren, zij het niet helemaal volgens de boekjes. ’s Middags kwamen de poppen aan het dansen. Er stak een noordoosten storm op, als gevolg waarvan de ‘Vrijheit’ pardoes in tweeën brak. De golven hadden vrij spel en sloegen de lading uit het ruim. Niet veel later spoelden de rijk gevulde kisten en manden aan op het strand. Van IJmuiden tot Castricum lag het strand bezaaid met waardevolle goederen. HKH 12 blz. 61.


Foto Lange Acker 12-2004
1698/0049


We zijn inmiddels alweer een maand verder en we willen wel eens weten hoe de vorderingen zijn op het gebied van bestrating. De Lange Acker is tot aan het punt waar nog volop wordt gebouwd bestraat. Tevens worden de fietspaden die tussen de verschillende straten liggen, ook aangekleed. Op de foto zien we een mooi voorbeeld hiervan. Dit fietspad ligt tussen de Hillen Acker, waar we ook staan om deze foto te maken, en de Lange Acker. Eerst werden er tuinmuurtjes als afscheiding gemetseld en daarna werd het fietspad aangelegd. Dit fietspad zal dwars door het plan heen lopen en begint schuin tegenover de Kercke Acker en loopt helemaal door tot aan de Maerten van Heemskerckstraat. Alleen het laatste stukje tussen de Weg Acker en de Maerten van Heemskerckstraat zal nog op zich moeten laten wachten, omdat hier nog geen bebouwing is. Hier liggen een aantal vrij kavels die nog niet verkocht zijn. Maar mogelijkerwijs wordt het fietspad wel doorgetrokken en wordt er niet gewacht tot de bouw geheel gereed is.


Foto Raadhuisstraat 01-2005
1699/0057


In de tweede week van januari 2005 werd een begin gemaakt met de sloop van de oude Bachschool. Deze van oorspronkelijke protestants christelijke school werd in 1961 gebouwd en geopend. De oude protestants christelijke school aan de Marquettelaan heeft het tot ±1960 volgehouden. Daarna kwam de klap: de grote immigratiegolf, zodat binnen enkele jaren het kleine schooltje uitgroeide tot vier grote Christelijke scholen: de J. S. Bachschool aan de Bachstraat, de Anna de Vriesschool aan de Pieter Breugelstraat, de Assumburgschool en De Ark. Van de vier scholen is er nu nog slechts één over. Namelijk de De Ark, thans Regenboogschool in plan De Die. De oude Bachschool is in januari 2005 gesloopt als gevolg van locatie verhuizing naar de Maerelaan. Vanaf halverwege de jaren ’60 is de oude school aan de Marquettelaan het onderkomen geweest van muziekvereniging Sint Ceacilia, maar in 1998 ontkwam zij niet aan de sloophamer. En wéér verdween er een stuk geschiedenis in Heemskerk. In maart 2001 kwam het verzet van de ouders tegen het sluiten van de Regenboogschool tot stand. Zij wilden via een actiegroep de juridische kant van een mogelijke sluiting onderzoeken en zo mogelijk aanvechten. De Regenboogschool herbergde toen nog 100 leerlingen en zou gesloten worden omdat de school niet rendabel zou zijn. De leerlingen van de Regenboogschool locatie Bachstraat zouden moeten verhuizen naar de locatie aan de Maerelaan. In april 2001 werd er forse kritiek geleverd op de stichting Tabijn. Het belang van het besluit om de locatie Bachstraat van basisschool De Regenboog op te heffen, staat in geen enkele verhouding tot het belang van leerlingen, ouders en personeel. Die forse kritiek uit de medezeggenschapsraad (mzr) van De Regenboog in een brief aan het bestuur van onderwijsstichting Tabijn. Die laatste maakte onlangs bekend dat de school aan de Bachstraat tussen één en drie jaar wordt opgeheven.


Foto Raadhuisstraat 01-2005
1700/0058


De overgang van de leerlingen en personeel naar het hoofdgebouw aan de Maerelaan ligt gevoelig. De gemeente Heemskerk kampt namelijk met ruimtegebrek in het huidige raadhuis dat naast het filiaal van De Regenboog aan de Bachstraat staat. Door vertrek van de school komt er ruimte vrij waar eventueel een uitbreiding van datzelfde raadhuis gerealiseerd kan worden. Tabijn benadrukte bij de bekendmaking van de opheffing dat de uitbreidingsplannen van de gemeente niet van invloed zijn geweest op het besluit de school te verhuizen. Aanleiding daarvan zou wel zijn ‘de terugloop van het aantal leerlingen in een sterk vergrijzende wijk’. In juni 2001 organiseerde de Regenboogschool een bonte protestactie. Kinderen, ouders en leerkrachten hebben een protestactie gehouden tegen de dreigende sluiting van hun school. Zij boden aan het slot een pak tekeningen en een petitie aan het schoolbestuur, de stichting Tabijn. Of de actie helpt, is twijfelachtig. De sluiting staat min of meer al vast, aldus de krant.


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Foto's 1701 t/m 1750

Foto Bachstraat 01-2005
1701/0059


De medezeggenschapsraad dreigde niet te willen meewerken aan een eventuele sluiting, zij zou alles in het werk stellen om de sluiting zo lang mogelijk te rekken. In juni 2002 kwam het bericht naar buiten dat de protestant christelijke school aan de Bachstraat toch bleef bestaan. Het schoolbestuur nam dit besluit nadat het overleg met de gemeente Heemskerk was stukgelopen. Burgemeester en wethouders waren onaangenaam verrast. De locatie was in beeld voor de uitbreiding van het raadhuis. De Algemeen directeur van stichting Tabijn kwam tot zijn beslissing nadat de gemeente de termijn van overleg had overschreden en bovendien geen zicht was op voldoende huisvesting op de hoofdlocatie aan de Maerelaan. De ‘dislocatie’ aan de Bachstraat zou eigenlijk per 1 augustus 2002 sluiten maar dat ging dus niet door.


Foto Marquettelaan 01-2005
1702/0060


Nadat het een tijdje rustig was geweest betreffende de sluiting van de Regenboogschool, laaide de gemoederen in oktober 2003 weer opnieuw op nadat bekend werd gemaakt dat de school per 1 augustus 2004 definitief zou sluiten. De gemeente en stichting Tabijn waren weer in gesprek gekomen en dat leidde tot het resultaat om de school te sluiten. Want de gemeente had haast met de uitbreiding van het huidige raadhuis. Zo gebeurde het dus dat in juni 2004 de eerste paal werd geslagen voor de uitbreiding aan de Maerelaan, waar onder andere twee lokalen, een lokaal voor speciale lessen, een nieuwe ruimte voor het personeel en een nieuwe keuken. Foto 1684. Eigenlijk had de bouw in februari al moeten beginnen maar door omstandigheden liepen deze wat vertragingen op. In augustus 2004 gingen alle leerlingen naar locatie Maerelaan en daarmee kwam definitief een eind aan het bestaan van de Regenboogschool aan de Bachstraat. Deze school die onder andere ook de namen als Bachschool, Burghweit, en Regenboogschool heeft gedragen werd gesloopt in januari 2005. >


Foto Zamenhof 01-2005
1703/0061


We staan hier voor een soort van monument voor de heer Zamenhof. Zamenhof was de grondlegger van de taal Esperanto. Esperanto is een taal gevormd uit diverse andere talen. Uit verschillende talen zijn woorden gekozen en samengebracht in het Esperanto. De gedachte van de heer Zamenhof hierachter was om de mensen, waar ook ter wereld, makkelijker met elkaar te laten communiceren. Een soort van nieuwe wereldtaal. Op een aantal basisscholen in Heemskerk wordt ook daadwerkelijk les gegeven in het Esperanto. Zo heeft Anton Verwoerd, een fanatieke aanhanger van het Esperanto, vele congressen en workshops bijgewoond om de taal Esperanto onder de mensen te kunnen promoten. Enfin, het monumentje dat we hier op de foto zien, staat, zeer toepasselijk overigens, in de straat Zamenhof. Het monumentje is niet hoger dan 40 centimeter maar van oorsprong was het wel groter, want net zoals we op de koperen plaat kunnen zien, bestond het teken uit een pentagram, een vijf puntige stervorm op een paaltje. Echter alleen de vijf punten zijn eraf gesloopt en bleef er een omgekeerde V over. De jeugd had zeker een hekel aan de nieuwe taal. Wel is het zo dat bij dit gedenkteken een boom ter ere van Esperanto is geplant. En dat is gebeurd op 10 november 2001. De straat waar dit gedenkteken dan ook staat is ook naar de heer Zamenhof vernoemd. De woningcomplexen speciaal voor de oudere mensen is gebouwd rond 1989.


Foto Coornhertstraat 02-2005
1704/0064


We hebben er al meer over geschreven, maar nu zijn we dan ook getuigen van het feit dat er daadwerkelijk een begin wordt gemaakt met de sloop van de flatwoningen aan de Huibert Pootstraat en de Coornhertstraat. De flatwoning aan de Coornhertstraat was als eerste aan de beurt om geheel gestript te worden. Met strippen wordt bedoeld, dat al het houtwerk, asbest, voor zover aanwezig, en metaal zoveel mogelijk uit het gebouw wordt verwijderd. Zo wordt het slopen nog eenvoudiger, daar er niet van alles nog uit het puin moet worden gevist. Op de foto is het strippen net begonnen. Eerst werden we woningen van binnen geheel leeg gemaakt en daarna volgde de buitenzijde, tot er uiteindelijk een stenen geraamte over was, die met groot gemak gelijk met de grond kon worden gemaakt.De flatwoning die hier schuin achter staat, is de volgende aan de beurt om geheel gestript te worden. Grote containers staat voor de deur en het werk is in volle gang. Weldra zullen op deze plaats de eerste palen worden geslagen voor de geplande nieuwbouw. Welke bestaat uit drie appartementen blokken van een aantal etages met daartussen allemaal eengezinswoningen.


Foto Waddenlaan 02-2005
1705-1706/0065-0066

     

Nadat we de flat aan de Coornhertstraat hebben bekeken vervolgen we onze reis naar het volgende doel. Dat volgende doel ligt helemaal in de Broekpolder. De gedachte kwam bij me op om eens in de wijk te gaan kijken, in plaats van bovenaf van de uitkijktoren midden in het plan. Dit deelplan van de Broekpolder wordt ook wel deelplan De Wierden genoemd. Het bijzondere van dit deelplan is, is dat de eilanden waarop de woningen zijn gebouwd, vernoemd zijn naar de Waddeneilanden. Aan de linkerkant van de foto zien we op eiland nummer 4 de rode huizen staan. Dit zijn huizen met de naam Landzigt type L1 en Princenhaege type M1. Op eiland nummer 5, zien we de grijze huizen staan. Veel lijken deze dan ook op de huizen op eiland nummer 4. Dit klopt ook wel want de namen van de huizen zijn het zelfde, ware het niet dat enkel het typenummer iets anders is. Zo vinden we op eiland nummer 5 de huizen Landzigt type L en Princenhaege type M. Eiland nummer 6 gaat verscholen achter eiland nummer 5, en daar zien we dan ook niets van. Als we deze foto maken staat op het eerste bruggetje van eiland nummer 8. Het valt op dat eerste de bruggetjes zijn gemaakt en toen pas de gracht is uitgegraven. Eigenlijk wel zo handig natuurlijk. Deelplan De Wierden bestaat dus uit eilanden zoals gezegd, en de reden waarom is als volgt. Het gebied waarin de eilanden liggen heeft gelijk de functie als waterberging. Als bij hevige regenval te veel water in de Broekpolder zou komen kan die verdeeld worden over de waterbergingen in de Broekpolder. Maar ook stadspark Assumburg - Oud Haerlam doet mee in de waterberging. Maar hoe dat staat allemaal in zijn werking gaat staat beschreven bij fotonummer 1645-1646-1647 deel 9 van ‘Een groet uit Heemskerk’.


Foto Tolweg 02-2005
1707/0069


Vanuit de Broekpolder fietsen we via de Verlengde Hoflaan in de richting van Harteheem, alwaar we een kleine tussenstop maken om een paar foto’s te maken van de nieuwbouw aldaar. Maar die komen op de volgende bladzijde aan bod. De reden waarom ik eerst deze foto van de Tolweg heb ingepakt is als volgt, zo houd ik het ‘onderwerp’ op de zelfde bladzijde. En bovendien, de foto’s zijn toch op dezelfde dag gemaakt. Enfin, we hebben hier uitzicht op het ‘Gaspaleis van Heemskerk’. Een ontwerp van de overleden architect Piet Blom die ook Heemblom heeft ontworpen, het gebouw dat in de bocht van de Hoflaan staat. Welnu, nadat gasbedrijf midden Kennemerland in 2000 was opgegaan in Eneco Holding NV, werd in 2001 alweer besloten om de activiteiten terug te brengen naar Zaanstad en daarmee kwam de dependance in Heemskerk te vervallen. In september 2001 werd er gesproken over een optie dat wellicht het publieksgebouw van het raadhuis ondergebracht in het Gaspaleis zou worden. Maar dit plan ging ook niet door omdat het veel te ver van het huidige raadhuis verwijderd lag. Toen heeft de politie hun oog op het pand laten vallen als nieuw hoofdgebouw voor de politie Heemskerk - Beverwijk. Maar ook dit ging niet door. Toen het gebouw al 2 jaar werd bewoond door een antikraakwacht werd het gebouw gekocht door Pre-wonen, een woningcorporatie uit Beverwijk. Deze hadden het plan opgevat om woningbouw in het gebouw te gaan realiseren. Daartoe wordt de garage gesloopt en daarvoor in de plaats wordt een derde woontoren bijgebouwd in de zelfde architectuur als het huidige gebouw.


Foto ‘t Hof 02-2005
1708/0067


Zoals ik net al vertelde zijn we ook over het terrein van Harteheem gekomen om daar een paar fotootjes te maken van de nieuwbouw die daar is gepleegd. Deze nieuwbouw hield in dat er nog drie wooneenheden bijkwamen en tevens dat er uitbreiding plaatsvond van dagrecreatiecentrum De Cirkel. In 2002 werd deze nieuwbouw gerealiseerd.


Foto ’t Hof 02-2005
1709/0068


We staan nog steeds op dezelfde locatie, alleen hebben we nu het beeld ingezoomd op een nieuwbouwstukje dat zich naast De Cirkel bevind. Dit gedeelte biedt onderdak aan 12 gehandicapten. Over het terrein van Harteheem zijn nog twee wooneenheden zoals deze gerealiseerd. Tegelijkertijd met de uitbreiding van De Cirkel. Zo biedt Harteheem nog een extra plaats aan 36 gehandicapten.


Foto Huibert Pootstraat 03-2005
1710/0074


In februari was het sloopbedrijf bezig met de voorbereidende werkzaamheden, zoals het verwijderen van asbest, hout, elektriciteitsdraden en nog meer van dit soort materiaal dat zich in de woning bevindt. Echter, om de sloop makkelijker te maken, heeft men ervoor gekozen om het meeste al uit te sorteren voordat de flat tegen de vlakte gaat. De sloop kost op deze manier minder tijd en het uitsorteren van verschillende materialen hoeft ook niet meer. Wat je dan uiteindelijk overhoud is ‘schoon’ puin, die zo afgevoerd kan worden. Begin maart werd Nederland overvallen door de sneeuw. Een unicum voor Nederland, want er was maar liefst 20 tot 25 centmeter sneeuw gevallen, en dat begin maart. We zien dan ook op de foto dat chauffeur van de sloopmachine druk bezig is met de voorbereidende sloopwerkzaamheden.


Foto Coornhertstraat 03-2005
1711/0075


De volgende dag gaan we weer kijken op de bouw en zien tot onze verbazing dat we niets te vroeg zijn gekomen om het schouwspel van grof sloopwerk te aanschouwen. Met een eenvoudige handbediening wordt de sloopmachine in werking gezet en een paar handels in de cabine zorgen er voor dat de hydraulische cilinders de armen op en neer bewegen. Zo is het licht werk voor de chauffeur maar zwaar werk voor de machine. Gemak dient de mens zo blijkt uit deze foto. Op de foto zien we echter dat twee derde van de flat al gesloopt is. Nu kunnen we ook goed zien wat er bedoeld wordt met voorbereidende sloopwerkzaamheden. In de keuken zijn alle keukenblokken er kompleet uit gesloopt inclusief de tegeltjes, leidingen en dergelijke. Een enkele elektriciteitsbuis dat nog in de muur zat, wordt uit het puin gevist door de chauffeur.


Foto Gerrit van Assendelftstraat 03-2005
1712/0076


Herinrichting van de Gerrit van Assendelftstraat. Zo heet dit project waar we hier naar kijken. De parkeergelegenheid wordt uitgebreid van acht naar twintig parkeervakken en komen ook haaks op de weg te liggen. Tevens wordt de straat voorzien van trottoirbanden omdat de situatie zonder banden nogal eens tot onveilige situaties leidden. Opvallend is de minirotonde op het eind of begin van de Gerrit van Assendelftstraat. Deze is ervoor om op vrijdag het eventuele autoverkeer te kunnen laten keren en via de andere kant de Gerrit van Assendelftstraat te verlaten. Met de aanleg van de extra vakken, is het trottoir ook smaller geworden en is nu ander halve meter breed. Voorheen was dat wat onduidelijker vanwege de ontbrekende trottoirbanden. Door strepen in de weg aan te brengen lijkt het alsof de Gerrit voor eenrichtingsverkeer is bedoeld. Dit is echter niet zo. Men kan nog steeds van twee kanten de Gerrit in. Bovendien lijkt het ook alsof er vrijliggende fietspaden liggen die het weer veiliger maken voor fietsers.


Foto Gerrit van Assendelftstraat 03-2005
1713/0077


De volgende stop op deze maartse dag is op de hoek van de Karshoffstraat en de Gerrit van Assendelftstraat, alwaar we een foto maken van het nieuwe pakje dat daar is aangelegd. Het parkje maakt nu deel uit van de groenstrook door Heemskerk. De groenstrook door Heemskerk begin nu dus bij het kermisterrein en gaat via de Karshoffstraat naar de Constantijn Huygensstraat. Over de Laan van Assumburg gaat de groenstrook vervolgens verder langs de Coornhertstraat om bij de Baandert in tweeën te spitsen. Het eerste stuk loopt evenwijdig aan de Baandert tot het Steenstrapark en het tweede gedeelte duikt de wijk De Die in, om met een wijde boog om scholengemeenschap Het Kennemer College uit te komen in wijk De Maere. Aan de andere kant van wijk De Maere sluit vervolgens de groenstrook weer aan op het eerste gedeelte en samen komen ze dan uit in het Steenstrapark waar zij uitlopen in het Molenbos en Marquettebos. Als je nog eens wat anders wil zien van Heemskerk dan staat hier zojuist een mooie route beschreven die goed te bewandelen is. Het parkje is trouwens ook voorzien van straatverlichting, overigens de zelfde kleine verlichtingspaaltjes als langs de Noordermaatweg is gebruikt. Het licht schijn hier alleen naar beneden en geeft net genoeg licht om te zien waar het pad ligt.


Foto Tolweg 03-2005
1714/0078


Vanaf 14 maart tot 20 mei is de kruising buiten gebruik geweest. Hierdoor ontstonden vele opstoppingen op ander kleine binnenwegen, zoals de Maerten van Heemskerckstraat. De reden van deze lange tijd is niet bekend. Het kruispunt Jan Ligthartstraat, Plesmanweg, Duitslandlaan is grondig aangepakt. Er zijn extra voorsorteerstroken aangelegd. De fundatie vernieuwd, zo ook de verkeerslichtinstallatie Het oude kruispunt kon de verkeersstroom niet meer aan. Afslaand verkeer kon niet doorrijden. Een en ander leidde tot opstoppingen en aanrijdingen. De kruising gold dan ook als een ‘Black Spot’. Black Spots zijn plekken in de gemeente waar hoge prioriteit aan wordt gegeven omdat er hier onveilige situaties zouden kunnen voordoen. Andere Black Spots waren onder andere de bocht in de Tolweg nabij ingaan wijk Sandenburg, en ook het fietspad tussen de Karshoffstraat en de Johannes Poststraat.


Foto Jan Ligthartstraat 03-2005
1715/0079


Wat hier gaat verrijzen is een nieuw woongebouw, van de stichting Odion uit Purmerend, dat ten goede komt aan lichamelijke gehandicapten. Een aantal plaatsen is gereserveerd voor cliënten met niet-aangeboren hersenletsel. Het woongebouw telt zestien appartementen. Het bouwproject is een initiatief van de woningcorporatie WoonopMaat en stichting Odion samen. Woon op Maat is dan de eigenaar en stichting Odion de gebruiker. Er komen twee bouwlagen met zestien tweekamerwoningen en ruimten voor personeel en dienstverlening. Opvallend is het dak met de natuurlijke sedumbedekking. Dat wil zeggen met bloeiende vetplantjes. Het idee is gebruik te maken van de voorzieningen in Westerheem, zoals de maaltijdvoorziening en nachttoezicht. Het paviljoen is dan ook met een gang verbonden aan Westerheem.


Foto Stan Kentonlaan 04-2005
1716/0080


Stan Kentonlaan, nooit van gehoord. Dat kan ook wel kloppen, want hij is nog niet eerder in één van de delen van ‘Een groet uit Heemskerk’ verschenen. Het is namelijk een straat in de Broekpolder. De Stan Kentonlaan ligt als ‘grensstraat’ tussen Heemskerk en Beverwijk in. De huizen aan de Stan Kentonlaan staan in nieuwbouwwijk De Lanen 9. In de wijk De Lanen 9 staan onder andere de volgende woningtypen: De Kokkel, Mossel, Grote Horen, Schaalhoren, Alikruik, Bolle Duinslak, Hartschelp en de blaashoren. Echter de opgenoemde woningtypen zijn allemaal koopwoningen. De woningen hier op de foto zijn huurwoningen en zijn van Pré Wonen als ik mij niet vergis. Dat is een Beverwijkse Wooncorporatie. De reden waarom deze foto genomen is, is om het volgende. WoonopMaat heeft namelijk woningen in de aanbieding voor starters. De zogenaamde Starters woningen. Dit houdt in dat de huizen tegen een koopsom van 75% van de huidige waarde kan worden gekocht. Echter, bij verkoop van de woning heeft WoonopMaat ten alle tijden de eerste optie om de woning terug te kopen, ook weer voor een prijs van 75% van de dan geldende huizenprijs. Op deze manier verdient de huiseigenaar erop maar ook Woon op Maat.


Foto Stan Kentonlaan 04-2005
1717/0082


In totaal ging het om 30 starterswoningen die voor een prijs van € 165.000,- werden aangeboden. In totaal worden er 52 woningen van dit type gebouwd waarvan er dus 30 worden verkocht en 22 in de verhuur worden gezet. Op de foto zien we dan ook de 52 woningen die in een rechte rij evenwijdig aan de Laan van de Broekpolder staan. Een bekende heeft het geluk gehad voor één van de koopwoningen te worden ingeloot en heeft hier dus een huis gekocht. In het tweede rijtje, geloof ik. Er waren natuurlijk een aantal voorwaarden aan deze verkoop verbonden. Ten eerste moest je een starter zijn, en dus niet eerder in het bezig was geweest van een koopwoning. Daarnaast mocht het belastbare jaarinkomen niet hoger zijn dan € 50.000,-. Ten derde, de bijzondere voorwaarde dat het huis bij verkoop, tegen 75% van de dan geldende vrije verkoopwaarde aan Woon op Maat moet worden aangeboden. De toewijzing van de starterswoningen wordt er op volgorde, binnen de volgende 3 categorieën geloot:
1   Herstructureringskandidaten met een belastbaar jaarinkomen van maximaal € 39.000,-.
2   Andere kandidaten met een belastbaar jaarinkomen van maximaal € 39.000,-.
3   Kandidaten met een belastbaar jaarinkomen van maximaal € 50.000,-.


Foto Musket 04-2005
1718/0083


De Citadel, we hebben het plan al menig maal van een afstand op de foto gezet, maar nog niet vanuit het plan zelf.> Het werd eens hoog tijd om daar verandering in te brengen. Dus gaan we erop uit en schieten zo links en rechts een aantal plaatjes van het centrumplan De Citadel in de Broekpolder. Als we De Citadel inlopen, lopen we over de Laan van Broekpolder. Het eerste zijstraatje dat we op de foto zetten is de Musket. Het straatje ligt aan de noordzijde van de Laan van Broekpolder want op de achtergrond van de foto zien we dan ook de spoorlijn Beverwijk-Uitgeest liggen. Als we het bouwplan van De Citadel er even bijpakken dan kijken we wat voor soort huizen hier gebouwd zijn. Wat opvalt, is dat de Citadel in blokken is verdeeld die elk een eigen naar hebben. Zo draagt het eerste blok, rechts op de foto, de naam Camelot. Het tweede blok heeft de naam Arthur gekregen en het derde blok, links op de foto, de naam Merlijn.


Foto Hevel 04-2005
1719/0085


Hevel is de naam van het straatje dat de blokken 2 en 4 van elkaar scheid. Zo zien we op de foto aan de linkerkant blok Arthur en aan de rechterzijde blok 4 met de naam Mordred. Zo te zien is blok twee nog niet helemaal afgerond, want op de voorgrond kunnen we waarnemen dat er nog volop wordt gebouw aan een hoekwoning. Een blok bestaat uit een aantal huizen van verschillende typen. Zo treffen we onder andere Herenhuizen, Stadsvilla’s en torenwoningen aan. Het mooie en deze Citadel is wel de grote verscheidenheid aan gevel kleuren en vormen. Ook de hoogte in huizen is hier verschillend. Het lijkt net alsof je door een middeleeuwse vesting wandelt. Hoewel de gracht om De Citadel nog niet gereed is, begint de sfeer van weleer al aardige vormen aan te nemen.


Foto Laan van Broekpolder 04-2005
1720/0084


Nadat we de zijstraatjes hebben bekeken, bekijken we ook de hoofdstraat zelf ook nog even natuurlijk. We staan hier op de Laan van Broekpolder. De hoofdstraat die van Heemskerk naar Beverwijk loopt als een soort aorta. Op deze foto zien we aan de rechterzijde, een stukje verder, de zijstraat Hevel liggen. We zien dan ook aan de rechterzijde op de voorgrond blok 4 en daarachter blok 2 liggen, respectievelijk met de namen Mordred en Arthur. Aan de linkerzijde vinden we blok 1 met de naam Camelot. We kunnen zien dat er aan blok 1 en 2 nog volop wordt gebouwd. Mooi om te zien zijn de torenwoningen, die een mooie uitkijk hebben over de hoofdstraat maar ook over De Citadel zelf. Tevens staat deze aan de rand van De Citadel waar zij ook nog eens een mooi uitzicht hebben over de grachtenpartij die daar kunstmatig wordt aangelegd.


Foto Weverskwartier 04-2005
1721/0086


We verlaten de Laan van Broekpolder en lopen de Weverskwartier in. Na enkele meters stoppen we en draaien ons om, om een foto te maken van blok Arthur aan de Schutterskwartier. In het plan De Citadel zijn alle ‘gracht’ straten uitgerust met de naam kwartier op het eind. Dit draagt ook bij aan de ambiance van het plan. Rechts op de foto kunnen we muur zien die een brug over de slotgracht vormt. Deze werd eerste opgetrokken en vervolgens werd de gracht uitgegraven. Zo zal het rond heel het centrumplan gaan, eerst wordt er gebouwd, dan gegraven. Op de achtergrond zien we de Eurotomflats staan.


Foto Weergang 04-2005
1722/0087


Na een korte wandeling langs de oevermuren van De Citadel komen we uit bij de brug over de gracht, gelegen aan de oostkant van het centrumplan. Zo heeft de Zuid en Noordkant ook een in- en uitgang, dat Laan van Broekpolder wordt genoemd. Mooi op deze foto is te zien dat het plan echt wordt omringd door een slotgracht. Een brede slotgracht scheidt het centrumplan van de rest van de Broekpolder. We kunnen zien dat blok 2 nog in volle aanbouw is en dat blok vier al zijn voltooiing nadert. De steigers zijn verwijdert en de bestrating vindt een aanvang.


Foto Schrijverskwartier 04-2005
1723/0088


We zijn nog verder gelopen langs de buitenzijde van het centrumplan en bevinden ons nu op het meest zuidoostelijke punt van De Citadel. Op de voorgrond zien we zand liggen, maar binnen een niet al te lange tijd komen hier ook van die woningen te staan, die dan weer een hoekpunt vormen in het centrumplan. In het midden van de foto, iets aan de rechterkant, zien we de brug waar we zojuist een foto hadden gemaakt. Aan de linkerkant kunnen we de werkzaamheden aan blok 5, De ronde tafel, volgen. Dit blok is niet zo groot als de andere blokken omdat er ruimte wordt vrijgehouden waar een supermarkt moet komen. Deze supermarkt die gebouwd wordt door de Vomar heeft een grote kelder gelegen onder het hele winkeloppervlak. Maar die kunnen we zo nog wel zien denk ik.


Foto Schrijverskwartier 04-2005
1724/0089


De locatie waar we staan is niet verandert, echter het beeld wat we in de zoeker van de camera hebben, des te meer. We hebben hier uitzicht over het toekomstige deelplan blok 7 en over de Laan van Broekpolder blok 6. De namen van deze deelplannen zijn Guinevere en lancelot. In het deelblok Guinevere komen weer verschillende woningtype bij elkaar te staan. We vinden dan ook Herenhuizen, Stadsvilla’s en Torenwoningen. In het deelplan Lancelot en Guinevere worden in totaal 71 Herenhuizen, 17 Stadsvilla’s en 10 Torenwoningen gebouwd. In de Herenhuizen zijn ook weer verschillende types te kiezen, zo heb je keuze uit H-6 en H-7. Deze staan voor het blok waarin de huizen gebouw worden. Dus de huizen in H-6, zijn van het type Herenhuis in blok 6 en dat geld ook voor 7, alleen is het dan H-7. In H-6/7 zijn wel verschillende types te kiezen, zo heb je bijvoorbeeld: 5.10, 5.60 en 6.30. Deze maten geven de breedte van het huis weer. De lengte is voor alle huizen het zelfde namelijk 9.50 meter. Het grote verschil zit hem dus in de breedte van de huizen. Enkele Herenhuizen heeft als standaard een extra gevel aan het huis. Bij de een is het een trapgevel en bij de ander een gewone gevel.


Foto Schrijverskwartier 04-2005
1725/0090


De 17 Stadsvilla’s komen aan weerskanten van de Laan van Broekpolder te staan, in deelplan blok 6 en 7. De Stadsvilla’s hebben echter maar 1 maatvoering, de huizen zijn 5.40 meter breed en 11.5 meter lang. Bovendien zijn ze hoger dan de herenhuizen. Ook een detailverschil is dat de Stadsvilla’s een paritaire hebben. De voordeur zit dan ook ruim een meter boven het maaiveld en wordt betreden via een trap. De Stadsvilla telt in totaal 5 verdiepingen. De eerste dus half onder de grond, dan drie etages met een hoogte van 2.60 meter en als laatste een zolder met een hoogte van 1.80 meter te betreden met een vlizotrap. Aan parkeergelegenheid is ook gedacht. Zo is er binnen een woonblok een aantal parkeerplaatsen gemaakt. Dus achter het huis komt de achtertuin, dan de parkeergelegenheid. Om in of uit een woonblok te komen, zijn er twee tot drie toegangspoorten in de woonblokken gemaakt. Ronde bogen geven dan toegang tot de binnenplaats. Echter veel speelruimte voor kleine kinderen is er niet binnen de muren van De Citadel, want alles gaat op aan bebouwing en parkeergelegenheid.


Foto Schrijverskwartier 04-2005
1726/0091


Het laatste type dat hier wordt gebouwd zijn de torenwoningen. De Torenwoningen komen, hoe kan het ook anders, op de hoeken van de woonblokken, aan de buitenzijde wel te verstaan. 10 woontoren verdeelt over 5 hoeken. Met een breedte van 9.52 en een lengte van 12.578 meter vormen deze maten samen met de 15.795 een grote driehoek waarin de woning wordt gemaakt. Maar je beschikt dan wel over een inpandige garage. Een woontoren bestaat uit 4 verdiepingen waarvan er drie met een hoogte van 2.60 en de zolder 2.15 meter. Om een van deze verschillende type huizen te kunnen kopen moet je wel wat centjes op tafel leggen. Zo kost het type Herenhuis rond de € 270,000,-. En een Torenwoning kost rond de € 263.000,-.


Foto Schrijverskwartier 04-2005
1727/0092


Eigenlijk had ik het te laat in de gaten maar foto 1725-1726-1727 kunnen achter elkaar worden gelegd, zodat er een soort van panoramafoto ontstaat. Dat heb ik dus niet gedaan, en de foto’s los ingeplakt. Maar dat maakt het niet minder boeiend om er naar te kijken. Op de vorige foto zagen we een torenkraan staan. Daar waar hij staat wordt de nieuwe Vomar gebouwd. Een grote kelder met daarop de winkel op de begane grond. Bovenop de winkel komen dan appartementen die dezelfde uitstraling hebben als de rest van het plan, dus ook met verschillende kleuren en vormen gevels. Terug naar foto 1727. Hier zien we een heimachine die de palen in de grond staat te stampen voor deelplan 6 en 7. Waar dus in totaal zo’n 98 woningen moeten verrijzen. De woningen op de hoeken in de gracht zijn daar niet bij gerekend. Ook die bevatten nog drie woonlagen appartementen.


Foto Steenhouwerskwartier 04-2005
1728-1729/0093-0094

     

We zijn de Laan van Broekpolder overgestoken en lopen nu op de Steenhouwerskwartier. Hoewel de naam van de straat al bekend is, staat er nog een enkele woning. Maar blok 6 zal hier straks verrijzen. Onder de naam Lancelot zal het blok dan de geschiedenisboeken in gaan. In het plan De Citadel is ook plaats voor een plein, deze ligt voor de supermarkt en is tevens het centrum van De Citadel. De Citadel heeft trouwens een vorm van een ster. Deze vorm is afkomstig van oude verdedigingswerken in Nederland. Een vorm die bewoners van een stad eeuwenlang de kans bood zich te verdedigen tegen de vijand. Tussen blok 3 en blok 6, Merlijn en Lancelot zal een soort van promenade gebouwd worden, waar kleine winkeltjes en terrasjes onderdak kunnen vinden. Deze komen dan allemaal in een gebouw die het uiterlijk heeft van een kathedraal. Zo is het vestingwerk compleet, want zonder een kerkgebouw is het niet gezegend. Op de rechterfoto kijken we tegen blok 3 aan, en daarvoor zal dus dat kerkgebouw worden opgetrokken. Op de voorgrond zien we het uiterste puntje van de zuidwesthoek van De Citadel liggen. De grachtmuur is al klaar en het deel waar de grachtwoningen moeten komen is afgezet met damwandplaten. We staan hier dus in de toekomstige gracht als we deze foto maken. Op de achtergrond zien we de spoorlijn van Beverwijk-Uitgeest liggen, met net links in beeld station Heemskerk.


Foto Steenhouwerskwartier 04-2005
1730/0095


Nog even een fotootje maken in de richting van het centrum in De Citadel. Links hebben we blok 3 met de naam Merlijn, rechts naast de bouwketen vinden we blok 4 met de naam Mordred, daar waar de torenkraan staat wordt de nieuwe Vomar gebouw en als allerlaatste de huizen die achter de Vomar in blok 5 staan met de naam De ronde tafel. Op de voorgrond komt dan nog blok 6 en 7 te staan, waarvan de namen Lancelot en Guinevere zijn. Rechts en links onderin zien we nog een stukje damwand staan waarachter de grachtwoningen gebouwd gaan worden. We staan dus op een stukje bouwgrond. Als we hier over enkele jaren terug zouden komen staan we midden in iemands woonkamer en zijn we omgeven door een slotgracht. Al de namen van de blokken zijn afkomstig uit het verhaal over Koning Arthur en De ronde tafel, maar dat had u inmiddels ook wel begrepen. Deze namen paste mooi bij het ontwerp in middeleeuwse stijl.


Foto Laan van Broekpolder 04-2005
1731/0096


De Citadel hebben we nu wel genoeg gezien, we verlaten dan ook De Citadel in zuidelijke richting. We lopen De Citadel uit over de zelfde weg zoals we De Citadel in kwamen, namelijk over de Laan van Broekpolder. Nadat we de brug zijn overgestoken, zien we dat de gracht nog gegraven moet worden en dat we dus de kans hebben om deze brug te vereeuwigen zonder natte voeten te krijgen. Zoals eerder verteld werden eerst de bruggen en kademuren opgemetseld om daarna de grachten uit te graven. Dat uitgraven gebeurd pas als de bouw van de aanliggende blokken in volle gang is. Waarschijnlijk wordt er via de gracht bouwmaterialen aangeleverd waarvoor de gracht dus nog even droog moet blijven. Op de foto zien we dan ook de brug met dichtgemetselde bogen. Deze worden opgemaakt als de gracht is uitgegraven en het water door kan stromen van de ene naar de andere gracht. De dichtgemetselde hebben dus ook met de deelplannen te maken en worden open gemaakt waarneer het plan daar klaar voor is.


Foto Laan van Archeologie 04-2005
1732-1733-1734/0097-0098-0099

     


Een stukje uit de krant van woensdag 27 februari 2002. Het oogt als een middeleeuwse vesting, omringd door een gracht. Er zijn toegangspoorten, gemetselde kades, hoektorens, een centrale markt met muziektent. De plannen voor het centrumgebied van de Broekpolder leken wat al te fantasierijk. Maar de ideeën van het Duitse architectenbureau Krier en Kohl uit Berlijn staan tot nu toe nog fier overeind. De Broekpolder heet een Vinex-wijk te zijn, een term die doorgaans met een vies gezicht wordt uitgesproken. Vinex is vaak synoniem met saai en ‘met lange halen snel thuis’. Die indruk is voor de Beverwijks-Heemskerks nieuwbouwwijk niet terecht en al helemaal niet voor het centrumgebied. Het hart van de wijk belooft een ware blikvanger te worden. De architect Rob Krier staat erom bekend dat hij zijn inspiratie opdoet in historische, Europese stedenbouw. Hij maakte naam met de bouw van een dorpje nabij Berlijn en de woonwijk De Veste in Helmond. Het is moderne woningbouw, met een knipoog naar de middeleeuwen. Een stadshart met een vleugje romantiek. Niets eenheidsworst, geen huis is hetzelfde. De plannen zijn inmiddels ver gevorderd. De woningen moeten nog getekend worden, daarvan bestaan alleen nog sfeerbeelden. Het stedenbouwkundige plan is (in concept) gereed. Het centrumplan wordt niet gebouwd door de combinatie Amstelland en Heymans, zoals de rest van de Broekpolder. De verantwoordelijke is nu Centrumontwikkeling Broekpolder VOF. Daarachter gaan twee namen schuil: ING Vastgoed en de Vomar. Verder is Deltapolder actief. Die bouwt, zoals elders in de wijk, vooral huurwoningen in opdracht van de woningcorporaties.


Foto Laan van Archeologie 04-2005
1735-1736/0106-0105

     

Dat in het centrum van de Broekpolder een andere projectontwikkelaar aan de gang gaat, heeft een voorgeschiedenis. Ondernemer C. Zwanenburg van supermarktketen Vomar had met vooruitziende blik enige percelen grond verworven midden in het gebied. Zo kon hij eisen stellen zoals de bouw van een eigen supermarkt in het hart van de wijk. De gemeente Beverwijk en Heemskerk hebben een overeenkomst met elkaar afgesloten. De afspraak is dat de Vomar die de hulp inriep van ING Vastgoed, het hele centrumgebied mag bouwen, inclusief winkel- en woonvoorzieningencentrum. De voorwaarde is wel dat de bouwers rekening houden met de wensen van de gemeenten, om de eenheid in de wijk te bewaren. Het centrumgebied ligt in het water. Het wordt ingesloten door de gemetselde wal- of kademuren, uitgevoerd in metselwerk. Het eiland wordt doorsneden door de Laan van Broekpolder, tevens ontsluitingsweg (noord-zuid) van de hele woonwijk. In oost-west richting komt er een fietspad van het NS-station Heemskerk naar de fietsbrug over de A9 richting polders (natuur en recreatie). Het voorstel is om langs de wegen ‘feestelijke bloeiende’ bomen te planten, zoals acacia’s. De architecten Krier en Kohl hebben al eerder verkondigd dat er bij de woningen in het centrum geen sprake zal zijn van veel hetzelfde. Sterker nog ‘in principe’ is geen huis gelijk. Dat kan door te werken met verschillende verschijningsvormen: variaties in hoogte, breedte, kleur, gevel- raam,- en dakpartijen. Een en ander laat zich vrijwel eindeloos combineren. Zo lijkt het alsof elk huis apart is ontworpen en gebouwd, zoals in het verleden.


Foto Laan van Archeologie 04-2005
1737-1738-1739/0100-0101-0102

     


De combinatie ING/Vomar bouwt 293 woningen (bijna vijftig meer dan in het eerste plan). Het zijn 105 eengezinswoningen, 32 drive-in stadsvilla’s, 139 appartementen plus 17 seniorenwoningen. Deltapolder bouwt voor de woningcorporaties 84 eengezinswoningen en 91 appartementen, deels koop en deels huur. Het totale aantal woningen in dit deelplan is dus 468. Het centrumgebied krijgt een stedelijke allure. De woningen worden gebouwd in een zevental carré-vormige woonblokken met grote binnenpleinen. Dat betekend aan de buitenkant veel steen en relatief weinig groen. Op de binnenhoven is ruimte voor speelgelegenheid, groen en parkeerplaatsen. Het uitgangspunt is namelijk dat het ‘blik’ zo veel als mogelijk uit het zicht komt te staan. De plannenmakers willen voorkomen dat de auto’s in de straten en op de wallen rondom het beeld bepalen. In de plannen is verder een ondergrondse parkeergarage opgenomen voor 174 auto’s. Een deel van de plaatsen is voor bewoners, een deel voor bezoekers. Onder sommige typen woningen komen halfverdiepte garages (Stadvilla’s). Voor bewoners zijn in eerste instantie 550 plaatsen. De capaciteit langs de openbare weg is 207 plaatsen. De verwachting is dat een en ander voorlopig volstaat en ook dat er reserveruimte is om later het aantal parkeerplaatsen uit te breiden. Rond het centrale marktplein zijn de voorzieningen gedacht, voor alle bewoners in de Broekpolder. Er os een klein winkelcentrum met als trekpleister de Vomar-supermarkt, met bakkerij Er is ruimte voor horeca zoals een café-restaurant. De commerciële oppervlakte is 4000 m2. Verder komt er een welzijnsgebouw (buurthuis) met sociaal-culturele activiteiten en een gezondheidscentrum (bijvoorbeeld een fysiotherapeut en arts), in totaal 3000 m2. Het plein moet vooral een ontmoetingsplaats zijn, een levendig hart van de woonwijk. Een deel wordt beplant met bomen. Er is ruimte voor terrasjes en activiteiten. Aan het plein komt een torenachtig gebouw te staan. De bedoeling is vooral om de fantasie te prikkelen. Het torentje is als toetje. Er is sprake van een muziektent, in elk geval krijgt deze plek een culturele bestemming. De precieze invulling hiervan staat nog open.


Foto Laan van Archeologie 04-2005
1740-1741/0103-0104

     

Het Heemskerkse gedeelte van de Broekpolder bestaat ook uit verschillende deelplannen. Zo vinden we het al eerder opgenoemde centrumplan De Citadel. Deelplan De Wierden, waarbij de eilanden namen hebben gekregen van de Waddeneilanden zoals Texel, Vlieland, Griend, Ter Schelling, Ameland, Simonszand, Rottumeroog en Schier Monnikoog. Buiten de eilanden ligt dan nog Wieringen. Tussen De Wierden en De Citadel ligt Het Waterbalkon. De huizen hier, van het type Du Perron vanaf € 340.000,-, Den Doolaard vanaf € 300.000,-, Roland Holst vanaf € 270.000,- en Eekhout vanaf € 250.000,-. Andere type in dit wijkje zijn Bordewijk vanaf € 285.000,-, Vestdijk vanaf € 252.000,-, Marsman vanaf € 234.000,- en Elschot vanaf € 197.000,-. Echter op de panoramafoto kijken we in de richting van De Lanen 9. Waar dus de starterswoningen worden gebouwd. Op de bovenste panoramafoto op de voorgrond komt het Broekpolder park. Dit is een stukje beschermd archeologisch gebied waar niet gebouwd mag worden vanwege de bodemschatten die zich daar bevinden.


Foto Laan van Archeologie 04-2005
1742/0107


Om al deze panoramafoto’s te kunnen maken, zijn we bovenop de informatietoren van de Broekpolder geklommen, alwaar je een mooi uitzicht hebt over de hele omgeving. Natuurlijk ook richting Beverwijk, maar dat stuk van de Broekpolder interesseert ons nu niet zo erg. Het gaat ten slotte om het Heemskerkse deel. Boven op die toren heb je ook van de verrekijkers, en als je daar nu een foto door maakt, krijg je het naastgelegen resultaat. We hebben hier een close-up van eiland Texel uit het deelplan De Wierden gemaakt. De huizen die we op de foto zien, zijn van het type Akermaat en er zijn er 19 van gebouwd. Een opvallend detail is wel dat de huizen 9.20 meter breed zijn op de begane grond en 6 meter op de verdieping. Verder is het huis 11.5 meter lang met een inpandige garage. De witte streep die net onder de huizen door beeld loopt, is de tunnelbak van de Verlengde Hoflaan. Over tunnelbak gesproken. In de tunnelbak zitten tientallen kleine scheurtjes, ze lopen in de breedte van de hele tunnelbak en het lijkt erop dat ze onder de weg doorlopen en aan de andere kant verder gaan. Ook zijn er roestplekken te zien. De tunnel werd een jaar geleden opgeleverd. Een bewoner meldde dit bij de gemeente en de gemeente meldde op haar beurt dat de scheurtjes nog niet bekend waren. De tunnel was onlangs overgedragen door de Grond Exploitatie Maatschappij (GEM) aan de gemeente Heemskerk die nu eigenaars is. Bij de overdracht is een garantstelling afgegeven. Als de scheuren worden geconstateerd nemen ze contact op met de bouwer. Dat is bouwbedrijf Heijmans. De gemeente gaat er nu naar kijken. Bij elkaar hebben de drie tunnels die de Broekpolder ontsluiten zo’n 30 miljoen euro gekost. Later werd nog 0,9 miljoen euro besteed om de tunnel fraai te maken.


Foto Pad Acker 04-2005
1743/0108


“de Zon tegemoet”, zo valt er te lezen op deze plaquette. Deze ‘gedenksteen’ zit in een tuinmuur gemetseld van de zogenaamde WNF Zonnewoningen. In de wijk Waterakkers zijn er twaalf neergezet, en zijn de eerste in een serie die in heel Nederland worden neergezet. Behalve dat ze energie zuinig zijn, hebben de bewoners de garantie dat er hout uit duurzame bossen in hun riante onderkomen is verwerkt. WNF Zonnewoningen is een andere naam, oftewel woningen met het stempel van het Wereld Natuur Fonds. De bouw van de 12 twee-onder-een-kap woningen is klaar en de eerste steenlegging is reeds op 5 april 2005 geschied. De WNF Zonnewoningen worden gebouwd in de stijl van de andere woningen in Waterakkers, naar de organisatie van Alberts & Van Huut. Al het houtwerk krijgt het panda-keurmerk. Dat houdt in dat het hout afkomstig is uit duurzaam beheerde bossen. Zo worden daarnaast uitgevoerd met diverse milieutechnieken. Zo staan de woningen heel gunstig ten opzichte van de zon, voor een optimale lichtinval. Er is extra isolatie. De daken wekken eigen stroom op en maken zelf warm water, allemaal met beproefde technieken. De bewoners kunnen zo 400 á 500 m3 aardgas per jaar besparen, zo is de verwachting.


Foto Rijksstraatweg 04-2005
1744/0111


Op zondagochtend 23-11-2003 keken omwonenden hun ogen uit toen ze langs het perceel Rijksstraatweg 170 kwamen. Van het oude, maar monumentale woninkje dat daar zaterdag nog stond, was zondag weinig meer over. Volgens buurtbewoners stond de woning al twee jaar leeg en had de eigenaar bouwplannen. Rond een uur of zeven in de morgen werd een kabaal gehoord en even later reed een bulldozer op een vrachtwagen weg... De eigenaar van het verwoeste monument hangt een gevangenisstraf boven het hoofd van maximaal vier maanden. Dat geldt als vast komt te staan dat hij de woning met opzet heeft gesloopt of laten slopen. Hetgeen hij ontkent. Opzet of niet, de woning moet hoe dan ook herbouwd worden, meldde burgemeester Schneiders. Van de woning, alleen de voordeur en de schuur staan nog overeind, is niet veel meer over. Volgens de burgemeester is de verwoesting van het monument het onderwerp van gesprek in het dorp. Het gaat om een oude eenvoudige maar karakteristieke woning. Eigenaar A. Beentjes hield en houdt het op een ongelukje van een aannemer. Schneiders twijfelt aan die verklaring. Hij wijst erop dat de woning al twee jaar leeg stond en dat de eigenaar bij de Raad van State in een procedure was gewikkeld om van de monumentenverklaring af te komen. Hij houdt er rekening mee dat Beentjes liever een bungalow had gebouwd. Hij wil het tot op de bodem uitzoeken. Mocht de Raad van State oordelen dat het pand ten onrechte tot monument was verklaard, dan komt het nog in een heel ander daglicht te staan.


Foto Rijksstraatweg 04-2005
1745/0112


In februari 2004 heeft de Rijksdienst voor Monumentenzorg de gemeente Heemskerk geadviseerd om desnoods een replica te laten bouwen van de tuinderwoning aan de Rijksstraatweg, als blijkt dat herstel niet mogelijk is. Alles slopen en een exacte kopie bouwen. Immers zo’n replica kan het gezicht en de uitstraling terug brengen. Voor het zover is, moet eerst de gemeentelijke monumentencommissie zich nog buigen over de kwestie. Zij bekijkt nu of de herbouw mogelijk is, of dat de schade zo groot is dat hij verder kan worden afgebroken. Het pand geldt als ‘gaaf’ voorbeeld van een kleinschalig tuinbouwbedrijf uit de jaren twintig van de vorige eeuw. In juni 2004 kwam het bericht in de krant dat de vernielde tuinderwoning, een ongelukje van een shovelmachinist die bezig was om een stukje grond te egaliseren, waarbij hij per ongeluk een stuk muur van het pandje omver reed, herbouwd kan worden. De oplossing houdt in dat de historische tuinderwoning in oude stijl wordt herbouwd. Het huis krijgt daarmee hetzelfde uiterlijk als voor het incident. Als compensatie mag de eigenaar de schuur via een corridor bij het woonhuis mag betrekken. Om zo meer ruimte te krijgen om comfortabeler te wonen. De relatie tussen de burgemeester en eigenaar werd onvriendelijk. De gemeente zegt dat de beide partijen er voor hebben gekozen te stoppen met alle juridisch gehakketak. Omdat iedereen immers gebaat is bij een goede oplossing. Augustus 2005. De provinciale monumentencommissie heeft gevraagd om een zorgvuldige inventarisatie van het restant van het monument. De resten kunnen in de schuur bij het woonhuis opgeslagen worden, aldus de adviseurs.


Foto Rijksstraatweg 04-2005
1746/0113


Daarbij moet de herkomst van stenen, en ander materiaal nauwkeurig worden vermeld. Zodat alles bij de restauratie, dan wel herbouw op zijn oorspronkelijke plek terug komt. De commissie spreekt van ‘bouwarcheologie’. Januari 2005. De vernielde tuinderwoning mag in zijn geheel worden gesloopt. Dit ondanks dat het gebouw een gemeentelijk monument was. Wederopbouw van de bouwval blijkt onmogelijk, het materiaal is te slecht om te hergebruiken. En die paar gevelstenen en dakpannen, zou bewaard moeten blijven voor de restauratie van het schuurtje, want die moet blijven staan. De toestemming van de sloop neemt niet weg dat de eigenaar verplicht is om de woning terug te bouwen, zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke staat. Hij mag daarvoor echter nieuw materiaal gebruiken. De restanten zijn daarvoor niet geschikt. Als ik dit stukje schrijf is het inmiddels half juli en veel bouwactiviteiten zijn er niet te ontwaren. Ook is het restant nog niet gesloopt. Maar als er verder berichtgevingen zijn te doen, kom ik er uiteraard op terug.


Foto Noordermaatweg 04-2005
1747/0114


Het restant van het bouwwerk dat ooit in de jaren 20 van de vorige eeuw een voorbeeld was van kleinschalig tuinbouwbedrijf, laten we achter ons en we rijden via de Noordermaatweg weer terug naar het centrum van Heemskerk. Als we deze foto maken staan we aan de rand van de bebouwing van Heemskerk, namelijk aan de rand van de wijk Breedweer en kijken in de richting van Castricum. Op de foto zien we van die kleine zwarte paaltjes staan. Dit is de nieuwe verlichting van de Noordermaatweg. Indirecte verlichting die plaatselijk het asfalt beschijnen, zodat de weet waar de randen van de weg liggen. In het najaar van 2003 had de gemeente Heemskerk een verzoek tot onthefing van de flora- en faunawet ingediend bij het ministerie van landbouw, natuur en voedselkwaliteit voor het aanbrengen van verlichting langs de Noordermaatweg. Volgens het ministerie was dit niet nodig omdat het projectplan van de gemeente goed rekening hield met de beschermde diersoorten rond de weg. Het was de bedoeling om de lichtmasten buiten het broedseizoen te plaatsen op een onderlinge afstand van 40 meter. Ook zouden de masten in de winter alleen van 16-23 uur en van 5-9 uur aan gaan, zomers zouden de lichten van 20-23 uur en 5-8 uur aangaan. De masten moesten de verkeers- en sociale veiligheid van scholieren vergroten. Maar toen… Actiegroepen kwamen in het geweer vanwege de verstoring in het landschap met die hoge masten. Geen verlichting op de Noordermaatweg. De gemeente ging in conclaaf met de actiegroepen om te zien of er een mauw aan te passen viel. En inderdaad, paar maanden later kwamen er minilantarentjes op de Noordermaatweg. Dat zijn 70 centmeter hoge paaltjes die wel op het asfalt schijnen, maar niet in het belendende weiland. De omstreden plaatsing van lichtmasten ging niet door dus. Wethouder van der Kolk, PWN, Landschap Noord Holland en stichting duinbehoud hadden gekozen voor een aangepast plan. Tevens zorgde de verlichting voor een nieuwe verkeersmaatregel: het afsluiten van de Noordermaatweg voor autoverkeer. Die maatregel ten behoeve van de verkeersveiligheid is wel aangekondigd maar nog niet uitgevoerd. In juli 2005 werd het paaltje geplaatst en daarmee is de Noordermaatweg afgesloten voor het doorgaande autoverkeer.


Foto Maerelaan 04-2005
1748/0115


De toegangswegen tot het centrum van Heemskerk krijgen allemaal dezelfde uitstraling, namelijk een dezelfde kleur uitgevoerd in dezelfde steensoort. Zo weet men precies wanneer men het centrum inrijdt of verlaat. Deze keer viel de Maerelaan de eer te beurt. Nadat een poosje geleden het eerste deel al gedaan was, volgde nu het stuk tussen de Van Lennepstraat en de Gerrit van Assendelftstraat. De Gerrit van Assendelftstraat kreeg ook een nieuw jasje, zo hebben we op foto 1712 kunnen zien en lezen.


Foto Nederlands Hervormde Kerk 05-2005
1749/0117


Tijdens de herdenking van de gevallen oorlogsslachtoffers in de Tweede Wereldoorlog, die van 1940 tot 1945 duurde, was het de bedoeling dat om een uur of zeven een oude Lancaster zou overvliegen als eerbetoon aan de geëxplodeerde Lancaster boven het duingebied op 16 december 1943. Na de herdenkingsceremonie bij het gedenkmonument voor oorlogsslachtoffers die op het kerkhof van de Nederlands Hervormde Kerk liggen, was het de bedoeling dat deze AVRO Lancaster even over achten zou overvliegen, een paar cirkels draaien en weer terug naar Engeland. Helaas, door het slechte weer boven de Noordzee, zag de bemanning van het vliegtuig geen kans om uit te vliegen. De volgende dag, toe ik in de tuin aan het werk was, hoorde ik een zwaar motor geluid in de lucht, ik dacht, dat kon hem wel eens wezen. Dus snel de camera erbij gehaald en afwachten maar. En inderdaad, het vliegtuig vloog in grote rondjes om de Nederlands Hervormde Kerk als eerbetoon aan hun gevallen makers en daarna nog een paaraal over het centrum van Heemkerk waar op dat moment bevrijdingsdag werd gevierd. Het viel niet mee om zo’n snel vliegend toestel op de foto te zetten, maar het is toch gelukt. Het overvliegen van het toestel had nog een speciale betekenis ook, want het was inmiddels 60 jaar geleden dat de oorlog in Nederland officieel ten einde was.


Foto Nederlands Hervormde Kerk 05-2005
1750/0119


Ik had eigenlijk het plan opgevat om de gedenkplaat, die we hiernaast op de foto zien, ’s avond bij de herdenking te fotograferen. Alleen was het er druk en bovendien kon je er niet bijkomen omdat er hekken waren geplaatst. Dus dan maar de volgende dag. ‘s Middags vloog het toestel over en vlak daarna ben ik naar het dorp gegaan om een foto van de gedenkplaquette te maken. De plaquette vertelt het verhaal over de geëxplodeerde AVRO Lancaster op de 16de december 1943, waarbij alle zeven bemanningsleden het leven lieten voor onze vrijheid. Korte tijd werd gedacht dat het vliegtuig door Duits afweergeschut was geraakt, maar uiteindelijk kwam men tot de conclusie dat het ging om een technisch mankement. Het uitgebreide verhaal over de Lancaster staat beschreven in de Heemskring.


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Foto's 1751 t/m 1800

Foto Lessestraat 05-2005
1751/0120


Ik heb helaas uit de krant moeten vernemen dat de sloop van de eerste flat aan de Lessestraat al in volle gang was. Het blijkt dan ook dat de flat al geheel afgebroken is, als ik deze foto maak. Sorry, ik heb mijn huiswerk niet goed gedaan. Want anders had ik een foto waarop het gebouw stond die half afgebroken was. Nogmaals mijn excuses. Enfin, Dit was dus de eerste flat aan de Lessestraat. Een opmerkelijke vondst werd gedaan bij het uitgraven van de nieuwe waterpartij van het plan Waterrijck die in de plaats van de flats aan de Lessestraatzal verrijzen. Een gietijzeren kanonskogel, gevonden in de klei van de nieuwe waterpartij stelt de historici voor raadsles. De kogel is wel degelijk afgevuurd, maar wanneer, door wie en bij welke strijd? Het voorwerp ligt te kijk in de vitrine van de Historische Kring Heemskerk. De archeoloog Jean Roefstra moet het antwoord nog schuldig blijven. Hij schat de kanonskogel op midden 15de eeuw. Vanaf 1450 kwamen zulke kogels vrij algemeen voor. Dat de kogel is afgevuurd blijkt uit het feit dat de inslagsporen duidelijk te zien was bij de opgraving. Deze kogel van 1,5 á 2 kilogram en met een doorsnede van 7 centimeter, miste zijn doel. In welke strijd deze kogel is afgevuurd, is moeilijk te zeggen zolang de precieze datering niet bekend is. De opstand van het Kaas en Broodvolk komt in aanmerking (1492). Toen is er door Duitse huurlingen een waar bloedbad aangericht. Later zou ook kunnen, de Spaanse verwoestingen in 1572 lieten ook veel geweld zien op Heemskerkse grond. Het plan Waterrijck voorzien in gestapelde bouw, klassieke eengezinswoningen en wat waterwoningen. In een parkachtige omgeving en met veel water wordt deze Waterrijck een waterrijk gebied.


Foto Huibert Pootstraat 05-2005
1752/0121


Het ontmantelen van de flatwoningen aan de Huibert Pootstraat begin al aardig te vorderen. De tweede flat is aan de beurt om snel gesloopt te worden. Zoals we kunnen zien is al het houtwerk, binnenwerk en ander tot niet puin verklaart afval, verwijdert uit de flatwoningen. Op deze plaats zullen ook nieuwe woningen verschijnen. Dit deelplan heet De Heeren van Heemskerk. Dit plan voorzien in 48 royale eengezinswoningen en drie ranke woontorens. De woontorens bestaan uit 7 woonlagen. Ze staan aan de oever van de Neksloot. Twee woontorens (twee keer 24 appartementen, inclusief penthouses) zijn voor de verkoop. Er komen parkeer garages onder. Het derde gebouw telt 25 appartementen en zijn zonder garages. Verder zijn 18 royale eengezinswoningen te koop. De overige 30 gaan de verhuur in. De eengezinswoningen zijn van het type Goudsbloem en Duinroos.


Foto Huibert Pootstraat 05-2005
1753/0122


De koopwoningen zijn traditionele woningen met twee verdiepingen en een zadeldak. De eerste fase bestaat uit de sloop van twee flats, reeds afgerond en de bouw van 2 torenflats en 24 eengezinswoningen. Te verwachten viel dat een klein deel van de oorspronkelijke bewoners wel wil terugkeren maar de meerderheid niet. Er is met de bewoners een sociaal plan afgesproken over het verhuizen.


Foto Bellinistraat 05-2005
1754/0123


We gaan nog bij een andere herstructureringswijk kijken. Namelijk plan Chopinstraat. Daar zijn twee bestaande flats totaal gerenoveerd en de tussen staande flats worden gesloopt. Een flatgebouw van bijna 50 jaar oud, maar oogt en ruikt als nieuw. Het contrast kan bijna niet groter. De flats aan de Chopinstraat zien er grauwer uit dan ooit. Het gebouw aan de Bellinistraat, even oud, toont fris en fleurig. Het complex met 26 woningen is net opgeleverd. In de afgelopen maanden is hij helemaal gestript en modern opgebouwd. Alleen het trappenhuis herinnert nog aan de jaren ’50. Na een grondige renovatie die acht maanden duurde zijn de flats klaar voor bewoning. Dat is het resultaat voor de eerste stap in de herstructurering. Aannemer Van Lith heeft de woningen stevig aangepakt. Ze kunnen weer dertig jaar mee. De overheersende kleur is roodbruin, met groene accenten. De gevel is geïsoleerd en daarna gestukadoord. Op de muur beneden zijn hardgebakken tegels toegepast. Dat is minder schadegevoelig. De nieuwe balkons zijn twee keer zo groot. Binnen is de hele indeling gewijzigd. Op de vraag of nieuwbouw niet goedkoper was geweest komt als antwoord dat sociale nieuwbouw ook niet goedkoop is. Investeringen in renovatie zijn hoog en niet rendabel. Daarin tegen kan met renovatie meer differentiatie worden aangebracht in een wijk, door hoog- en laagbouw, koop en huur. Het gebouw telt nog steeds 26 woningen waarvan twee op de begane grond extra groot zijn. Woon op Maat verhuurt veertien woningen en verkoopt er twaalf. De koopsom (casco) is vanaf €130.000,-. Na de zomer gaat de herstructurering van de wijk verder, met de flats aan de Chopinstraat en Bizetstraat. Die gaan echter helemaal plat. Er komen eengezinswoningen voor terug.


Foto Gerrit van Assendelftstraat 07-2005
1755/0124


Het is inmiddels al weer dik een jaar geleden dat ik tekst bij de foto’s hebt geschreven. Dat komt ondermeer doordat ik ten eerste bezig ben met school. Vapro D duale opleiding tot chemisch technoloog. En ten tweede doordat ik mijn hele foto gebeuren heb ‘geüpgrade’ tot een uniform geheel waarbij de delen van ‘Een groet uit Heemsmerk’ en ‘Een groet uit oud Heemskerk’ allen op elkaar lijken wat betreft de lay-out. Tevens heb ik bij de delen van beide series losse ‘naslagwerken’ gemaakt met allerlei achtergrond informatie en waar wat te vinden is. Maar de meeste tijd is wel in school gaan zitten. Dus lopen we nu een jaar achter meer tekst bij de foto’s schrijven. In de tussenliggende tijd heb ik wel getracht om zoveel mogelijk foto’s te maken van het veranderende Heemskerk om evengoed bij te blijven. Als we de eerste letters in het nieuwe deel 7 schrijven is het dinsdag 8 augustus 2006. Nogmaals welkom in het vernieuwde deel 7 van ‘Een groet uit Heemskerk’

We staan, als we deze foto maken, op de rotonde op het begin van de Gerrit van Assendelftstraat en kijken in de richting van de Zaalberglaan. We zien hier voor ons een fietspad liggen. Omdat er, vooral op vrijdag, veel fietsers over het plein bij het Plankier fietsten had de gemeente gedacht om dit beter te stroomlijnen door middel van een fietspad. Dit fietspad ligt tussen de Zaalberglaan en de Gerrit van Assendelftstraat. Om duidelijk aan te geven dat het hier om een fietspad gaat heeft de aannemer bij de aanleg de randen voorzien van zwarte stenen zodat er een duidelijke afscheiding ontstaat tussen het trottoirs gedeelte en het fietspad. Nu nog afwachten of de fietsers ook daadwerkelijk tussen de lijnen willen fietsen. Nu een jaar later ligt het fietspad er nog steeds en bovendien zijn er geen wijzigingen aangebracht. Dus ik denk dat de evaluatie van het fietspad door de gemeenteraad is goedgekeurd.


Foto Anthonie Verherentstraat 07-2005
1756/0126


Het Allemanplantsoen aan de Anthonie Verherentstraat naast de Laurentiuskerk gelegen bovenop het oude kerkhof dat hier voor een paar jaar terug nog lag. Op de foto zien we een kunstwerk van vazen dat gemaakt is door de Amsterdamse kunstenaar Walter van der Horst op het verzoek van het gemeentebestuur. Het ontwerp van het kunstwerk kwam tot stand in nauw overleg met alle omwonenden. Het kunstwerk is in brons uitgevoerd en bestaat uit een groep gestapelde vazen, versiert met miniatuur huisjes. Van der Horst stemde vormgeving en materiaal af op de omgeving met onder andere een classicistische kerk, nieuwe appartementen, een geometrisch tuinontwerp en statige hekken. In het plantsoen hangt nogal een intieme, klassieke, introverte sfeer, aldus de kunstenaar. De vazen zijn een stille verwijzing naar de urnen en daarmee naar het verleden van het plantsoen. Dat was namelijk ooit een kerkhof. De hoogte van het kunstwerk bedraagt 2 meter 30 en het gewicht is 350 kilogram. Hoeveel het werk de gemeente Heemskerk heeft gekost, werd niet bekend gemaakt. De onthulling van het kunstwerk vond plaats op maandag 17 juni 2005 om 17:00 uur door wethouder Leo van der Kolk.


Foto Anthonie Verherentstraat 07-2005
1757-1758-1759/0127-0128-0129

     


Na de close-up van het kunstwerk nemen we ook het gehele Allemanplantsoen op de foto. Omdat het te groot is voor een gewone foto maak ik er maar een panoramafoto van in drie delen. De geschiedenis van het parkje is nogal bewogen. Het begon allemaal in 1989 toen de Laurentiuskerk van binnen en buiten werd gerenoveerd door vrijwilligers en tevens het parochiehuis een flinke opknapbeurt kreeg. Om het een en ander te kunnen financieren werden er stukken grond naast en achter de kerk verkocht. De oude volkstuintjes moesten het veld ruimen omdat de grond was verkocht aan een project ontwikkelaar die er dure appartementen op wilden zetten. Maar al gauw bleek dat dit geen haalbare kaart was omdat het merendeel van de 18 appartementen niet werden verkocht. Dit had te maken met het jongerencentrum Donkey Shot. Mensen die zoveel geld wilden neerleggen voor dure appartementen wilden natuurlijk niet naar een jongerensoos wonen. Niet lang daarna kwam er een tweede plan op tafel. Dit behelsde drie woonblokken van appartementen van drie verdiepingen gelegen aan de Maerelaan. Maar daarvoor zou ook een deel van het oude kerkhof moeten worden opgeofferd. Want een deel van het gebouw kwam net op een stukje van het oude kerkhof te staan. In april van 1994 werd dan ook bekend gemaakt dat het oude kerkhof werd geruimd en dat het plaats zou maken voor een plantsoen met vijver. In het midden was dus in eerste instantie een vijver bedacht. Dit was overeen in het oorspronkelijke inrichtingsplan van het Lauragebied. Op verzoek van het parochiebestuur heeft de gemeente de vijver geschrapt en in de plaats daarvan een plantvak aangelegd. De argumenten die het kerkbestuur aanvoerde waren onder andere dat een vijver moeilijk schoon was te houden, gevaarlijk voor kleine kinderen en bovendien nogal wat onderhoud vergde. Omdat het ‘groengebiedje’ voor iedereen toegankelijk is wordt het hekwerk ‘doorzichtig’ en de bestaande muur wordt verlaagd, zo schreef de krant in 1999. In 1990 werd het oude kerkhof dus opgeschut en werden de gevonden restanten plechtig herbegraven achter de Laurentiuskerk. In 1991 zouden de eerste woningen worden gebouwd, maar omdat de appartementen de duur uitvielen werden deze te weinig verkocht en ging de bouw niet door. De grond werd overgedaan aan woningbouw vereniging De IJmond, welke later is gefuseerd tot Woon op Maat en in oktober van 1994 werden de eerste appartementen opgeleverd en dat was tevens de duizendste woning voor De IJmond. In 1999 werden de plannen voor het plantsoen uitgevoerd en zo werd in april van 1999 de oude kerkhofmuur gesloopt en de aanleg was een feit. Het kerkbestuur had de grond overgedaan aan de gemeente welke op zijn beurt weer als tegenprestatie een tuin ging aanleggen. In 2002 werd er een opdracht uitgevaardigd voor een beeldhouwwerk voor in het Allemanplantsoen welke een eerbetoon is aan de in 1990 overleden pastoor Jan Alleman. Op een week na, zou hij 65 jaar zijn geworden. En zou hij met pensioen gaan, maar de Heer had andere plannen met hem en riep hem tot zich… Pas in juli 2005 werd het kunstwerk geplaatst dat de naam vazen mee kreeg en werd vervaardigd door de Amsterdamse kunstenaar Walter van der Horst.


Foto Suykers Acker 10-2005
1760/0130


Het wordt weer eens tijd om de schoenen aan te trekken en de wijk in te trekken, want er zijn ontwikkelingen gaande die dringend op de foto moeten. Zo houd je ook gelijk de vorderingen van de nieuwbouw bij. We staan hier op een mooie zondag middag op het einde van de bouwweg welke later de naam Suykers Acker krijgt en kijken in de richting van de Jan Ligthartstraat en evenwijdig aan de Starweg. We zien een uitgegraven gedeelte waar klaarblijkelijk geheid moet gaan worden. Op deze plaats zullen straks ook van de geschakelde villa’s te staan van het type Appollo, 12 woningen met daarachter aan de Ruyn Acker 5 woningen van het type Anaea. Deze huizen hebben een beproefd concept want in de eerste fase zijn ze veelvuldig gebouwd. Natuurlijk zullen er in detail wel veranderingen zijn aangebracht maar over het algemeen zijn ze aan de buitenkant hetzelfde gebleven. Bij de meeste huizen kon ik wel een prijs beschrijven, echter bij deze niet omdat ik hier geen bouwtekeningen, dus ook geen prijsopgaaf heb. Maar in ieder geval zullen ze weer een stuk duurder zijn dan in fase 1. En daar betaalde je al Fl.250.000,- tot Fl. 400.000,- gulden. Harde guldens, nu is het hetzelfde bedrag, alleen in harde Euro’s.


Foto Pad Acker 10-2005
1761/0134


We gaan verder met ons rondje door de nieuwbouwwijk Waterakkers/Lunetten. Als we achterlangs lopen over de Water Acker komen we uit op de Pad Acker. Ter hoogte van de Hillen Acker maken we dan ook een ‘doorkijk’ foto van de Hillen Acker in de richting van de Jan Ligthartstraat. Hoewel het lijkt dat de huizen aan de linkerzijde al klaar zijn, staan er toch nog hekken omheen. Toch zal het niet lang meer duren eer deze huizen worden opgeleverd. Deze huizen van het type Anaea werden in 2004/2005 gebouwd. Aan de rechterzijde staan van hetzelfde soort huizen welke ook op het punt staan op opgeleverd te worden.


Foto Pad Acker 10-2005
1762/0135


Ook hier een ‘doorkijk’ foto door de Lange Acker in de richting van de Jan Ligthartstraat. We kunnen hier zien dat de bestrating al een heel eind is gevorderd. Dit is met name prettig omdat je dan niet meer door het mulle zand hoeft te ploeteren om de kinderen naar school brengen. Of je moet uiteraard over de Maerten van Heemskerckstraat willen rijden. Aan de linkerzijde vinden we weer huizen van het type Anaea en aan de rechterzijde van het type Apollo. Verderop in de straat vinden we nog huurwoningen van Aegon en de vernieuwde ‘AC’ woningen. Zo te zien zijn ze met bestraten ook bezig op de Pad Acker, want de pallets en losse stenen liggen overal.


Foto Pad Acker 10-2005
1763/0136


Als we deze foto maken staan we bovenop een stapel Stelcon platen en kijken in de richting van de Pad Acker. Een overzichtsfoto in de richting waarvan we vandaan kwamen. Hier is goed te zien dat deze wordt geplaveid met staatstenen en dat er nog het een en ander aan afwerking moet geschieden. Aan de linkerzijde van de Pad Acker staat de zogenaamde Zonnewoningen. In de wijk Waterakkers zijn er twaalf neergezet, en zijn de eerste in een serie die in heel Nederland worden neergezet. Behalve dat ze energie zuinig zijn, hebben de bewoners de garantie dat er hout uit duurzame bossen in hun riante onderkomen is verwerkt. WNF Zonnewoningen is een andere naam, oftewel woningen met het stempel van het Wereld Natuur Fonds. De bouw van de 12 twee-onder-een-kap woningen is klaar en de eerste steenlegging is reeds op 5 april 2005 geschied. De WNF Zonnewoningen worden gebouwd in de stijl van de andere woningen in Waterakkers, naar de organisatie van Alberts & Van Huut. Al het houtwerk krijgt het panda-keurmerk. Dat houdt in dat het hout afkomstig is uit duurzaam beheerde bossen. Zo worden daarnaast uitgevoerd met diverse milieutechnieken. Zo staan de woningen heel gunstig ten opzichte van de zon, voor een optimale lichtinval. Er is extra isolatie. De daken wekken eigen stroom op en maken zelf warm water, allemaal met beproefde technieken. De bewoners kunnen zo 400 á 500 m3 aardgas per jaar besparen, zo is de verwachting.


Foto Pad Acker 10-2005
1764/0137


We wenden onze blik richting het oosten en kijken nu evenwijdig aan de Weg Acker in de richting van de Jan Ligthartstraat. We zien dat er hier volop wordt gebouw, want de funderingen van de diverse huizenblokken liggen al klaar. Op de voorgrond komen 4 patio bungalows te staan in de prijsklasse van € 399.000,-. Daarachter in de halve cirkels komen 28 starters woningen, die net zoals in de Broekpolder voor 75% van de prijs wordt verkocht aan startende huizenbezitters. De goedkoopste van deze woningen is € 148.500,- en de duurste is € 182.250,-. Dat verschil heeft te maken met de hoeveelheid grond om het huis natuurlijk. Deze patio bungalows worden gebouwd door de firma C. Nelis Bouwbedrijf B.V.


Foto Weg Acker 10-2005
1765/0138


We gaan zo langzamerhand weer richting huis en lopen terug over de Weg Acker. We komen bij een open stuk dat aan het water is gelegen en op dit stuk moeten straks 14 woningen worden gebouwd van het type Atalanta 200A. De prijzen lopen vanaf € 362.000,- tot € 382.000,-. De kavelgrootte variëren tussen de 207 tot 239 m2. Deze 14 geschakelde woningen worden gebouwd door bouwbedrijf Van Lith Bouwbedrijf B.V. Van enig straatwerk valt hier nog niet veel te bekennen, maar dat heeft ook totaal geen zin, als er nog van alles wordt gebouwd.


Foto Weg Acker 10-2005
1766/0139


We staan hier op ongeveer een derde van de Weg Acker en maken hier een detailfoto van alleen de starters woningen die in opdracht van Woon op Maat worden gebouwd. Deze starters woningen staan dus aan de Maerten van Heemskerckstraat 6 stuks en 22 aan de Weg Acker. Er zijn verschillende types gebouwd, namelijk type B, B variant, en C. Het verschil tussen type B en C is de lengte op het breedste stuk van de woning en betreft de achtergevel. Bij B is deze 6450 mm en bij C is deze 6384 mm. Het scheelt dus 14 cm met elkaar. Voor de rest zijn de plafonds 2 meter 60 hoog. En hebben zij een houten losstaande berging, welke een vloeroppervlakte heeft van ongeveer 10 m2. Hoe werkt het 75%-regeling? De 75%-regeling is eigenlijk heel eenvoudig. Je koopt een woning tegen 75% van de vrije marktwaarde van dat moment. Maar je wordt echter voor 100% eigenaar. Bij verkoop dien je eerst de woning aan te bieden bij Woon op Maat tegen, u raad het al, 75% van de dan geldende marktwaarde.


Foto Kercke Acker 10-2005
1767/0140


Over het toekomstige fietspad tussen de Maerten van Heemskerckstraat en de Hillen Acker lopen we in de richting van de Kercke Acker om even voor het fietspad, dat tussen fase 1 en 2 in ligt, een foto te maken van de waterpartij aldaar. Dit fietspad sluit aan op de Water Acker en begint op de Weg Acker nabij de rotonde op de Jan Ligthartstraat. Enfin, het ging om deze waterpartij. In het midden van deze partij zien we een roedel zwanen zwemmen. De ouders van deze zwanen hebben deze broedplek al meerdere jaren bezocht en kennelijk is het een goede, want elk jaar lijkt het wel of meer jonge zwanen worden geboren. Het water in deze partij is afkomstig van regenwater en kwelwater uit het duingebied dat via kreekjes en slootjes wordt aangevoerd. Het is dus een redelijk zuiver water en dat is te zien ook, want het is helder en de fauna floreert er best in. In de zomer wordt er een helskabaal geproduceerd van bronstige kikkers. Tevens lokt het andere dieren aan zoals kleine hagedisjes en bijzondere soorten insecten. Zo hebben we kunnen lezen dat de wespspin was gesignaleerd in de Heemskerkse duinen. Het zo me niets verbasen als hij ook in deze wijk een webje heeft geweven. Verder vliegen er allerlei bijzondere libelles en andere soorten motjes en vliegen rond en dat komt het meest door de aflopende waterkanten. Geen strak afgebakende slootkanten, maar gelijdelijk aflopende zandkanten welke begroeid zijn met de mooiste soorten onkruid en waterriet.


Foto Nielenplein 10-2005
1768/0141


Er stonden berichten in de krant, en we hebben het al kunnen zien in het dorp, dat het centrum werd gerenoveerd. Voordat het kruispunt op de Kerkweg Deutzstraat aan de beurt was, wilde ik hem nog wel in zijn oude glorie op de foto zetten. Vandaar deze foto dus. Aanvankelijk leek het zo’n goed plan, een bypass voor het verkeer dat uit de Kerkweg in de richting van de Deutzstraat moest. Maar na verloop van enkele maanden bleek al dat dit geen goed idee was. Het was topdrukte daar. Auto’s moesten invoegen al zij uit de Kerkweg kwamen en tevens gelijk vanaf het Nielenplein. Voor wandelaars was het al helemaal een gedoe. Goed uitkijken want aan alle kanten kon er iets aankomen. En met deze bypass had je in het midden een soort van eiland. Die was dan ook hard nodig. Door toedoen van een jeugdcommissie werd deze bypass afgesloten voor het autoverkeer en de wandelaars kregen weer een stukje veiligheid terug. Deze situatie heeft dus tot en met de zomer van 2006 geduurd, want toen ging ook dit kruispunt op de schop. De bomen op het Nielenplein zijn allemaal her geplaats en staan nu mee naar de winkels toe en evenwijdig aan de winkels zodat je een soort van wandelpromenade langs de winkels krijgt. Tussen de bomen in, is in het trottoir verlichting weggewerkt in de vorm van rondde lampen. Zo worden de bomen van onderaf beschenen. Best wel een geinig idee.


Foto Van Coevenhovenstraat 10-2005
1769/0142


We staan hier op het eind van de Deutzstraat en kijken de Van Coevenhovenstraat in. De werkzaamheden aan het vernieuwen van het centrum zijn in volle gang. De werkzaamheden houden ondermeer in dat er stoepranden worden geplaats om een duidelijke afscheiding te creëren tussen wandelgebied en openbare weg. Tevens worden er weer steekvakken aangelegd om toch meer auto’s in het centrum kwijt te kunnen. Verder worden de straten voorzien van een soort stippellijn die de rijstroken voor de fietsers aangeeft zodat het lijkt alsof de hoofdrijbaan een stuk smaller oog waardoor de automobilisten langzamer gaan rijden.


Foto Deutzstraat 10-2005
1770/0143


Voordat de Van Coevenhovenstraat onder handen werd genomen was al eerder het eerste stuk van de Deutzstraat aan de beurt. Ook hebben we eerder op foto’s kunnen zien dat de Gerrit van Assendelftstraat en de Maerelaan al waren aangepakt, maar dat terzijde. Het lijkt wel of er ergens halverwege de Deutzstraat zomaar is begonnen met het omgooien van de bestrating, maar in werkelijk heeft dit te maken met een groter plan. Namelijk het omgooien van het Nielenplein en ook het kruispunt die op de schop gaat. Als het Nielenplein een opknapbeurt krijgt wordt ook dit laatste stukje of eerste stukje, net hoe je het bekijkt, ook meegenomen. Echter in de Deutzstraat waren altijd al steekvakken aanwezig dus daar is weinig aan veranderd. Alleen de rijbanen zijn voorzien van nieuwe steentjes en afgebakend met een stippellijn. Wat ook opvalt, is dat de lantaarnpalen een nieuwe kleur hebben gekregen, namelijk donker grijs.


Foto Van Coevenhovenstraat 10-2005
1771/0144


We zijn de Van Coevenhovenstraat verder ingelopen en stoppen even voor de Blokker. Daar kijken we hoe de werkzaamheden we wegdeel wordt aangepakt. Vanaf deze kant kunnen we goed zien hoe de vorm van de steekvakken worden aangelegd.


Foto Kerkweg 10-2005
1772/0145


We staan hier op de T-splitsing van de Kerkweg en de Van Coevenhovenstraat en we kijken in de richting van de Ridder Arnoudlaan. Hoewel hier nog geen steen is omgekeerd, wilde ik toch deze foto maken om te laten zien hoe het centrum eruit zag voor de renovatie van 2005/2006.


Foto Kerkweg 10-2005
1773/0146


Op deze foto kijken we de andere richting van de Kerkweg op en zien op de achtergrond dan ook de oude Café De Zon staan. Ook de Kerkweg zal vanaf het Nielenplein tot aan de ridder Arnoudlaan volledig op de schop worden genomen. Er komen meer steekvakken en het straatmeubilair zal van kleur veranderen. Ook wordt er hier een duidelijke scheiding aangebracht tussen rijbaan en wandelgebied.


Foto Kerkweg 10-2005
1774/0149


Het eerste of laatste stukje van Kerkweg zien we hier voor ons liggen in zijn oude glorie. Met rechts een aantal steekvakken en links het wandelgebied voor de winkels langs. Het verkeersbord geeft een duidelijk signaal dat deze straat voor eenrichtingsverkeer is bedoeld en dat alleen fietsers en bromfietsers twee kanten op mogen. Zo zal het ook in de nieuwe situatie zijn. Dat is tevens ook de reden waarom er op de rijbaan aan weerszijde van die stippellijnen zijn aangebracht.


Foto Maerten van Heemskerckstraat 10-2005
1775/0150


We zijn weer teruggelopen vanwaar we onze rondde om het centrum zijn begonnen en staan we op de kruising van de Maerten van Heemskerckstraat en het Nielenplein. Aangezien alle toevoerwegen naar het centrum ook onderhanden worden genomen, komt vroeg of laat, ook de Maerten van Heemskerckstraat aan de beurt. Vandaar dat ook dit stukje straat op de foto is gezet. Als je nu van boven uit de lucht op het centrum van Heemskerk zou kunnen kijken, zouden we mooi het centrumgebied kunnen onderscheiden van de rest. Het centrum, met de toevoerwegen en het centrum zelf zijn ingelegd met rode steen, terwijl de randweg direct om het centrum, van asfalt is. Net als op plattegronden van steden waar het winkelcentrum of uitgaanscentrum met een andere kleur wordt aangegeven, zodat je precies weet waar het vertier zich afspeelt. Aan de Maerten van Heemskerckstraat zal ook wezenlijk niets veranderen, enkel een andere kleur steen en ook weer afgescheiden rijbanen voor fietsers en bromfietsers. Enkel zal er nu een heuse aansluiting komen vanuit de Zaalberglaan naar de Maerten toe. Mede veroorzaakt door het fietspad dat daar begint. Je hoeft dan niet meer over een inrit zoals bij woonerven.


Foto Nielenplein 10-2005
1776-1777-1778/0151-0152-0153

     


We staan nog steeds een hoek van het Nielenplein en maken hier een overzichtsfoto in drie delen. Een drieluik als het waren. We beginnen met een doorkijk door de Kerkweg in de richting van de Ruysdaelstraat, dan volgt vol in beeld Zuidervaart en zo draaien we de Deutzstraat in, waar ook een doorkijk ons gewaar wordt. Na de Deutzstraat wordt langzaam de camera het Nielenplein opgedraaid en hebben nu vol zicht op het oude plein. Nou oud, wel in ieder geval voordat het plein overhoop wordt gegooid. Men is hier nogal wat van plan.Ten eerste worden de steekvakken voor de auto’s overgebracht naar de andere kant van de straat, zodat onder de bomen alleen maar weer gewandeld kan worden. Verder zullen de bomen verplaatst worden met daartussen dus verlichting die in het trottoir is weggewerkt. Dan worden er opgravingen gedaan. Naar men zegt op de oude locatie van Bakkerij Schuyt. Maar een echte Heemskerker of mensen die weten waar Bakkerij Schuyt gestaan heeft, weten wel beter. De opgraving heeft plaats gevonden op de locatie van fietsenhandel Van Tunen. Enfin, deze opgraving was nodig omdat er op die plek straks een restaurant komt te staan. Tevens komt er op het plein, aan de kant van de Hema, een hoge verlichtingspaal te staan met een 6 tal schijnwerpers, dat het hele plein moeten verlichten bij evenementen die ‘s zomers georganiseerd worden. Het plein moet hierdoor weer het middelpunt en de ontmoetingsplaats van Heemskerk worden. Net zoals men ooit gedacht had voor De Kuil. En we weten hoe dat afgelopen is. Maar misschien is dit wel een blijvende uitvoering. De opgraving. De opgraving vond plaats in het begin van juni 2006. De archeologen dachten misschien is van oude funderingen aan te treffen. Echter werd er niet anders gevonden dan kleine stukjes puin en andere kleine stukjes steen. Er werden geen spectaculaire vondsten gedaan. Ergens was dat ook wel te verwachten, want toen het pand van Van Tunen werd gesloopt eind jaren ’60, is er al uitgebreid archeologisch onderzoek verricht. Of het nu het pand van Van Tunen of van Bakkerij Schuyt of zelfs van Café De Zon betreft, deze hele driehoek heeft als eens flink onderste boven gelegen voor onderzoek. En ook de grootscheepse renovatie van het centrum midden jaren ’90 waarbij niet alleen het straatwerk werd vervangen maar ook de riolering en tal van andere kabels en leidingen, hebben ook het een en ander aan geschiedenis uitgewist. De opgraving leverde dan uit archeologisch oogpunt niets op, maar dat maakte het publiek niets uit. Vele belangstellende kwamen kijken naar de opgravingen naar de funderingen van ‘Bakkerij Schuyt’ terwijl het dus de locatie van het pand van ‘Van Tunen’ betrof. Het restaurant. De blikvanger is een initiatief van de Heemskerkse bakker J. Meijer en de Beverwijker A. Jansen van restaurant De jonge Halewijn. Het bouwwerk, een ontwerp van architect Piet Wieringa, krijgt de uitstraling van een broeikas, heel modern en met veel glas. Er is gedacht aan een groot, verhoogd terras dat tevens al podium kan dienen voor optredens. Een speelse luifel partij houdt de terrasgangers en artiesten droog. Burgemeester Schneiders, die het plan presenteerde, was verrukt over het initiatief van de twee ondernemers. Het sluit volgens hem dan ook goed aan bij de wens van de gemeente om het Nielenplein met horeca levendiger te maken. Ook het extra podium, naast het Plankier is een hartenwens van de gemeente. Het maakt het plein intiemer en aangenamer om te verblijven, aldus de burgemeester. De naam voor het restaurant wordt voorlopig De Kas.


Foto Trompet 10-2005
1779-1780-1781-1782/0154-0155-0156-0157

     

     

We zijn naar het zuidoostelijke puntje van Heemskerk gereden om aldaar een foto te maken van Heemskerk terwijl we bijna op de grens van Heemskerk en Uitgeest staan. Een paar meter achter ons ligt de op- en afrit van de A9. We maken hier een panoramafoto in 4 delen dat uitzicht bied over het achterste gedeelte van industriegebied De Trompet. Als we het gezicht eens langs gaan van de linker naar de rechter kant, beginnen we uiteraard bij de snelweg A9. Voor ons zien we aan de Communicatieweg het pand van de Jaguardealer staan. Vlak daarnaast, maar dan meer naar achteren, zien we woningen staan die op de eilanden De Wierden staan en deel uitmaken van het plan De Broekpolder. Verder naar rechts komen we de spoorbaan tegen, toevallig rijd hier nog een trein ook. Dan nog verder naar rechts vinden we de gebouwen die op het bedrijventerrein De Trompet staan. En helemaal aan de rechterkant van dit vierluik, zien we op de achtergrond de oprit naar en van de A9, en op de voorgrond, de fundatie voor de windmolen, welke wordt gebouwd door K. Dekker zo te zien. Even terug naar foto 1524, helemaal onderaan de tekst stond dat het verhaal vanaf daar werd vervolgd. Welnu, we gaan hier dan ook mee verder. Terug naar mei 2001 toen het eerste bedrijfpand werd opgeleverd. Het pand bestaande uit 22 bedrijfsunits. De naam De Trompet gaat inmiidels door het hele land, als schoolvoorbeeld van een duurzaam bedrijventerrein. Bijzonder is dat De Trompet geen enkele gasaansluiting heeft. Het eerste ‘bewoonde’ bedrijfspand is het opvallende halfronde gebouw aan de rand van De Trompet. Het pand dat als het ware uit de omliggende waterpartij verrijst, is van bouwbedrijven Gerritse & Sinnige en Cornelisse. Gerrit & Sinnige behoort tot de Kennemer Bouw Groep ook wel KGB genoemd, de bouwer van het bedrijventerrein. In juni 2001 werd bekend gemaakt dat de uitstoot van CO2 reductie met 40% ruimschoots werd gehaald. Men kwam zelfs uit op 50%, dit door allerlei maatregelen die op het terrein waren genomen. En als men er ook nog eens zonnecollectoren en een windmolen zou plaatsen, kon het terrein zelf CO2 neutraal worden. In september 2001 werd er 700 m2 aan zonnecollectoren geplaatst in de luifel van het twee honderd meter lange gebouw langs het spoor. Het energie bedrijf Nuon en Shell Solar namen de plaatsing voor hun rekening. Als alles goed blijkt te werken was er nog een optie voor het plaatsen van nog eens 700 m2. In oktober van 2001 nam ook cornelisse zijn intrek in het half ronde pand op bedrijventerrein De Trompet. Ruim 50 jaar opereerde de firma Cornelisse vanuit een werkplaats aan de Marquettelaan. Knus, maar ook erg krap. Vooral sinds het bouwbedrijf zich specialiseerde in aluminium raam- en deursystemen. De verhuizing naar De Trompet betekende ook dat alle ruimte problemen in een keer waren opgelost, aldus Matthieu Cornelisse. Samen met zijn twee broers houden zijn het familiebedrijf. Het is berekend op verder groei en wellicht ook enkele nieuwe activiteiten. Naast Gerrit & Sinnige, Cornelisse kwam er als groot bedrijf ook de Meergroep naar De Trompet. Zij kregen hun onderkomen in het langgerekte bedrijfsverzamelgebouw. De Meergroep vestigde vijf bedrijven in het pand met in totaal zo’n honderd medewerkers. De bedrijven zijn IJmond Groen, IJmond Post, Rolko, De Boekbinderij en Mopatec. Wist u dat het bedrijventerrein De Trompet geen aparte straatnamen heeft, maar alles gewoon De Trompet heet? Elke straat heeft dan ook een nummer, zoals 1100, 1200, 1300 enzovoort.


Foto Trompet 10-2005
1783/0158


Met de fiets aan de hand lopen de weer terug naar het begaanbare gedeelte en proberen om op het naast liggende terrein te komen. Het terrein waar de voormalige A9 heeft gelegen. Dat lukt en geheel op het eind, als we bijna bij het talud van de Assumer Traverse zijn, maken we deze foto. Eerst maken we een close-up van de fundering van de windmolen en daarna een in de richting van de Broekpolder, in het verlengde van het terrein, zien we in de verte de huizen van deelplan De Wierden staan.

De windmolen. Het heeft nogal wat voet in de aarde gehad. In november van 2002 bleek de mogelijkheid om op De Trompet energie op te wekken via windenergie beperkt. Uit onderzoek blijkt dat er plek is voor hooguit een middelgrote windturbine, die genoeg stroom levert voor 1500 huishoudens. De gedachten gingen uit naar drie kleinere molens of een groot exemplaar. Twee jaar terug dwong de gemeente zo’n studie af (2000), omdat zij er geen brood in zag. Echter was er een verkenning door Windenergie Ontwikkelingsmaatschappij (Weom), in opdracht van Remu, die ook de warmtepompen op De Trompet beheert. Uit het rapport kwam naar voren dat alleen plek voor een enkele middelgrote windturbine met een ashoogte en rotordiameter van 80 meter. Groter is waarschijnlijk technisch niet haalbaar vanwege de ligging nabij de kust en de hoge windbelasting aldaar. De windmolen is bedacht in de noordpunt op De Trompet. De mast is zo dicht mogelijk bij de spoorlijn en de aansluiting Assumer Traverse en A9 gelegen. Echter het nadeel van zo’n grote molen is dat de grond mindere verkoopbaarheid heeft. De waarde daalt met minstens 50%, ofwel € 315.000,-.


Foto Trompet 10-2005
1784/0159


Ondertussen bleef het bedrijventerrein De Trompet volstromen met nieuwe bedrijfjes, waar onder bijvoorbeeld De Boer plastic, Lumiére Classique en BBA. BBA liet zelfs als nieuw bedrijfspand een landhuisachtig iets bouwen. Pas in 2004 werd eindelijk groen licht gegeven voor de werkelijke bouw van de windmolen. Eind 2004 werd de laatste vergunning verleent door de gemeente, waarna Holland Wind Groep, een bedrijf uit Heemskerk, met de bouw had kunnen beginnen. Echter duurde het toch nog tot november 2005 eer de eerste paal voor de windmolen werd geslagen. Op de website van Holland Wind Groep viel te lezen dat het type van de molen een Vestas V80 betrof en dat de ashoogte op 78 meter zit. Het geleverde vermogen bedraagt 2 Megawatt. De windturbine kreeg een felblauwe kleur, overigens een wens van de gemeente. Het gevaarte kwam immers te staan bij een hoofdentree van Heemskerk. Het moest dan ook een duidelijk landmerk worden zodat iedereen die over de A9 langsrijdt, kan zien waar het milieuvriendelijke bedrijventerrein De Trompet zich ligt. Op de foto staan we met ons rug naar de talud van de Assumer Traverse en voor ons ligt de oude rijbaan van de A9. We staan hier dan ook in de middenberm ervan. Voor ons zien we in de verte een aantal huizen staan die deel uitmaken van deelplan De Wierden in de Broekpolder. Deze staan dus ook op het oude tracé van de A9.


Foto Rijksstraatweg 12-2005
1785/0160


PWN liet in september via de krant weten dat de duiningang Geversduin een flinke opknapbeurt zou krijgen. Het is dan ook de bedoeling dat Geversduin als hoofdentree nieuwe steil model gaat staan voor andere ingangen. Het versterken van de entrees past in het beleid van de PWN om het publiek aan de randen van de duinen op te vangen om zo kwetsbare delen te ontzien. Geversduin is volgens de PWN qua auto’s de drukst bezochte ingang van het Noord-Hollands Duingebied: 110.000 auto’s per jaar. Als eerste maatregel wordt het terrein opgehoogd, het is er vaak te nat. Vervolgens wordt het opnieuw ingericht met 350 parkeerplekken. Dat is minder dan nu maar meer dan voldoende laat PWN weten. Veel bezoekers komen hier om te trimmen. Voor hen komen extra voorzieningen, geen haasje over of touwtje hangen, daar is geen behoefte meer aan, heeft PWN van vele trimmers gehoord. Een enkele rek- en strekbalk volstaat. Wel gewenst zijn een watertappunt, een extra fietsenstalling en een trapveld. Voor de kinderen heeft de PWN een speelbos in petto, zoals bij De Hoep in Castricum, maar dan kleiner. Verder komen er picknicktafels, een speelveld en een eenvoudige boshut: als meetingpoint en schuilplaats. Ook aan de natuur is gedacht. Het zand om de parkeerplaats plus een speelveld wat op te hogen, komt van twee voormalige akkers uit de buurt. Op de ene afgraving wil PWN een paddenpoel aanleggen, omzoomd met struweel. Het is zichtbaar vanaf het picknickveld. Op de andere afgraving mag zich natte bos ontwikkelen. Voor menig Heemskerker is het logischer om de duiningang Kraaiennest tot hoofdingang te maken. Volgens de PWN is daar onvoldoende ruimte voor extra faciliteiten. Hier komen meer fietsers dan automobilisten. PWN wil dat graag zo houden. Op termijn zijn hier wel aanpassingen voorzien.


Foto Rijksstraatweg 12-2005
1786/0161


Op de bovenste foto zien we de paddenpoel dat omgeven gaat worden met struweel en op de naast gelegen foto ligt de paddenpoel waar het natte bos zich mag gaan ontwikkelen. Naast het vernieuwen van de duiningang was er ook nog ander nieuws te melden omtrent het duingebied. Het is namelijk de bedoeling dat Boerderij De Kruisberg een soort van theehuis moet gaan worden. De eerste plannen werden in april 2005 bekent gemaakt. Het plan om een theehuis te vestigen werd eigenlijk geboren uit het feit dat de boerderij al een tijdje leeg stond en werd bewaakt met een antikraakwacht. Het pand, een dubbele stolp, daterende uit 1874 staat op de monumentenlijst van de Provincie. PWN stelde echter wel enkele voorwaarde aan het gebruik. Zo is het niet de bedoeling dat bezoekers met de auto komen. Daarom mogen er geen recepties en bruiloften worden gehouden. Boerderij De Kruisberg, gunstig gelegen op een kruispunt van wegen, zal alleen bereikbaar zijn voor fietsers en wandelaars. Niettemin zijn er voldoende gegadigde, aldus PWN. Inmiddels, anno 2006, is er een exploitant gevonden. Familie Logchies uit Castricum. Aan de buitenkant blijft het gebouw onaangetast. Maar van binnen zijn enkele aanpassingen nodig. Zo komt er een professionele keuken in. De werkruimte van PWN wordt gastruimte. Van daar kijken ze zo in de hoge, open kap. Zelf gaat de familie ook in het pand wonen. Er zal een kleine kaart gevoerd worden bestaande uit lunchgerechten. In maart 2007 gaat de Gasterij open.


Foto Laan van Archeologie 12-2005
1787-1788-1789-1790/0165-0166-0167-0168

     

     

Het is alweer acht maanden geleden dat we in de Broekpolder zijn wezen kijken naar de stand van zaken. We zijn boven in de uitkijktoren geklommen en hebben zo een mooi en vertrouwd uitzicht over het Heemskerkse deel van de Broekpolder. Deze panoramaserie bestaat uit vijf foto’s, maar de vijfde staat op de volgende bladzijde. Als we bij de eerste foto beginnen, zien we in de verte de windmolen staan, gebouwd door Holland Wind Groep afkomstig uit Heemskerk. De molen was namelijk half november 2005 neergezet. Vanwege de harde wind duurde het echter nog enige dagen voordat de wieken erin gehangen konden worden. Toen hij eenmaal mocht draaien, begin december, leverde hij te veel elektriciteit. Hierdoor heeft de automatische beveiliging de molen stil gezet. Overigens verkeerde de molen toen nog in een testfase, aldus een medewerker van Holland Wind Groep. In de verte zien we ook deelplan De Wierden die bovenop het oude tracé van de A9 is gebouwd. Aan de overzijde van de Laan van Broekpolder vinden we deelplan Waterbalkon. Daarnaast staat het deelplan De Citadel. Van al deze deelplannen is al meer dan genoeg informatie beschreven bij de betreffende foto’s. Vervolgens zien we op de onderste twee foto’s wederom De Citadel maar nu ook nog een stuk in aanbouw. Waren er in blok 6 en 7 in april alleen de palen in de grond geslagen, zijn de woningen nu al duidelijk te herkennen aan hun vormen. Ook het pand van de Vomar met daarboven de appartementen beginnen al aardig vorm te krijgen. Links onderin zien we de fundatie van een kunstwerk liggen, maar daar kom ik straks bij een latere foto nog op terug. Dit kunstwerk ligt overigens midden in het archeologische park dat net op het Heemskerkse deel en aan de grens met Beverwijk ligt. Naar het schijnt liggen hier de fundamenten van een Romeins fort in de grond. En omdat er niet gegraven mag worden of tot de technieken zijn verbeterd wordt het met een dikke laag zand toegedekt om het zo te beschermen tegen ongewenste handelingen. Maar nu we het toch over de Broekpolder hebben, gemeente Heemskerk en Beverwijk spinnen wel garen bij de ontwikkeling van de Broekpolder. Tot nog toe hebben beide gemeente al een winst van € 1,5 miljoen op hun conto staan en daar zijn diverse wijken nog niet bij opgeteld want die zijn nog niet volledig opgeleverd. Drie maal raden waar die centen vandaan komen. Niet bij de projectontwikkelaar.


Foto Laan van Archeologie 12-2005
1791/0169


Ziet hier het laatste stukje van de vijfdelige panoramafoto van het Heemskerkse deel van de Broekpolder. Feitelijk gezien zou de paal in het midden van de foto een scheidlijn kunnen zijn tussen het Heemskerkse en het Beverwijkse gedeelte. Want aan de linkerkant van de foto vinden we een stukje Citadel. Aan de rechterkant staan de huizen die gebouwd zijn in de deelplannen De Lanen. En dat is Beverwijk. Het laat niet veel te raden over dat Bot Bouw hier ook een stukje aan het bouwen is. Zij nemen een buitenrand van De Lanen voor hun rekening.


Foto Laan van Archeologie 12-2005
1792/0164


Nogmaals een foto van de windmolen. Alleen in close-up vanaf de uitkijktoren aan de vroegere Parallelweg. Met een beetje fantasie kunnen we HEEMSKERK op de mast van de molen lezen. Aan beide kanten van de mast staat deze naam. Verder is de mast versierd met het nieuwe logo van het gemeentewapen in de kleuren geel, wit en blauw.


Foto Laan van Broekpolder 12-2005
1793/0170


De huizen van Woon op Maat, die voor 75% van de nieuwwaarde zijn verkocht, zijn opgeleverd en we staan hier dan ook in de bovenste kamer van het huis dat mijn broer Peter heeft gekocht. Het is een groot mooi huis met een hoop ruimte erin. De familie haalde zelfs nog de krant waarin zijn werden omschreven als betrekkers van een woning waarin de laatste warmtepomp was geïnstalleerd. Met een foto in de krant waarop mijn broer met gezin staat worden zij gefeliciteerd en verwelkomt als nieuwe inwoners van Beverwijk door wethouder Hazeveld van Beverwijk. Later vertelde mijn schoonzus dat ze wel in Beverwijk woonde maar zich altijd Heemskerkse zou blijven voelen. Kijk dat hoor ik nou graag. Ze vertelde dan ook dat het slechts 27 meter over de gemeentegrens woonde. Enfin, van hieruit hebben we mooi uitzicht op de uitkijktoren welke na vier jaar dienst is afgeschreven. Plannen om de toren te verkopen aan derde liepen op niets uit en het ziet er naar uit dat de toren wordt verschroot en in de hoogoven zal belanden. Dag 1 miljoen Euro die de toren de gemeenschap heeft gekost.


Foto Schutterskwartier 12-2005
1794/0171


Zoals belooft kom ik nu terug op de betonnen fundatie die we al op het dak van de uitkijktoren hebben zien liggen. We zijn er nu naartoe gelopen om zo een beter zicht op het geheel te krijgen. Het onderwerp op de foto heeft te maken met kunst, niet dat je het direct aan ziet, maar toch. Het ontwerp voor dit ‘kunstwerk’ is bedacht door het architectenduo Nicole en Mark Maurer uit Maastricht. Het kunstwerk is een lange dikke betonnen plaat met daarop lange, smalle en brede blokken en muurtjes. Het is dan ook de bedoeling dat dit betonnen kunstwerk gaat fungeren als skatebaan. De ‘Skate kreek’ is dan ook zo ingericht dat er bekende halsbrekende toeren uitgehaald kunnen worden. Bij de opening op zaterdag 17 december 2005 vertelde de architect dat hij een aantal gebruiksvoorwerpjes in het beton heeft laten storten, zoals Playmobil poppetjes, horloges en paperclips. Er huist van alles in het beton. Dit heeft hij gedaan zodat archeologen over 2000 jaar kunnen zien wat wij voor gebruiksvoorwerpen hadden.


Foto Schutterskwartier 12-2005
1795/0172


Het volgende kunstwerk dat we gaan bekijken is een eiland, gelegen in de Offersingel van De Citadel. Een groot kunstproject vol verwijzingen naar de geschiedenis van de Broekpolder. ‘Wateroffer in de Broekpolder’ is de naam van het kunstproject. Vier kunstmatige eilandjes worden aangelegd in de Offersingel. Alle in de vorm van een sterrenbeeld in de Melkweg. Hier op de foto zien we het eiland de Waterslang. Eekhout en De Kort kregen eigenlijk een andere opdracht van de gemeente Heemskerk en Beverwijk, maar kwamen met een ander plan nadat ze zich in het gebied verdiept hadden. Deze symbolische verwijzingen passen veel meer in de Broekpolder. Er ligt hier zoveel geschiedenis, daar wilden we wat mee doen, aldus De Kort. De eilandjes die werden gemaakt dienen behalve als kunstobject ook als waterpeil. Door de verschillende lagen op de eilanden is te zien of het water hoog of laag staat. De eilandjes, opgebouwd uit piepschuim, betonijzer en beton, krijgen op de top kleine ‘ledjes’, zodat de eilandjes in het donker verlicht worden. In totaal zijn er vier eilanden gemaakt, de Waterslang, Zwaan, Vissen en Voerman. Later gaan de twee kunstenaars zich nog ontfermen over twee rotondes die in de Broekpolder worden aangelegd, maar dat is nog ver weg. Eer het gehel project gereed is, zal het wel 2009 zijn, aldus de kunstenaar. Het kunstwerk werd geopend door offersteentjes in het water te gooien begeleid met gedichtjes.


Foto Laan van Broekpolder 12-2005
1796/0173


Op een plein hoort een toren, zo dacht de architect R. Kriek toen hij dit plan ontwierp. Dat is dan ook de verklaring van de links op de foto staande ranke bouwsel dat in de lucht steekt. Het staat op het plein voor de Vomar. Beneden komt de lift van en naar de parkeergarage onder de supermarkt. De rest van de toren heeft geen functie, behalve dan van blikvanger. Op de achtergrond zien we een horecapaviljoen in Oudhollandse stijl aanbouw. Hier kunnen de bewoners straks een ‘terrasje pikken’. De Vomar opende de deuren op 15 maart 2006 en de ondergrondse parkeergarage biedt plek voor 192 auto. En daarmee de grootste ondergrondse parkeergarage in de IJmond.


Foto Huibert Pootstraat 12-2005
1797/0174


We gaan weer eens kijken in hoeverre de vorderingen zijn gevorderd bij het herstructureringsproject aan de Huibert Pootstraat van wooncoöperatie Woon op Maat. De betonnen geraamtes van de ééngezins- huur en koopwoningen beginnen al aardig vorm te krijgen. Ook is te zien dat het rioolstelsel in de Huibert Pootstraat op de schop is of wordt genomen. Kennelijk is de capaciteit van het oude stelsel niet voldoende om het afvalwater van de woningen te verwerken.


Foto Huibert Pootstraat 12-2005
1798/0175


We zijn verder de Huibert Pootstraat ingelopen en zijn de lange flat gepasseerd. Met grote hekken is het te slopen gebouw afgezonderd van de rest van de wereld. Planken markeren kozijnen waar ooit het zonlicht naar binnen scheen en de huiselijke sfeer warmte gaf. Nu rest er alleen nog het wachten. Het wachten op de verwijderaars van asbest, hout, en andere zaken die zich nog in het flatgebouw bevinden. De jeugd heeft alvast een voorschot genomen op de toekomstige sloop. Alle ramen die ze konden bereiken met stenen, zijn reeds ingegooid.


Foto Huibert Pootstraat 12-2005
1799/0176


Voor deze foto geldt vrijwel het zelfde als voor de bovenstaande foto. Ook dit flatgebouw aan de Huibert Pootstraat wacht op een niet afwendbare dood. Zijn puin zal vermalen worden en zal gaan dienen als wegverharding onder toekomstig aan te leggen wegen. Zijn hout zal worden verbrand in bio-centrales zijn metaal en niet-metaal zal worden omgesmolten om zo weer als koperdraad of leiding te gaan dienen. Kortom, ook in de sloopwereld dient afval gescheiden te worden. Op de voorgrond zien we hoe een klein stompje van een afgezaagde boom nog net boven de grond uitsteekt. Kennelijk wordt er ook meer in de richting van de Maerelaan gebouwd en zal van het veld niet veel overblijven. In elk geval niet genoeg om nog eens een potje te kunnen voetballen of iets dergelijks. Maar daarvoor gaan de kinderen toch naar een vereniging. Weg met dat veld, kappen dat groen, huizen moeten er komen en verder geen gezeur.


Foto Chopinstraat 12-2005
1800/0177


Nadat we in de Huibert Pootstraat zijn uitgekeken, begeven we ons naar de Chopinstraat. De Chopinstraat maakt namelijk deel uit van de componistenbuurt en ook hier is een herstructureringsplan aan de gang. Eerdere foto’s hebben al laten zien wat er met de twee flatgebouwen aan de Puccinistraat en Bellinistraat is gebeurd. Deze zijn als eerste in dit deelplan aangepakt. Dat wil zeggen, totaal leeg gesloop van binnen, van buiten helemaal gestript. Nieuwe indelingen kwamen er voor terug, ruimere kamers en een luxe badkamer. De buitenkant werd gecoat met een weerbestendig goedje zodat hij weer 30 jaar meekan. Links op de achtergrond zien we dan ook zo’n gerenoveerd flatgebouw staan. Enfin, de sloop van de lange flat aan de Chopinstraat lijkt geen partij voor de grote hydraulische krachten waarmee de sloopmachine het flatgebouw in stukjes breekt. Per woninglaag wordt het gebouw van voor naar achter afgebroken tot er niets anders rest dat alleen nog maar een gat in de grond waar ooit de fundatie heeft gelegen van het gebouw. De twee flatgebouwen die dwars op de lange flat stonden zijn reeds al eerder gesloopt en daarvan is alleen nog een zanderige en modderige vlakte te zien. Na de sloop volgt het bouwrijp maken van het stukje grond en daarna worden de palen de grond in geslagen voor een nieuw stukje woonwijk in Heemskerk.


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Foto's 1801 t/m 1850

Foto Anthonie Verherentstraat 12-2005
1801/0179



We vervolgen onze weg door Heemskerk en komen uit bij het mortuarium waar op dat moment nieuwbouw wordt gepleegd. Zoals de foto laat zien was de eerste steen al een poosje eerder gelegd door de dochters van de huidige eigenaar van het oude klooster, dat De Jongh - Koning heet. De Koning staat voor oude Arie de Koning die er mee begonnen was zoveel jaar geleden. Na het overlijden van Arie de Koning werd zijn bedrijf overgenomen door mr. De Jongh, dat was in 1988. Hetr bedrijf liep goed en Heemskerk bleef in die tussentijd ook meer groeien. Helaas betekent dat ook meer overledenen. En die moeten toch ergens heen. Dus wilde De Jongh wilde uitbreiden. De eerste plannen in die richting ontstonden al in 2004. Een viertal rouwkamers, dienstruimte en een luifel opzij. Het bouwplan betreft vooral de achterzijde van het gebouw, tussen het klooster en de begraafplaats van de Laurentiuskerk. In het verleden stond hier een schoolgebouw waarin de nonnen les gaven. Het gebouw werd bekend als De Burcht en De Sprong. Tevens is de kringloopwinkel erin begonnen.


Foto Laurentiuskerk 12-2005
1802/0180


De aanbouw bij het klooster is in de jaren ’90 gesloopt. Aan de achterzijde verrijst een gebouw van 28 meter breed. Dat betekent dat de nieuwbouw opzij uitsteekt, met name aan de noordwest zijde. Het voormalige klooster, meer dan 100 jaar oud, is een gemeentelijk monument. Het is tevens een beeldbepalend gebouw in het katholieke bolwerk in de A. Verherentstraat: twee voormalige scholen, een klooster en een kerk staan hier op een kluitje bij elkaar. De vier gebouwen hebben allemaal een monumentenstatus. De uitbreiding is vanaf de straat gezien overigens niet geheel opvallend. In de zomer van 2005 had De Jongh de bouwvergunning op zak en kon de bouw beginnen.


Foto Beneluxlaan 12-2005
1803/0182


Na rotondes met aardbeiensloffen en bollenzeven heeft Heemskerk nu ook een rotonde met twee melkbussen en toebehoren. De melkbussen staan sinds donderdag 22 december te glimmen op de rotonde van de Beneluxlaan/Duitslandlaan. De melkbussen mochten niet ontbreken in de serie. Naast de aardbeien en bloemen is melk een voornaam product in het vanouds agrarische Heemskerk. Het halve dorp staat op voormalig melkkoeienland. Het plaatselijke constructiebedrijf Hemaco van Kees en Barry Castricum heeft het verzinkte eerbetoon aan het verleden gemaakt, op initiatief van buurtbewoners.


Foto Duitslandlaan 12-2005
1804/0183


Op 10 oktober 1944 vernielde de Duitsers hoeve ‘Huize Hoogdorp’ als represaille voor een (ontdekte en verijdelde) sabotagepoging aan de spoorlijn tussen Beverwijk en Uitgeest. In 1951 bouwde Piet Henneman de huidige boerderij met stal en kapberg. De boerderij heeft een eenvoudige maar vriendelijke uitstraling. De weg achterom brengt de bezoeker in het boenhok, tussen het woonhuis en de stal. Daar werden de melkbussen en emmers schoongemaakt die aan de andere zijde van het boenhok op een emmerrek te drogen werden gezet. Melkcontroleur Könst heeft hierover nog geadviseerd. Het boekhok geeft toegang tot de sta, waarin plaats is voor 10 koeien. Voor en achter de koeien is werkruimte. Het hooi werd door een deur op zolder naar binnen gebracht uit de kapberg. Door een luik werd een prik hooi naar beneden gegooid en naar de koeien toegeschoven. De groep aan de achterzijde was even gemakkelijk bereikbaar en de mest werd door een deur aan het einde van de groep naar buiten gebracht. Naast de koestal ligt een kalverenstal Nico de Wildt heeft zelf nooit varkens of een paard gehad, zijn voorouders wel. Enkele generaties terug is de familie de Wildt op de boerderij Hoogdorp gekomen, die volgens Nico de Wildt ooit door een Hoogewerf is gebouwd.


Foto Duitslandlaan 12-2005
1805/0184


De Wildt heeft altijd een gemengd bedrijf gehad. Vader A.E. (Toon) de Wildt verhuurde in de dertiger jaren kamers in Huize Hoogdorp. Ook had hij toen een zuivelhandel en was hij schillenboer. Toon de Wildt was en gezien inwoner van Heemskerk. Hij nam actief deel aan het kerkelijke en sociale leven. Naast raadslid was hij ook lid van het kerkbestuur en van het armenfonds. De koeien hebben de laatste decennia geen geld opgebracht. Nico de Wildt had ook nog anderhalve hectare tuin- en bollengrond. De bloembollen deden het beste in financieel opzicht. De boerderij en het ernaast liggende weiland werden in de jaren ’60 onteigend. De stal die nog geheel intact is, wordt door de gemeente Heemskerk als opslagplaats gebruikt. De zolder van de stal wordt als opslagplaats gebruikt door Olof de Ruiter van de overzijde. Hij heeft daar zijn kerstspullen allemaal liggen. Toen de oude de Wildt afgelopen jaar overleed wilde de gemeente niet dat het pand gekraakt zou worden. Daarom werd er een antikraakwacht in gezet. Tot het moment waarop het gebouw moet plaats maken voor nieuwbouw, zoals ernaast is gerealiseerd blijft de antikraakwacht erin wonen.


Foto Kerkweg 12-2005
1806/0185


Eind 2004 kondigde Jan Nijman aan ermee te zullen stoppen. Niet direct maar eind 2005. De laatste oude stamkroeg in Heemskerk was verkocht. Het bedrijf aan de Kerkweg, inclusief restaurant en zalen, maakt plaats voor een zorgcentrum voor ouderen. Het besluit was al enkele weken oud toen de uitbater er pas over wilden praten. Emoties komen te voorschijn als hij erover praat. Personeel en stamgasten waren op de hoogte gebracht. De vaste gebruikers werden geïnformeerd middels een brief. De Rotery Lionsclub bijvoorbeeld vergaderde al dertig jaar in het café. Ze hadden een jaar de tijd om afscheid van het café te nemen. De familie Nijman stopte namelijk op 31 december 2005. als reden om te stoppen geeft echtgenoot Henny op dat de gezondheidredenen en gebrek aan opvolging. Het complex met bovenwoning wordt gesloopt. De familie Nijman heeft het complex verkocht aan de Kennemer Woonfederatie, een van de drie participanten in Woon op Maat.


Foto Kerkweg 12-2005
1807/0186


Het idee is, zoals de krant in oktober meldde, om samen met de stichting De Jansheeren, Thuiszorg IJmond en Partners in de Zorg, aan de Kerkweg een kleinschalig zorgcentrum te bouwen met ouderenwoningen en zorgverlening. De panden van de Jansheeren en Thuiszorg, het het café Nijman, moeten daarvoor plaats maken. De initiatiefnemers van dit plan hadden graag de plek van het café erbij. Het is volgens de caféhouder Nijman niet uitgesloten dat er in het nieuwbouwplan een café of restaurant terugkomt. Dat is dan aan de plannenmakers. Hij heeft daar in geen enkel geval bemoeienis mee. De cafébaas was blij het nieuws te kunnen vertellen. De geruchten deden al de ronde. We zouden al heel snel stoppen en we zouden failliet zijn. Het gaat inderdaad niet zo goed, het cafébezoek en het zaalverhuur liepen inderdaad de afgelopen maanden flink achteruit, zelf met eenderde. In korte tijd zijn in Heemskerk drie stamcafés beëindigd.


Foto Jan van Scorelstraat 12-2005
1808/0187


Café De Klok is gesloopt, café de Zon is overgenomen en drastisch veranderd. Café Nijman is de volgende. Het bedrijf kwam in 1947 in handen van de familie Nijman, toen Jan Nijman senior de kasteleinsdochter Jans van Baar trouwde. Het heette toen café Flora en het stond aan de Deutzstraat. In 1971 verhuisde de zaak naar de Kerkweg. Toen kwamen Jan jr. en zijn vrouw Henny in het bedrijf. Het stamcafé zoals wij dat hebben, verdwijnt. Je ziet het overal. Het uitgaansleven verandert. We zouden het over een andere boeg moeten gooien, maar ik trek het niet. Natuurlijk doet het pijn. We hebben er slapeloze nachten van gehad. De klanten trouwden bij ons, later kwamen ze naar de begrafenis, de ene na de andere generatie. Het paarden- en hittenfonds vergaderde hier. Zo waren er vele verenigingen. Een café als dit staat midden in de samenleving. De hele familie staat er achter. En de klanten? Die voelden het al een beetje aankomen. Café Nijman draait nog een jaar volop.


Foto Jan van Scorelstraat 12-2005
1809/0188


De volksfeesten? Jawel, de feesttent zal er zeker staan. En misschien dat de familie de jaren erna ook nog meedoet aan de jaarlijkse feestpartij, als dat kan. Het pand verdwijnt, maar de b.v. blijft bestaan. We moeten er nog eens goed over nadenken . De sloop wil Jan Nijman niet zien. Zo is mijn vader na de sloop van Café Flora zeker een half jaar niet door de Deutzstraat gereden, aldus Jan en Henny Nijman. Inmiddels is gebleken dat ook de feesttent niet meer in handen is van de familie Nijman. De voormalige tent van Nijman zal voortaan worden gerund door twee cafés. Namelijk café Ruysdael en café Cheers. Tevens wordt voor deze tent ook entree geld geheven terwijl dat bij Nijman altijd gratis was.
De plannen van Kennemer Woonfederatie. Een intiem plein moet het hart worden van het nieuwbouwplan aan de Kerkweg. Dit houdt wel in dat de Jan van Scorelstraat verdwijnt. Wat verder in het oog springt, is een binnenplein, de verplaatsing van De Jansheeren, de komst van een grote winkel en een parkeergarage. Wat er nu ligt, is een massastudie. Met andere woorden: hoe groot mag de bebouwing worden. Een stedenbouwkundig bureau is met randvoorwaarden gekomen, waarbinnen het plan moet passen. Trefwoorden: transparant, groen en een intiem plein. Aan de hand daarvan is nu een schets uitgerold. Om te beginnen is de flat aan de Carel van Manderstraat/Ruysdaelstraat onaantastbaar. Er wordt wel rekening gehouden met die flat, want de weliswaar kleien parkeerplaatsen blijven intact, de huidige 87 plaatsen worden teruggebracht tot 54. Er komt ook meer parkeergelegenheid. Onder het hele bouwplan komt een parkeergarage met 150 plaatsen, waarvan 30 voor bewoners in de nieuwbouw. Op de huidige plek van De Jansheeren en café-restaurant Nijman is een gebouw bedacht met op zijn minst vier lagen. Op de begane grond winkeltjes met daarboven ongeveer 30 appartementen. Dit gebouw valt over de Jan van Scorelstraat heen. Wel blijft er een onderdoorgang voor voetgangers naar het plein toe. Achter dit gebouw komt een ruimte van zo’n 2000 vierkante meter voor een groot winkelbedrijf. Klanten van deze winkel kunnen dan gratis parkeren in de garage. Vanuit de garage komen er roltrappen naar de ingang van de winkel. Op de eerste verdieping komt een plein met een glazen kap die toegang geeft tot de eerste verdieping van het gebouw met daarin kantoren van De Jansheeren, Thuiszorg en andere welzijnsinstellingen. Dit plein biedt aan de andere kant toegang aan tien woningen die daardoor een zorgindicatie krijgen. De rest van de woningen zal in de verkoopsector vallen. Er wordt ook op subsidies gemikt. Bijvoorbeeld voor De Jansheeren die op de begane grond komt van het achterste gebouw.


Foto Kerkweg 12-2005
1810/0189


Als je regelmatig je kinderen naar het zwembad brengt voor zwemles, zijn er dingen die je niet kunnen ontgaan. Zoals dit begin van de zoveelste aanbouw, nieuwbouw aan sportcomplex De Waterakkers. Aan de noordoost gevel van de tennisbanen wordt een stuk aangebouwd en wat daarin moet komen weet ik nog niet precies. Maar ongetwijfeld zullen we deze foto nog wel een keer tegenkomen.


Foto Suykers Acker 02-2006
1811/0190


Het wordt weer een tijd om een klein rondje door het plan te lopen en alle veranderingen vast te leggen op de gevoelige plaat. Zo ook vandaag. Het is zondag en een beetje heiig. Maar de afgelopen dagen waren nog minder en we gaan er uit, hoe dan ook. Met ons fototoestel in de aanslag lopen we in de richting van de Suykers Acker alwaar er gelijk iets opvalt dat veranderd is. Tussen de Suykers Acker en de Starweg heeft vanaf het begin van de bouw in Waterakkers/Lunetten een noodweg gelegen. Deze noodweg gelegen dwars over de sloot, waarbij een beschoeiing intact was gelaten, is in de afgelopen weken afgegraven en de slootkanten zijn weer in ere hersteld. Op de foto zien we nog de keuring afgewerkte zandkant in de berm langs de Starweg. Met deze verwijdering is deze waterpartij gelijk twee maal zo lang geworden.


Foto Suykers Acker 02-2006
1812/0191


We vervolgen onze weg door het plan waar we nu zijn terug gekeerd in de Suykers Acker. We gaan eens kijken hoe de nieuwbouw van dit deelplan ervoor staat. De huizen beginnen al aardig vorm te krijgen en we kunnen nu ook meer de vorm erin terug zien. Zo zijn de huizen hier op de voorgrond van het type Appollo. Er worden 12 van zulke woningen gebouwd in deze straat.


Foto Suykers Acker 02-2006
1813/0192


We zijn een stukje verder gelopen in de Suykers Acker en staan nu tussen de nieuwbouwhuizen in die aan de Suykers Acker en aan de Ruyn Acker moeten komen. Zoals gezegt komen er aan de Suykers Acker 12 woningen van het type Appollo, en aan de Ruyn Acker komen 5 woningen van het type Anaea. De huizen die hier gebouwd worden hebben een beproefd concept want in de eerste fase zijn ze veelvuldig gebouwd. Natuurlijk zullen er in detail wel veranderingen zijn aangebracht maar over het algemeen zijn ze aan de buitenkant hetzelfde gebleven. Bij de meeste huizen kon ik wel een prijs beschrijven, echter bij deze niet omdat ik hier geen bouwtekeningen, dus ook geen prijsopgaaf heb. Maar in ieder geval zullen ze weer een stuk duurder zijn dan in fase 1. En daar betaalde je al Fl.250.000,- tot Fl. 400.000,- gulden. Harde guldens, nu is het hetzelfde bedrag, alleen in harde Euro’s.


Foto Botter Acker 02-2006
1814/0193


Niet alleen aan de noordzijde van Waterakkers/Lunetten wordt gebouwd, maar ook aan de zuidzijde. Eerdere foto’s zijn daar getuigen van. Ook deze deelplannen zijn of worden gebouwd onder de noemer fase 3. Of zijn laatste invullingen van de nog kleine stukjes her en der verspreidde braakliggende terreintjes. Echter hier op de Botter Acker is er wel sprake van een deelplannetje. Dit plannetje bestaat uit 12 tal patiobungalows, type A t/m E. De bungalows worden gebouwd door het bouwbedrijf Gerrits & Sinnige B.V. en Bouwbedrijf Neutboom B.V. Om zo’n mooie bungalow te kopen moet je wel een klein sommetje neerleggen. Zo kost bijvoorbeeld type A (grootste woning) 362.500,- en type B (kleinste woning) € 335.0000,-. In deze prijs is natuurlijk ook de grondprijs opgenomen. Zo heeft type B ook het kleinste grond oppervlak met 189 m2, het grootste grondoppervlak gaat naar type A met 257 m2. Daartussen liggen de overige nummer met ook verschillende grondoppervlaktes.


Foto Pad Acker 02-2006
1815/0194


We wenden onze blik richting het oosten en kijken nu evenwijdig aan de Weg Acker in de richting van de Jan Ligthartstraat. We zien dat er hier nog steeds volop wordt gebouw. Op de voorgrond komen 4 patio bungalows te staan in de prijsklasse van € 399.000,- Daarachter in de halve cirkels komen 28 starters woningen, die net zoals in de Broekpolder voor 75% van de prijs wordt verkocht aan startende huizenbezitters. De goedkoopste van deze woningen is € 148.500,- en de duurste is € 182.250,-. Dat verschil heeft te maken met de hoeveelheid grond om het huis natuurlijk. Deze patio bungalows worden gebouwd door de firma C. Nelis Bouwbedrijf B. V.


Foto Pad Acker 02-2006
1816/0195


Op de foto zien we de noodlokalen van de basisschool De Lunetten gelegen aan de Maerten van Heemskerckstraat. Deze noodlokalen staan daar omdat de school niet genoeg lokalen binnen de muren heeft om alle kinderen te kunnen herbergen. Maar deze noodlokalen zullen hier niet lang blijven staan, zij worden verplaatst naar de overzijde van de Maerten van Heemskerckstraat en komen dan aan de Kingsford Smitlaan te staan, evenwijdig aan de basisschool De Zeearend. Deze kunstgreep is toegepast omdat deze noodlokalen eigenlijk op het grondgebied staat van de toekomstige eigenaren van de 12 patiobungalows die momenteel aan de Botter Acker worden gebouwd. Dat is niet de enige verandering bij de basisschool, in de herfstvakantie van 2006 namelijk gaat de school tegen de vlakte en wordt er op die plek een compleet nieuwe basisschool gebouwd. Met maar liefst 20 lokalen, een gymzaal, een peuterspeelzaal. Het gebouw gaat bestaan uit twee lagen, waarbij de ruimtes op de tweede etage hoofdzakelijk gaan dienen voor administratieve doeleinden. Ook is er hier een koffiekamer voor het onderwijzende personeel bedacht. De leerlingen worden zolang in de leegstaande De Zeearend ondergebracht. Na de verhuizing komen alle leerlingen van de basisschool in één nieuw gebouw terecht.


Foto Weg Acker 02-2006
1817-1818/0196-0197

     

We lopen hier op het toekomstige fietspad tussen de Weg Acker en de Lange Acker in. Recht voor ons wordt er volop gebouwd aan de woningen van Woon op Maat met die verkocht zijn met de 75% regeling, om starters op de koopwoningmarkt een steuntje in de rug te geven. Links van ons ligt nog een stuk braak. Dit stuk gelegen aan de waterkant heeft overigens al een bestemming gekregen. Hier worden namelijk 14 woningen gebouwd van het type Atalanta 200A. De prijzen lopen vanaf € 362.000,- tot € 382.000,-. De kavelgrootte variëren tussen de 207 tot 239 m2. Deze 14 geschakelde woningen worden gebouwd door bouwbedrijf Van Lith Bouwbedrijf B.V. Voor de bestrating geldt het volgende, zolang er nog volop wordt gebouwd heeft het geen enkele zin om hier duur straatwerk neer te leggen, welke na enkele zware vrachtwagens totaal in de vernieling wordt gereden.


Foto Jan Ligthartstraat 02-2006
1819/0198


Met de nabije opening van het woonpaviljoen van stichting Odion uit Purmerend dat ten goede komt aan lichamelijke gehandicapten wordt ook de vijverpartij dat voor de deur ligt, opgeknapt. Het bouwproject is een initiatief van de woningcorporatie Woon op Maat en stichting Odion samen. Woon op Maat is dan de eigenaar en stichting Odion de gebruiker. De vijverpartij behoord toe aan de gemeente Heemskerk en dit was kennelijk een mooie gelegenheid om de rotte beschoeiing te vervangen. Daartoe werd de vijver aan twee kanten ingedamd en leeggepompt. Te meer omdat een deel van het rioolstelsel tussen de vijverpartij aan de Weg Acker en de vijverpartij hier op de foto vernieuwd en omgelegd moest worden vanwege de bouw van het bovengenoemde woonpaviljoen voor gehandicapten. We kunnen zien dat het eerste deel tot de kunstmatige dam in het midden, al is vernieuwd en dat beide kanten alweer aangevuld met zand zijn. Stratenmakers zijn bezig om een pad aan te leggen in het parkje rond verzorgingstehuis Westerheem.


Foto Jan Ligthartstraat 02-2006
1820/0200


Natuurlijk wilden we de werkzaamheden eens van dichtbij zien en zijn in de richting van het kunstmatige dammetje gelopen. Eenmaal daar aan gekomen blijkt dat er over deze dam een complete graafmachine kan zijden. Dus eigenlijk wel een brede dam. Enfin, een foto dan maar. Hier zien we het achterste gedeelte van de vijverpartij. Op de achtergrond zien we dan ook de Baderie van Kuil staan. Deze vijverpartij, kunstmatig aangelegd gelijktijdig met de bouw van Beierlust is in mei 1994, voert het water af dat afkomstig is uit de duinen en via de vijverpartijen in de nieuwbouwwijk Waterakker/Lunetten in deze vijverpartij langs de Jan Ligthartstraat stroomt. Uiteindelijk komt het duinwater dan in het Uitgeestermeer terecht.


Foto Huibert Pootstraat 02-2006
1821/0201


Eind februari was het dan zover. Met lichtelijk grof geweld wordt een eind gemaakt aan het leven van dit flatgebouw. De laatste weken had er al een hek omheen gestaan waarna werklieden het gebouw van binnen en buiten gestrip hadden, tevens moest er nog het een en ander aan asbest worden verwijderd. Deze flatgebouwen, gebouwd eind jaren ’50 begin jaren ’60, moesten de grote bevolkingstoeloop onderdak bieden. In het begin waren de flatjes zeer gewild omdat er woningen te kort waren in de IJmond, maar naarmate ge gemeentes gingen groeien stroomde de gezinnen uit deze krappe flatjes naar grotere gezinswoningen. De flatjes werden in genomen door buitenlandse gezinnen die er toch een andere levensstijl op na houden en zo groeide deze flatbuurtjes uit tot ‘achterwijken’ waar alle buitenlanders, vooral Turkse en Marokkaanse gezinnen hun onderdak vonden. Om deze wijken uit de taboesfeer te halen werd er dus besloten om deze wijken of te renoveren of te herstructureren. Zoals we allemaal wel weten inmiddels, is het de laatste optie geworden en worden de flatgebouwen gesloopt om plaats te maken voor laagbouw en enkele appartementenblokken.


Foto Huibert Pootstraat 02-2006
1822/0202


Firma Kippersluis uit Muidenberg weet wel raad met dit soort gebouwen, hup de grijper erin den scheuren maar. Een sproeier met water moet de ergste stofoverlast wegnemen, maar kan niet voorkomen dat men in een grote cirkel rond het te slopen gebouw toch overal sloopgruis ziet liggen. Vooral op geparkeerde auto’s is dit goed te zien. Het heeft ook een aparte geur dat sloopgruis, betongruis. De tussenmuurtjes van zwart gasbeton worden met gemak naar binnen gedrukt met als gevolg dat een deel van het dak naar beneden stort met donderend geraas. Zo wordt stukje bij beetje het hele gebouw tegen de vlakte gewerkt. Een roemloos einde voor een gebouw waar toch 50 jaar lang diverse gezinnen hun onderkomen en woongenot hebben mogen beleven.


Foto Marquettelaan 03-2006
1823/0203


Het is alweer enige tijd geleden dat ik aandacht aan dit werk heb besteed. Dat wil zeggen dat het vier jaar geleden is, dat ik de tekst bij foto 1822 heb geschreven. Dat het zolang geduurd heeft is te danken aan het feit dat ik tijdens de studie voor de HTS geen tijd kon vinden om ook dit onderdeel van mijn hobby erbij te doen. Vandaar dat ik dat vier jaar voor me heb uitgeschoven maar wel bijgehouden heb op foto. Ik lig dus zo’n 1200 foto’s achter op het moment. Maar ik zal trachten om eind 2010 een flinke inhaalslag te hebben gerealiseerd. Af en toe zult u in de tekst een update lezen in hoeverre ik geslaagd met deze inhaalslag missie. Als ik hiermee weer serieus aan het werk ga is het zondag 31 januari 2010.

Het monument op de foto is een herdenkingsmonument dat staat op Eikenhof aan de Marquettelaan. Eikenhof bestaat nu vele jaren en begint langzamerhand vol te raken. Na minimaal een periode van 10 jaar worden de terpen waarin de mensen liggen begraven in principe geruimd. Dit om ruimte te maken voor overledenen van recentere tijd. Echter hoeft het niet per se zo te zijn dat een terp geruimd wordt, soms duurt het evengoed nog een aantal jaar voordat het echt geruimd wordt. In die 10 jaar zo het menselijk lichaam geheel zijn opgenomen door moeder aarde. Echter sommige gevallen bleek het niet zo te zijn dat alles verteert was door de aarde. Bij het ruimen komen dan botten en andere resten naar boven. Deze worden dan respectvol in een kist gelegd en herbegraven nabij dit monument. Zo worden de resten van de overledenen alsnog opgenomen dor moeder aarde. Op het monument staat dan ook te lezen: ‘Hier rusten onze dierbaren, herbegraven Eikenhof’ Het monument is vijf meter lang van zwart gewolkt graniet, in het midden is een driehoekige glasplaat met een voorstelling van een strandafgang: duin met helm, strand, zee en de horizon. Heel symbolisch. Een buxushaagje en een bankje completeren het herdenkingsmonument. De ontwerper en kunstenaar Hans Haker uit Bergen maakte dit monument in opdracht van de gemeente Heemskerk.


Foto Marquettelaan 03-2006
1824-1825/0204-0205

     

Voor de uitbreiding van Eikenhof zijn 19 locaties bekeken, inclusief bedrijventerrein De Trompet en de groenstrook aan de Baandert en Karshoffstraat. Andere mogelijkheden waren onder meer het tuinbouwgebied Klein Canada, een perceel bij de duiningang, een weiland bij het Steenstrapark en op het Tolhek, waar nu nog het asielzoekerscentrum is. Dan zijn er nog drie boslocaties in de omgeving van Eikenhof. Voor de flora en fauna in het Overbos van Marquette hoeft de aanleg geen probleem te zijn. Het blijkt dat uit natuuronderzoek dat alleen oppassen is voor de vleermuizen die het bos als jachtgebied gebruiken. Dat is een gunstige uitslag voor de gemeente die daardoor alleen enige richtlijnen in acht hoeft te nemen. Het plan is dan ook om de begraafplaats hetzelfde natuurlijke karakter te geven als het huidige Eikenhof. Inclusief ecologisch beheer opdat vogels, dieren en planten alle kans krijgen. Het uiterlijk van het bos blijft, zo ook het historische pad Duinderwalletje, aan de kant van Commandeurs.


Foto Marquettelaan 03-2006
1826/0206


In augustus 2006 staat er een artikel in de krant over de invulling van het Overbos van Marquette. Eikenhof 2 wordt twee maal zo groot. Er is ruimte gereserveerd voor 3500 graven. De huidige begraafplaats is naar verwachting in 2011 vol. Voor het bos houdt het in dat het bos wordt uitgekapt waarin 19 rechthoekige en 3 driehoekige terpen komen te liggen. Doordat de open plekken in het bos worden uitgehakt verwacht men dat het bosachtige karakter behouden blijft. Nu, vier jaar later, is het Overbos van Marquette nog steeds onaangeroerd. Kwam het doordat de bewoners van Commandeurs protesten hadden aangetekend omdat de terpen wel erg dicht langs het Duinderwalletje komen te liggen, waartussen niet eens meer een geluidswal kan liggen? Of kwam het doordat PWN, beheerder van het Overbos in eerste instantie wel medewerking heeft verleend en daar later op terug gekomen is? Of blijkt het toch zo te zijn dat steeds meer mensen ervoor kiezen om gecremeerd te worden in plaats van begraven? Enfin, na 10 jaar worden terpen op Eikenhof geruimd, waaruit blijkt dat er ruimte is en dat uitbreiden nog niet noodzakelijk is. Zo blijft er een mooi stuk bos behouden voor Heemskerk.


Foto Kerkweg 03-2006
1827-1828/0207-0208

     

Drie maanden geleden dat we hier waren, lag alleen de fundering. Althans, daar waren ze druk mee bezig. Nu in maart staat het grootste gedeelte van het gebouw al. De contouren zijn duidelijk te herkennen. Het middenstuk bestaat uit twee verdiepingen met een mooi rond dak. Aan de linkerzijde wordt een groot vierkant gebouwd dat iets aan de voorkant uitsteekt. De hoofdaannemer was bouwbedrijf Zevenberg uit Heemskerk. De dakbedekking wordt verzorgd door Duinmeier uit Akersloot, elektrotechniek door A. Gerrits uit Beverwijk en het loodgietwerk door Jeroen Klok uit Uitgeest.


Foto Deutzstraat 03-2006
1829-1830/0209-0210

     

Nadat het grote deel van het centrum is voorzien van nieuwe bestrating, is het deze maal de beurt aan de kruising Deutzstraat, Kerkweg, Maerten van Heemskerckstraat en het Nielenplein. Op deze kruising komen vier straten samen waardoor deze rotonde ook vaak een knooppunt van het verkeer opleverde. Om daar een eind aan te maken, besloot de gemeente dat hier ook een rotonde moest komen. Dit zou het verkeer beter doen doorstromen en de veiligheid voor het fietsverkeer verhogen. De vormgeving van deze rotonde is anders dan alle andere rotondes in Heemskerk, omdat dit verkeerspleintje in een dertig kilometer zone ligt. De rotonde is kleiner en uitgevoerd in klinkers die passen bij de rest van het centrum.


Foto Huibert Pootstraat 03-2006
1831/0211


We zijn weer een aantal weken verder en we zijn benieuwd naar de sloopwerkzaamheden aan de Huibert Pootstraat. Het is een mooie heldere dag is maart, maar koud ook. Vanwege de kou wordt er dus ook niet gesloopt. Normaal tijdens sloopwerkzaamheden staat er een straal water op het gebouw om de stof ontwikkeling een beetje tegen te gaan. Echter door het koude weer komt het er niet van om de sproeier aan te zetten. Het probleem is namelijk dat het vries. Grote ijspegels hangen aan het plafond wat mooi te zien is op de volgende foto.


Foto Huibert Pootstraat 03-2006
1832/0212


Tijdens de nachtvorst is er kennelijk een nog onder waterdruk staande leiding stuk gevroren waardoor deze prachtige ijsgrot is ontstaan. Stalactieten en stalactieten sieren het troosteloze skalet van deze flat. Het levert niet alleen mooie plaatjes op, maar ook jeugd weet er wel raad mee. Met stenen proberen zij de pegels van het plafond te gooien.


Foto Jan van Kuikweg 03-2006
1833-1834/0213-0214

     

Eindelijk is het zover. Na jarenlang praten, praten en nog eens praten, zijn de gemeente Heemskerk en Beverwijk er eindelijk uit. De sterk verouderde voortgezette onderwijsscholen staan op punt om gesloopt te worden. Na een fusie van scholen gemeenschappen in Heemskerk en Beverwijk heet het nu Kennemercollege. In het jaar 2000 komen de eerste berichten in de krant over een fusie tussen de scholen van Heemskerk en Beverwijk. In heemskerk staan dan de scholen De Baandert College, voorheen LTS De Die, De Blinkert, later Tender College en de Maerten van Heemskerck school aan de Jan van Kuikweg. In Beverwijk staat de Pius X college, later Augustinus College genoemd, om samen met Heemskerk een mammoet fusie aan te gaan tot de huidige naam Kennemer College. Nadat de plannen bekend waren gemaakt zou het evengoed tot midden 2001 duren eer de fusie werkelijk een feit was. Echter diende zich het volgende probleem zich aan. De scholen lagen geografisch te veel gespreid. Daarom werden er plannen bedacht om al deze scholen bij elkaar te brengen. Dit monde uit in nieuwe plannen half 2001. Echter de colleges van beide gemeenten bieden twee opties voor de scholen. De ene (optie 1a) kost ruim 28 miljoen euro, de andere (optie 7) kost ruim 22 miljoen euro. De colleges hebben de zes mogelijke opties die aangedragen waren door onderzoeksbureau DHV tegen het licht gehouden.


Foto Jan van Kuikweg 03-2006
1835-1836/0215-0216

     

In de beide varianten wordt nu gekozen voor het bundelen van de vmbo-opleidingen. In optie 1a wordt de vmbo gehuisvest op de Vierhoek, een te bouwen locatie tussen de Van Riemsdijklaan, de Jan van Kuikweg en de Jan Ligthartstraat. De scholen aan De Velst en de Jan van Kuikweg worden gesloopt. Hier worden dan woningen gebouwd. Het pand aan de Bullerlaan wordt uitgebreid en opgeknapt. In optie 7 gaat het vmbo-onderwijs van het Kennemer College naar De Velst. De locaties aan Jan van Kuikweg en Bullerlaan worden ontwikkeld voor woningbouw. Volgens de wethouder J. Kalverda van Heemskerk en F. Koster van Beverwijk is er bewust niet gekeken naar de kosten maar naar de onderwijskundige accepten. De bundeling van het totale vmbo-onderwijs op een plek weegt zwaar voor beide colleges. De andere opties zijn met de bekendmaking formeel door de colleges afgewezen. Toch staat het raadleden vrij om andere varianten te kiezen. Bureau DHV, dat twee dikke rapporten heeft geschreven over de nieuwbouw voor het Kennemer College, heeft zelf de twee duurste varianten naar voren geschoven. Deze kosten 41 miljoen euro en 37 miljoen euro. De schoolleiding heeft hier ook een voorkeur voor. In een gezamenlijke commissievergadering hebben de raadleden zich uitgesproken over de toekomst van de Kennemer College. Beverwijk spreekt zich uit voor variant 1a. Dit behelst het opknappen van de Augustinus College en twee gebouwen slopen. Terwijl Heemskerk toch liever voor de goedkopere variant gaat, optie 7 die 8 miljoen goedkoper is, en de scholengemeenschap aan De Velst laat bestaan. Een definitief besluit om te gaan bouwen is nog lang niet aan de orde. Dat komt in het voorjaar van 2007 als beide gemeenten de financiële posities en begrotingen van de komende jaren vastgesteld worden. Wel wordt in december besloten welke variant de voorkeur heeft. 1a lijkt de sterkste papieren te hebben, zeker gezien de argumenten vanuit het veldwerk. Maar als Heemskerk blijft vasthouden aan optie 7, kan dat de voortgang van het project aardig belemmeren.


Foto Lessestraat 06-2006
1837/0217


De herstructureringswijken Huibert Pootstraat en Chopinstraat, elders in Heemskerk worden ook heel mooi, aldus Aad Leek, van woningcorporatie Woon op Maat de initiatiefnemer. Oude portiekflats maken plaats voor nieuwe appartementen en laagbouw, huur en koop. Zo ook in de Lessestraat in Zuidbroek. Maar hier gebeurt iets extra’s, er komen welzijns- en zorgvoorzieningen bij voor de hele wijk. Leek is trots op het resultaat. Dit is het toonbeeld van herstructureren. Zo willen we het het liefst, een gevarieerd aanbod van huur- en koopwoningen voor jongeren, jonge gezinnen, ouderen en ook zieke in alle gradaties. Het wordt een woonwijk van alle levensfase, en bovendien in een parkachtige omgeving. De 160 oude portiekflats gaan fasegewijs tegen de vlakte. Een is er al weg, aan de zijde van de Beneluxlaan. Daar is de bouw van woon- en zorgcentrum Waterrijck, met 38 zorgwoningen, 15 aanleunwoningen en 20 koopflats voor senioren. Plus een huisartsenpraktijk (drie artsen), een apotheek, afkomstig van de Wijkerbaan en vestigingen van Thuiszorg en Welschap in plaats van buurthuis De Globe.


Foto Beneluxlaan 06-2006
1838/0219


Volgens Leek komen er in totaal 175 woningen voor terug, dus iets meer dan nu. Hij legt uit dat de concentraties aan de beide kopse kanten komen. Dus aan de Beneluxlaan en bij het NS-station. Daar tussen komen eengezinswoningen en negen watervilla’s. In het tussengebied blijft de bebouwing laag, hierdoor wordt een andere beleving gecreëerd. De buurt houdt er een groene wijk aan over met meer kwaliteit. De investeringen in de Lessestraat zijn groot. Volgens Leek gaat het om 25 a 30 miljoen euro. Daar komen de kosten van de infrastructuur nog bij. Voor het project, dat Waterrijck is gedoopt, heeft de gemeente ca. 2,5 miljoen euro subsidie ontvangen uit de provinciale pot voor stedelijke vernieuwing. Over de sloop en nieuwbouw van de Lessestraat word al 7 jaar gesproken. Er is meer overleg geweest dan ooit. Dat is omdat er zoveel partijen bij betrokken zijn. De verwachting is dat de laatste fase in 2010 zal zijn afgerond.


Foto Maerelaan 06-2006
1839-1840/0221-0220

     

Nadat de flats aan de Huibert Pootstraat zijn gesloopt, wordt de grond bouwrijp gemaakt voor het volgende project van de herstructurering. Fase 1: Na de eerste bouwperiode vaan circa 8 maanden zijn de eerste huureengezinswoningen in juni 2006 opgeleverd. Vanwege de relatief zachte winter en droog voorjaar en een aannemer die de uitvoering goed in de hand heeft, is de oplevering ruim voor de vakantieperiode mogelijk geworden. Na tijdelijk in een wisselwoning te hebben gewoond hebben de eerste bewoners het huurcontract van de nieuwe woning getekend. Het is niet de eerste keer dat zij hun nieuwe woning zagen. Gedurende de bouwperiode organiseerde Woon op Maat samen met aannemer Verwelius op 20 mei 2006 een open dag. Alle bewoners die een eengezinswoning hebben toegewezen, waren uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in hun woning. Bijna alle bewoners maakten hiervan gebruik om met het hele gezin de toekomstige woning te bekijken en kennis te maken met de buren. Het huurappartementengebouw in de eerste fase begint ook vorm te krijgen. Nadat bouwbedrijf Velwelius in juni het betonnen casco van de eerste flat had gebouwd, is de betonploeg begonnen met de bouw van de tweede toren. Ook deze bouwstroom komt goed op gang en ligt op planning.


Foto Maerelaan 06-2006
1841/0222


Fase 2: Nadat de sloop was afgerond is het bouwterrein van de tweede fase door de gemeente Heemskerk onder handen genomen. Bestaande kabels en leidingen die voor de nieuwbouw in de weg lagen zijn verplaatst. De riolering is vervangen door een modern gescheiden systeem waarin regenwater en rioolwater apart worden afgevoerd. Eind mei 2006 zijn de bouwputten van de eengezinswoningen ontgraven en na het bezanden van de bouwputten is Verwelius half juni 2006 gestart met het heiwerk. Alles wordt in het werk gesteld om de begane grondvloeren voor de bouwvak te hebben geplaatst. De oplevering van deze woningen is gepland in het tweede kwartaal 2007.


Foto Chopinstraat 06-2006
1842-1843/0224-0225

     

De sloop is gereed. In maart zijn de laatste sloopwerkzaamheden aan de fundering uitgevoerd en de oude gebouwen zijn nu helemaal verdwenen. Belangrijk bij deze werkzaamheden aan de Chopin- en Bizetstraat was het bepalen van de plaatsen van de oude heipalen. Omdat de nieuwbouw voor een deel op de plek van de oude flats komt te staan, kunnen deze palen immers in de weg zitten bij het slaan van de nieuwe palen. Gebleken is dat ongeveer 200 palen uit de grond getrokken moesten worden. Deze zijn met een zo genaamde trekstelling de grond uitgetrild. Een bewoner uit de oude portiekflats aan de Chopinstraat vertelt. Zijn naam is Joop Beentjes, hij is tien jaar lid geweest van de bewonerscommissie die het project voorbereidde. Bij wijze van bouwstart mocht hij het bouwbord onthullen. De herstructurering van de Chopinstraat is in de tweede fase. De serie van 66 verouderde portiekflats is gesloopt, de bouwput voor de vervangende nieuwbouw is gegraven. Hier komen 28 eengezinswoningen en zestien appartementen. Deels huur deels koop. De eerste fase bestond uit de renovatie van twee flatblokken op de kopse kanten van het langwerpige terrein. Ze zien eruit als nieuw. Beentjes verteld dat hij in 1996 werd benaderd voor de bewonerscommissie. Toen zouden alle flats worden gerenoveerd. Even later gooide Woon op Maat het over een heel andere boeg. Het werd groot deels slopen. Menig bewoner zette de hakken in het zand, uit angst voor huurverhoging. Uiteindelijk verliep het proces vrij geruisloos. De huurprijs voor een appartement bedraagt 360 euro, dit is een speciale huurprijs voor de terugkeerders. Nieuwkomers betalen meer, aldus Beentjes die nog opmerkt dat de oude portiekflats wel goedkoop waren maar ook heel slacht.


Foto Nielenplein 06-2006
1844-1845/0226-0227

     

Als we toch bezig zijn met een rondje langs alle renovatie en nieuwbouwprojecten, nemen we ook even de moeite om weer eens in het dorp te kijken. En wel op het Nielenplein. Ook het Nielenplein moest aan het veranderende dorpsgezicht geloven. Bomen zijn verplant en in de grond is verlichting geplaatst, net zoals bij de Platanen die langs het muurtje staan van de Nederlands Hervormde Kerk. Over het plein lopen lijnen welke ontspruiten in het hard van de nieuw aangelegde rotonde, ook op de foto te zien. Waar nog steeds geen strandpaal is geplaatst, maar dat ter zijde. En vanaf de toren van de Nederlands Hervormde Kerk. Op die manier wordt het Nielenplein meer betrokken bij zijn omgeving. Door een scheiding aan te brengen, door middel van de Platanen lijkt het erop dat er een galerij langs de winkels ligt en dat de rest van het plein gebruikt kan worden voor evenementen. Kon je voorheen nog parkeren op het Nielenplein is dat nu niet meer mogelijk. Kennelijk leverde het parkeren op het plein toch te veel gevaar op voor het winkelt publiek. Maar eigenlijk is het ook wel zo, want sommige automobilisten zette hun auto zelf vlak tegen de winkels aan als het plein weer eens vol stond met auto’s. Naderhand is de politie wel strengen gaan controleren en actiever met bekeuringen uitschrijven, maar kon niet voorkomen dat het op en af rijden van het plein, iedere zaterdag totale anarchie bewerkstelligde. Vandaar dat de gemeente ingreep en het plein, dat altijd al een vraagstuk is geweest, denk bijvoorbeeld maar eens aan De Kuil, weer een uitstraling van een plein heeft gegeven waar dus niet meer geparkeerd mag worden, enkel in de vakken en enkel de marktkooplui op vrijdag tijdens de wekelijkse markt. Op het plein zien we achterin nog een deel van de oude parkeervakken liggen. Het plein is zover dicht gelegd omdat de vakantieperiode zich aandient, dan kun je natuurlijk niet zo’n open stuifgat in het centrum hebben. Daarom wordt er na de bouwvak verder gegaan met het verbouwen van het Nielenplein.


Foto Nielenplein 03-2006
1846/0228


Al eerder was het stuk straatwerk tussen het Nielenplein en Gerrit van Assendelftstraat aangepakt. De straat krijgt, net zoals in de rest van het centrum, fietssuggestie stroken. Deze stroken afgebakend door strepen moeten het idee wekken dat er fietsstroken aan beide kanten van de weg liggen zodat het autoverkeer in het midden van de weg blijft rijden, en daardoor minder snel door het centrum heen kan. Overigens is het gehele centrumgebied uitgeroepen tot 30 kilometerzone. Overal waar dit soort wegen in het centrum liggen is het 30 kilometergebied. Niet te missen dus. Het pleintje voor de Rabobank en het oude gemeentehuis waren begin jaren ’90 al opgeknapt waardoor alleen het straatwerk wordt opgeknapt. Deze reden voor de opknapbeurt is dat van de 6 kanten rode straatstenen in koude periode van vorst, de toplaag losliet en dus hevig aan slijtage was blootgesteld. Bovendien was het straatwerk in bochten geheel uit verband gereden doordat de 6 kant stenen zijn gaan schuiven over het zand onder het gewicht van de passerende auto’s. Nu liggen er donker gekleurde klinkers in welke meer geschikt zijn voor zware belastingen van het autoverkeer.


Foto Kerkweg 06-2006
1847/0229


De aanbouw aan het sportcomplex is zo goed als afgerond. In tussen heeft gemeente Heemskerk ook de totale toegang tot beide sportcentra compleet op de schop gegooid. Was het voorheen dat er allemaal kleine parkeerterreintjes waren, loopt er nu een lange parallelweg gelijk aan de Kerkweg. Aan beide zijde van de parallelweg liggen parkeervakken haaks op de weg. Nabij het pannenkoekenhuis van de Waterakkers is er ook flink uitgebreid richting tennisbanen. Alles om een nieuwe strakke uitstraling te geven aan de Sportboulevard van Heemskerk. Ook nabij de intree van het zwembad De Waterakkers liggen ruim voldoende parkeervakken en ook is er voldoende ruimte voor de fietsenstallingen van het zwembad. Rondom de sporthal zijn ook alle parkeervakken opnieuw aangelegd. De parallelweg loopt door tot even voorbij Manage De Schimmelkroft. Door al het straatwerk een gelijke uitstraling te geven is het inderdaad net of alles bij elkaar hoort. Enfin, de nieuwbouw. Op het bord staat te lezen dat er aan Tennis, Squash, Snooker, Bridge, Fitness, Dance en Fysio. Wat betreft tennis, squash, snooker, bridge en fitness waren al ruimtes in gebruik in de aanbouw aan de noordzijde van het sportcomplex. De dance en fysio worden gehuisvest in de nieuwbouw. In het vierkanten gebouw is Dansschool Patty neergestreken, afkomstig uit een zaal in het skicentrum nabij restaurant De Buurvrouw. De fysio en fitness wordt volgens mij ook gesponsord door verzekeringsmaatschappijen zoals de Achmea Health centrum.


Foto Maerten van Heemskerckstraat 06-2006
1848/0230


Nadat de rotonde al in maart was opgeleverd, heeft het nog een poosje geduurd eer de strandpaal er werkelijk stond. Met een hoogte van ongeveer 1,50 prijkt hij in het midden van de rotonde. Rondom de strandpaal zijn in kleurige banen diverse kleuren geschilderd welke verwijzen naar zee, strand en bos.


Foto Maerten van Heemskerckstraat 06-2006
1849/0231


Op de zijkant van de strandpaal zijn twee inscripties gemaakt welke verwijzen naar de hoogte in het centrum en de afstand tot op het strand. De hoogte waarop de inscriptie is uitgesneden is precies op een hoogte van 3,50 boven NAP. We hoeven dus niet voorlopig bang te zijn voor natte voeten in Heemskerk. Dat het centrum hoog ligt, heeft te maken met het feit dat eerste huizen van Heemskerk lang geleden op een strandwal zijn gebouwd. Net zoals de dorpen Beverwijk, Uitgeest, Akersloot en zelfs Alkmaar. De hutten werden huisjes en zo groeit er vanzelf een dorp op de hoger gelegen zandgronden. Naarmate de gemeenschap steeds groter werd, werden de mensen gedwongen om lager te gaan wonen waar het nog niet droog was. Zodoende werd het inpolderen uitgevonden. Bescherming tegen de zee die steeds grote gebieden deed onderlopen tijdens hevige stromen. In die tijd speelde het geloof een ongelooflijke rol in de maatschappij, waarbij de kerk een prominente plaats innam binnen de gemeenschap. Daarom werden op de hoger gelegen zandgrond dan ook de kerk gebouwd. Daarom zie je in de omringende gemeente meestal de kerken of kapellen staan op het hoogste plekje in de oude dorpskern.


Foto Maerten van Heemskerckstraat 06-2006
1850/0232


Op een andere zijkant van de strandpaal staat een inscriptie over de afstand tot het strand. Deze bedraagt 5,7 kilometer. Om aan te geven welke route men moet nemen om op het strand te komen, heeft de gemeente Heemskerk gelijk een aantal verwijsborden opgehangen die de weg naar het strand wijzen. Zo hangt de eerste bijvoorbeeld bij modezaak Brandjes. De tweede op het hoekje bij ijssalon Marx ‘O Larry’s, de derde op de hoek van de Kerkweg en Marquettelaan en de laatste, even voorbij de Patatoloog waar je de ingang van de Noord Hollands Duinreservaat zich bevindt.


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881

Foto's 1851 t/m 1881

Foto Kleine Houtweg 06-2006
1851/0233


N197. Zo moet de nieuwe randweg om Beverwijk gaan heten. De randweg die begint nabij de Velsertunnel, langs Westerhout gaat, de Zeeweg kruist nabij de eerste viaduct vanaf Beverwijk gezien, zo evenwijdig aan de Willem Bakkerweg, deze ligt op de Corusterrein, zo naar de Plesmanweg. Halverwege de Plesmanweg loopt de randweg vervolgens naar de Rijksstraatweg waar hij op de al bestaande rotonde aansluit. Maar…voor het zover was. Al begin jaren ’70 werd gesproken over een westelijke randweg om Beverwijk. Toentertijd kwamen de IJmondgemeente er niet uit. Ook onder protesten van natuurbeschermers bleef het plan in de ijskast liggen. Tot begin 2000. Tot kwam het plan weer ter tafel en achtte men de tijd rijp om maar weer eens het plan uit de ijskast te halen. Het verschil met 30 jaar terug is dat de gemeente niet zelf de weg hoeven aan te leggen want het wordt een provinciale weg. Dat scheelt natuurlijk enorm in de kosten. Vanaf het begin 2000 heeft natuurbeschermingsgroep Westerhout blijft! Met succes vele malen het proces kunnen vertragen. Steeds vonden zij weer een reden om de aanleg op te houden. Hoewel het allemaal nog juridische kwesties waren wilde de gemeente en provincie nu wel eens wat resultaten zien in de vorm van ontbossen waarop het tracé zou moeten komen te liggen. Westerhout blijft, wist het proces weer te vertragen door het opperen dat het leefgebied van de Rugstreeppad, een beschermde diersoort, zijn leefgebied zou kwijtraken. Dit vergde natuurlijk weer overleg en onderzoek en eventuele alternatieven. Uit eindelijk werd besloten om compensatie te geven voor de natuur welke zou moeten wijken voor de aanleg van de randweg. Zo zou het leefgebied van de Rugstreeppad voldoende beschermd zijn.


Foto Kleine Houtweg 06-2006
1852/0234


Als we deze foto’s maken staan we op de Kleine Houtweg en kijken op de bovenste foto richting Rijksstraatweg. Links zien we Lunet nummer 9 liggen. Op de foto hiernaast kijken we richting Plesmanweg.


Foto Trompet 07-2006
1853-1854-1855/0235-0236-0237

     


Een niet alledaagse locatie om een foto te maken. Om hier te komen zijn we moeten we modder en plassen trotseren, maar het is de moeite waard, al zeg ik het zelf. We staan hier op het talud waar achter ons, achter een vangrail, de auto’s voorbij razen welke richting Alkmaar rijden of juist uit die richting aankomen. Als we beginnen om te vertellen wat er allemaal op deze foto te zien ik beginnen we aan de rechterzijde. Daar zien we de auto’s rijden over de vernieuwde A9. Daar waar het omgelegde stuk aansluit op de oude A9. De zandvlakte ervoor diende als ondergrond voor de oude A9. in de verte zien we alleen eenzaam de dealer van Jaguar staan. Maar dat zal niet lang meer duren. Weldra zal nieuwbouw verricht gaan worden door bedrijven die zich ook op Trompet 2 willen gaan vestigen. Op de achtergrond staat de huizen van de Broekpolder zoals de deelwijk De Waddeneilanden. Overigens kan en zal niet het hele gebied hier op de foto staat, vol worden gebouwd. Dat heeft te maken met de grote landelijke gasleidingen die tussen Uitgeest en Heemskerk richting Beverwijk lopen. Want langs de Genieweg ligt even voorbij de gemeentegrens het gaspompstation. Dit is een van de gaspompstations die het aardgas door heel Nederland transporteren en het gasnet op druk houden. Bij de aanleg van de Assumer Traverse was daar ook rekening mee gehouden, want op de plek waar de gasleidingen lopen, is een brug gebouwd. Het lijkt wat gek om een brug te bouwen waar onder geen weg of water loopt. Maar dat is dus de reden. De camera is iets meer richting het westen gedraaid en we zien daar een kleine zandvlakte. Daarop staat de fundatie van de windmolen. De windmolen die de gemoederen in Heemskerk flink heeft bezig gehouden werd in november 2005 de mast van de windmolen geplaats. In december 2005 werden de wieken eraan gehangen. In eerste instantie zag het er goed uit allemaal, maar het bleek later dat de molen te veel stroom leverde. Nadat dit probleem was opgelost kon de molen eind december eindelijk gaan doen waarvoor hij was neergezet, stroom leveren aan De Trompet. Op de foto ligt de schaduw van de molen als een streep over het landschap en wijst in de richting het centrum van Heemskerk als een soort van wegwijzer. Rechts op de foto zien we de brug die over de gasleiding is gebouwd. Het bedrijventerrein De Trompet wordt door de spoorlijn tussen Uitgeest en Beverwijk gescheiden.


Foto Trompet 07-2006
1856/0238


Nu we toch zo dicht bij de molen staan, moet we gelijk even gebruik worden gemaakt van de gelegenheid om van dichtbij een paar foto’s te schieten. Want als straks fase twee klaar is van De Trompet, komt er een groot hek te staan maar ook om de windmolen, en kom je er niet meer zo dichtbij. Het plaatsen van de molen heeft nogal wat voet in de aarde. Een stukje uit de krant verhaalt over het plaatsen van de kolos afgelopen november. De hijskraan ligt kort voor drie uur nog languit gestrekt op het grasland. De voorbereidingen nemen veel tijd in beslag. Maar dan spannen de kabels zich en komt de giek langzaam omhoog. Een kwartier later steekt de torenkraam fier in de lucht, 104 meter hoog. Zo vreselijk hoog is dat niet eens, zo op het eerste gezicht. De top van de molen reikt, vanwege de wieken van 40 meter, maar ietsjes hoger. De omvang van de megamolen valt eigenlijk alles mee. Dat komt door het gebrek aan een referentiepunt in het open landschap. Zet er een flatgebouw naast, dan zie je pas goed hoe groot die molen is, zo is de uitleg van Ronald Wiecherink van Windgroep Holland (WGH), de eigenaar van de molen. De uitdrukkelijke wens van gemeente Heemskerk was dat de molen fel blauw zou worden gespoten. Het zijn tenslotte de gemeentekleuren en de molen dient dan ook als soort van baken in et Heemskerkse landschap. Hijsklussen zijn altijd wachtklussen, zo is te beluisteren op de bouwplaats langs de op- en afrit van de A9. Een enkele nieuwsgierige zet zijn auto stil op het talud. Staat hij niet erg dicht bij de oprit? Nee, luid het antwoord, hij staat 45 meter van de weg.


Foto Trompet 07-2006
1857/0239


Om half vijf hangt het onderstel van de mast in de kabels, vrij van de eigenaardige transportwagen. Het is de eerste van de vier moten bestaande mast. De doorsnede is beneden 4 meter. In de wand zit een deurtje. Er komt ook een lift in, de gondel komt helemaal bovenin, een grote stalen cabine van enkele kubieke meters waarin alle apparatuur zit. Daar wordt in feite de twee megawatt elektriciteit opgewekt. Een half uur later staat het onderstel op de fundering. Hij wordt met 104 bouten vastgezet. Intussen brengt de volgende vreemde transportauto de tweede moot, compleet met de felgele gemeentelogo. Het wordt al donker. Maar het werk moet af, al wordt het elf uur. Want vandaag wachten de volgende twee stukken, de gordel en niet vergeten de molenwieken. Dat wordt nog een druk bezette werkdag. Of de omvang van de windturbine al dan niet meevalt, zal pas aan het eind van de avond blijken. De volgende dag worden de laatste twee moten opgehesen en gemonteerd, waarna ook de turbine volgt. De totale hoogte is dan 78 meter. Het was aanvankelijk de bedoeling dat de wieken op de derde dag omhoog zouden gaan, ware het niet dat er ineens een harde wind opstak. Op tachtig meter hoog is de windkracht 7 tot 8. Zonder wieken is de mast net een schoorsteen, felblauw van kleur en voorzien van het logo van de gemeente. Het zijn flinke letters, Zo is de hoofdletter H twee meter hoog. De naam staat aan twee kanten en is goed leesbaar vanaf de A9 in beide rijrichtingen. Dat de molen in Heemskerk staat zal geen enkele passant ontgaan. Er ontstond even de indruk dat de molen scheef stond, Niet veel, maar na nauwkeurig nameten bleek dit toch niet zo te zijn.


Foto Trompet 07-2006
1858/0241


Enkele dagen later op maandag 14 november heeft het Belgische kraanbedrijf Sarens de wieken erin gehangen. De zogenaamde rotor van de megamolen heeft een spanwijdte van 80 meter. Het hijswerk was een spectaculair gezicht. Het geluid van motoren zwelt aan. Het is half tien in de ochtend en nagenoeg windstil. Slecht weer voor een windmolen maar wel lekker om te hijsen. Langzaam maar zeker komt het gevaarte van de grond, in horizontale stand. Twee kranen komen eraan te pas. Een kleine en een grote. Aan de uiteinde van de reuzenwieken zitten touwen. Dat is om bij te kunnen sturen. De kleine kraan laar iets vieren. Het gevaarte begint te kantelen. Het is een knap staaltje hijswerk dat wordt gadegeslagen door een aantal nieuwsgierigen. Binnen enkele minuten hangt de rotor verticaal te bungelen aan de torenkraan. Het is nu goed te zien hoe kolossaal de drie wieken zijn. De kleien kraan laat los. Het is een kwestie van verder naar boven hijsen en omhoog halen en vastpikken. Simpel gezegd, Want het kan eigenlijk niet, zo te zien. Toch lukt het. Dat vastmaken doen overigens een paar mannetjes bovenin. Om tien uur zit hij vast. Er klinkt een bescheiden applaus op het koude grasland. Met de geslaagde operatie is de windmolen nu af, afgezien van de aansluitwerkzaamheden. Hij wordt ook nog uitgebreid getest. Over twee weken kan hij pas echt draaien, verwacht Rene Disseldorp van Windgroep Holland. Het Heemskerkse bedrijf is de eigenaar van deze windturbine die veel en veel groter en krachtiger is dan alle andere windmolens in de wijde omgeving. Het vermogen is twee megawatt, ruim voldoende om bedrijventerrein De Trompet van stroom te voorzien, dat zijn ruim 1700 woningen. Acht van deze machines en heel Heemskerk draait op schonen elektriciteit. Een windturbine van dit formaat vergt een investering van bijna twee miljoen euro. Plus nog een paar ton aan plaatsingskosten. Windgroep Holland (WGH) exploiteert 22 turbines in de provincie, al dan niet samen met anderen. De inkomsten bestaan uit een vergoeding voor de geleverde schone stroom plus een fors deel subsidie.


Foto Trompet 07-2006
1859-1860/0242-0243

     

Om aan de achterzijde van Trompet 1 te komen dienen we weer terug te keren naar de Communicatieweg en vervolgens een stukje terug naar de ingang van het eerste stukje bedrijventerrein te rijden. Daar kunnen we dwars door het bedrijventerrein naar achteren fietsen om bij het parkachtige stukje te komen dat vanaf het talud zo mooi is te zien. Een mooi uitzicht beneemt ons de adem. Prachtige veldbloemen met een mooi schelpenpad sieren dit stukje land, simpel weg omdat hier niet gebouwd mag worden vanwege de al eerder genoemde gasleiding. Maar inrichting als een stukje groen mag natuurlijk wel. Even op je gemak rondwandelen als je de hele dag op kantoor zit tussen de middag tijdens of na de lunch. Even genieten van de bloemenpracht. Ook voor de waterminnende dieren is er aandacht besteed. Een heuse paddenpoel is er verschenen waar padden, kikker en andere amfibieën zich thuis kunnen voelen wat weer de aandacht trekt van vogels en andere jagers. Op de achtergrond zien we het talud waar de foto’s op de vorige bladzijdes zijn genomen met daar vlakbij de onderste moot van de windmolen van WGH.


Foto Trompet 07-2006
1861-1862-1863/0244-0245-0246

     


De foto’s die in dit parkje achter op het terrein van fase 1 De Trompet zijn gemaakt, bestaan uit een serie van 5. Als het ware een ronde foto van 5 stuks welke een uitzicht bieden op de omgeving zoals het er in juli 2006 uitzag. We hebben de camera iets veder gedraaid en hebben nu volledig uitzicht op de bebouwing die grenst aan de achterzijde van fase 1 van De Trompet. Ook hier is niet te ontkomen aan de bloemenpracht, waarin zich een aantal soorten onderscheiden zoals de klaproos en andere soorten bermbloemen. De laatste foto uit deze serie is gericht op de brug over de gasleiding. Een mooier en duidelijker beeld kun je nu niet krijgen. Het laat zien waarom de brug er is, en waarom het hier niet is volgebouwd maar wel is bezaaid met mooi gekleurde bermbloemen dat weer kleine en grote diertjes aantrekt. Voor ons strekt zich het schelpenpad uit dat in dit bloemenveld met twee paddenpoelen is aangelegd. In een ronde boog loopt dit pad over het terrein en met een klein bruggetjes komt het weer achter de gebouwen uit van fase 1.


Foto Communicatieweg 07-2006
1864/0247


Toen we hier net een half uurtje geleden voorbij kwamen om achter fase 1 de bloemenpracht te bewonderen, viel ons eigenlijk op dat een rechte spoorlijn best wel iets kunstzinnigs heeft. Als we deze foto maken kijken we in de richting van station Heemskerk. Links van de spoorlijn zien we de huizen van deelplan De Wadden in de Broekpolder. Mooi is te zien hoe de lijnen in de verte naar elkaar toe lijken te lopen. Natuurlijk is dat gezichtsbedrog. Aan de rechterzijde van de spoorlijn vinden we de tuinderijen van Ons Genoegen aan de Zuidermaatweg.


Foto Communicatieweg 07-2006
1865/0248


Natuurlijk nemen we ook de andere richting op de foto. We kijken hier in de richting van Uitgeest. Links vinden we fase 1 van De Trompet en rechts staat nu nog een boerderij. Weldra zal deze plaats moeten maken voor de uitbreiding van De Trompet fase 2. De windmolen van WGH staat precies achter en paal langs de spoorlijn die de hoogspanningskabels vasthouden. De verwachting is dat het uitzicht aan de rechterzijde van de spoorlijn de komende jaren flink zal veranderen. In de verte ligt de brug die Heemskerk verbindt met de A9.


Foto Verlengde Hoflaan 07-2006
1866/0249


In de nieuwbouwwijk De Broekpolder moest ook een nieuwe basisschool komen, immers nieuwbouwwijken trekken jonge gezinnen en die kinderen moeten naar school. Dus in de Broekpolder verrees een noodschool met enkele lokalen. Niet meer dan een aantal portocabins tegen elkaar aan gezet. Echter gas, water en licht was er niet omdat het geen adres had. Dat kreeg het in maart 2005. Laan van Broekpolder 500. Toen het gebouw eenmaal een adres had, werd het aangesloten op de nutsvoorzieningen en konden de leerlingen eind maart 2005 voor de eerste maal naar hun nieuwe school. Na de grote vakantie begint de school met zo’n 24 leerlingen, maar dat zal snel uitgroeien tot een groep van ongeveer 60 leerlingen zo rond de kerst. Omdat ouders alvast de leerlingen op school doen terwijl ze er eigenlijk nog niet wonen. Ook worden er dan weer drie portocabins bij geplaatst om de leerlingen onderdak te bieden. Uiteindelijk verwacht de schoolleiding dat het aantal zal uitgroeien tot 500 of zelfs 600 leerlingen. Maar het wachten is nu op nieuwbouw. Eindelijk in mei 2006 mogen de leerlingen van De Bareel een heipaal beschilderen die als symbolische eerste paal, de grond in gaat. Lang verwacht, want alles bij elkaar heeft de voorbereiding, inclusief planologische besluitvorming, inspraak van de buurt en de steeds bijgestelde leerling prognoses 10 jaar geduurd. Het schoolbestuur heeft nu grote haast om op tijd, d.w.z. voor het schooljaar 2007-2008 klaar te kunnen zijn. Vandaar dat zelfs al voor de bouwvergunning eind mei onherroepelijk is, werd begonnen met de grondwerkzaamheden, zoals het uitgraven van de bouwput. Ook zijn er al wat heipalen geslagen. De school krijgt een sportzaal die ook ten goede komt aan de buurt van de bewoners.


Foto Stroomwal 07-2006
1867-1868-1869-1870/0250-0251-0252-0253

     

     

In ons rondje door het zuidoostelijke deel van Heemskerk, waarin we eerder fase 2 en 1 van De Trompet hebben bezocht, mogen we de Broekpolder natuurlijk niet overslaan. Want ook hier is nog volop ontwikkeling. Hoewel de laatste stukken langzaamaan worden opgevuld blijven er langs de rand, achter de Citadel een groene strook over. Heel toepasselijk wordt dit dan ook Het Groen Balkon genoemd. Deze strook van enkele honderden meters lang en tientallen meters breed, ligt pal achter de geluidswal van de A9 en loopt vanaf de Citadel tot aan de Eilandengroep De Wadden. Was het gebied eerst nog hobbelig en een wildernis, lijkt het nu wat meer gestructureerd en verzorgt. Maar dat is nog niet het eindstation. In de komende jaren moeten hier luxe huizen verschijnen in de prijsklasse van 380.000 euro voor de twee-onder-een-kappers en vanaf 500.000 euro voor de vrijstaande huizen. Samen moeten er 34 in worden gebouwd in een deelplan bestaande uit 130 huizen. Op de voorgrond ligt nu nog zand en klei, maar dat zal allemaal uitgegraven gaan worden om de vijverpartij van de Citadel een waardigere uitstraling te geven en tevens een waterberging te creëren bij hevige regenval of langdurige droogte. Het zand dat hierbij vrij komt zal deels worden gebruikt om de geluidswal langs de A9 verder af te maken en deels om de driehoek nabij het golfterrein langs de communicatieweg, op te hogen. Op de achtergrond van deze dubbele foto staan een aardig bos. Dit bos ligt aan de parkeerplaats van het tankstation Akermaat. Om alle ruimte goed te gebruiken is de wijk vlak langs de geluidswal gebouwd en zal met en mooie ronde vorm ook om dit tankstation en parkeerplaats heen lopen. Als een voet die een steunzool nodig heeft vult deze bult van de A9 de holte in de Broekpolder.


Foto Stroomwal 07-2006
1871-1872-1873-1874/0254-0255-0256-0257

     

     

Tijdens de aanleg van de geluidswal lang de A9 deed zich een probleem waardoor het werk gestaakt moest worden. De klei waarmee de wal is opgebouwd, is gaan schuiven en vervormen. De voorziening zou in het voorjaar klaar moeten zijn, maar dat lukt niet. Het talud van de geluidswal vertoont geringe ongewenste vervorming en afschuiving. De klei die voor de ophopingen (laag voor laag) wordt gebruikt, blijkt te nat. De graafmachines kunnen er niet op. De Grond Exploitatie Maatschappij (GEM) Broekpolder, verantwoordelijk voor de aanleg van de infrastructuur in de nieuwe wijk, heeft de werkzaamheden tot nader order stil gelegd. De situatie doet zich voor op het laatste stuk van de geluidswal, ter hoogte van het deelplan De Wadden. De geluidswal had voor het goede al klaar moeten zijn. De bewoners van dit eilandenrijk hebben behoorlijk last van het lawaai van de A9. GEM heeft monsters genomen en op gestuurd naar het laboratorium voor nader onderzoek. De geluidswal wordt opgebouwd met kleigrond die vrijkomt bij het bouwrijp maken van de Broekpolder, zoals het uitgraven van waterpartijen. Voordat het materiaal wordt verwerkt, wordt het eerst opgeslagen in depots. Alvorens de geluidswal op te hogen met een nieuwe laag, moeten de aanwezige lagen eerst voldoende zijn ingeklonken. Nadat onderzoekslaboratorium Geodelft dat geen bevestigde wat men al vermoedde over de te natte ondergrond, wordt in juni het werk hervat. Om het werk te hervatten worden wel een paar maatregelen genomen. Zo wordt de grond die wordt afgegraven om de wal aan te leggen, niet meteen verwerkt, maar eerst in depots. Deze depots worden aan de bovenzijde schuin gemaakt zodat er geen water op kan blijven staan. Daarnaast worden de al bestaande depots anders ingericht. De hogere bergen grond worden verdeeld in meerder lagere heuvels, zodat de grond sneller kan drogen. Als laatste maatregel zijn er sleuven gegraven om de waterafvoer te bevorderen. Er is onderzocht of drainage in het al bestaande al aangelegde gedeelte van de geluidswal zou kunnen helpen, maar door de structuur van de klei is dat niet mogelijk. Ook in deze periode wordt ook begonnen met de voorbereidingen voor het plaatsen van een scherm met een lengte van 60 meter. Dit scherm komt tot aan het viaduct van de Communicatieweg, omdat de beschikbare ruimte hier te gering is om de wal door te trekken. Het scherm werd in mei 2006 geplaatst. Ter hoogte van Het Groen Balkon werd, om ruimte te besparen, de geluidswal van binnen bekleed met stalen korven gevuld met keien. Deze korven, 50 centimeter breed en 6 meter hoog kreeg de bijnaam schanskorven. Bovenop de schanskorven komen grondkorven waarin de gemeente beplating wil aanbrengen. Het voordeel van schanskorven is ruimtewinst. Een normale geluidswal is beneden heel breed en vergt dus veel ruimte, aldus de gemeentevoorlichtster. Door aan een kant een steile wand met keistenen te maken, bespaart dat bijna de helft van de ruimte. Dat is gewenst want deelplan Het Groene Balkon (130 woningen) is niet groot, vrij smal zelfs. Zonder deze constructie zouden de bewoners een heel kleine achtertuin overhouden. De gemeentevoorlichtster spreekt ook van een decoratieve constructie, want tussen de keien kunnen rotspantjes groeien zodat er over een paar jaar een bijzondere, bloeiende of groene wand achter in de tuin staat.


Foto Schutterskwartier 07-2006
1875/0258


We staan hier niet helemaal op het Schutterskwartier. We staan hier namelijk aan de andere kant van de gracht welke om de Citadel heen ligt. Maar om toch een locatie aan te geven waar we ons bevinden, doen we het maar zo. Dit is een van de weinige keren dat ik geen informatie boven tafel kan krijgen over iets dat op de foto staat. Nu kan ik zelf wat gaan verzinnen, maar dat staat ook zo raar. Dan maar beschrijven wat er op de foto te zien is. Het zijn drie kleurrijke vissen ter grote van een meter ongeveer. Deze vissen zwemmen zo te zien in een blauw meertje. Niet groot wel is waar, maar ze hebben levensruimte. Helaas moet ik u schuldig blijven wie het kunstwerk heeft gemaakt of wanneer het is geplaatst. Meer dan dit kan ik er niet over vertellen. De vissen met het blauwe meertje zullen we verwijzen naar het water van de Oer-ij die bij Castricum in zee uitmonden.


Foto Reynoutlaan 07-2006
1876/0259


Nadat we het rondje Broekpolder hebben gehad, gaan we langzamerhand maar weer eens op huis aan. Onderweg doen we nog even stadspark Assumburg aan om daar van de natuur te genieten, of eigenlijk een snellere weg terug naar huis. Onderweg wordt het oog getrokken op iets dat glanst in het zonlicht. Als we dichterbij komen blijkt het een bordje te zijn waarop een vreemde taal staat geschreven. Te lezen is het allerminst. Echter de boom die vlak achter staat zal er wel bijhoren. Het blijkt een vriendschapsboom te zijn, welke de stedenband tussen Heemskerk en Klatovy symboliseert.


Foto Reynoutlaan 07-2006
1877/0260


Als we het bordje een nader bestuderen blijkt het te gaan om een boom die ter ere van de stedenband is geplant in het stadspark van Heemskerk. In 2003 bezochten 185 Tsjechen Heemskerk, ter ere van de stedenband. Joop de Graaf werd in 1998 voorzitter van Stichting Vriendschapsbanden. Toen was het nog een gezapig zooitje. Maar plotseling begon alles op zijn plaats te vallen. Een belangrijk moment was dat de stedenband een officieel karakter kreeg in 1999. We konden subsidie aanvragen, kregen meer armslag. Van een passieve rol werd het een actieve rol. Een paar jaar geleden was De Graaf mee op reis naar Klatovy. Er was een dansevenement, waarop De Graaf dacht dat ook in Heemskerk realiseerbaar zou zijn. Dus werd de organisatie op touw gezet waarop in de zomer van 2003 een gezelschap van 185 Tsjechen Heemskerk mochten bezoeken. Aan vrijwilligers waren geen gebrek, evenmin aan gastgezinnen. Er werden allerlei culturele activiteiten georganiseerd. De Heemskerkers kwamen ogen en oren tekort. In menig zaal of kerk, op pleinen en sportvelden. Een orkest, een koor, of dansgroep. Een wedstrijd, tentoonstelling of debat. Een markt, portretschilder of zweefmolen, een terras of haringkar. De gasten uit Klatovy waren beter op de tennisbaan maar ook op het voetbalveld. Ook in het dansen waren zij net iets beter. Het publiek keek met open monden hoe de majorettes hun stokjes en benen hoog opgooiden. Ze konden geen genoeg krijgen van de Bonbon, niet voor niets al jaren Europees kampioen. Om het band nog eens extra te benadrukken we in maart 2006 een vriendschapsboom in het stadspark van Heemskerk geplant.


Foto Reynoutlaan 07-2006
1878/0261


Bij de aanleg van stadspark Assumburg werd ook de trekker van diverse groenplannen in Heemskerk, geëerd met een heuse eigen boom met gedenkplaat. Nico Brandjes, de ambassadeur voor het groene Heemskerk, zeg maar de deskundige in de groenvoorziening van Heemskerk. Van bijna elke boom of struik wist Nico waar deze stond en heeft gestaan, maar ook de geschiedenis ervan. Zo was hij ook de trekker van stadpark Assumburg en straks ook de kasteeltuin achter Assumburg.


Foto Reynoutlaan 07-2006
1879/0262


Op het plakkaat staat in niet mis te verstane worden voor wie en door wie deze boom is geplant en ook waarom en wat voor soort boom het is. Volgens mij is het de lievelingsboom van Nico.


Foto Gounodstraat 07-2006
1880/0263


Zo door Heemskerk gelopen zijn we al heel wat geloofgemeenschappen tegengekomen. Zo hebben we onder andere de:
Katholiek:   Parochie Heilige Laurentius aan Anthonie Verherentstraat 4 / Parochie Heilige Maagd Maria aan Spoellaan 3
Gereformeerd:   Morgensterkerk aan Vrijburglaan 2,
Hervormd:   Hervormde Gemeente Heemskerk aan Kerkplein 1

Overige religies:
Apostolisch Genootschap aan de Jean Monnetstraat 1
Baptistengemeente aan Maerten van Heemskerckstraat 43
Jehova’s Getuige gemeente Heemskerk aan de Jan Ligthartstraat 155
Oecumenische Basisgemeente KGIJ aan Vrijburglaan 1
Pinkstergemeente Beverwijk / Heemskerk aan Bachstraat 20

En als laatste religie hebben we in Heemskerk de Nieuw Apostolische Kerk in Nederland aan Gonoudstraat 11a.


Foto Gounodstraat 07-2006
1881/0264


Als laatste foto in dit boek hebben we een close-up gemaakt van het bordje dat aan de
muur prijkt van het Nieuw Apostolische Kerk in Nederland.
Naast deze Nieuwe kerk staat er in Heemskerk nog een Kerk die de naam Apostolische
kerk draagt. Is deze kleine gemeenschap aan de Gonoudstraat een afsplitsing, net zoals
Hervormd een afsplitsing is van het Katholieke geloof?
Enfin, zelf hoef ik het niet te weten. Ik kom namelijk niet zo vaak, of eerlijk gezegd,
nooit meer in de Laurentiuskerk, de parochie waar wij officieel onder vallen. De reden
daarvoor heb ik eigenlijk niet. Het trekt me gewoon niet meer.
Wellicht denk ik daar over 30 jaar weer anders over, dan ben ik 70. Misschien loop ik
dan het gebouw aan de Gonoudstraat binnen, om te luisteren naar een voorganger die me
verteld dat het leven mooi is, en dat je de dood niet hoeft te schuwen. Echter voor het
zover is, zullen nog vele jaren en nog veel meer foto’s voorbij komen…
Zo is er ook weer een eind gekomen aan dit deel. Een deel waar lang over gedaan is om
het te schrijven. Niet dat u er iets van gemerkt heeft, alleen als u goed op de begin
en einddatum let, komt u er achter.
Dat ik begon met dit deel begon was het mei 2006. Inmiddels zijn we bijna vier jaar
verder, en is dit deel ook gereed gekomen.
Toen der tijd werkte ik nog op de Huisvuilcentrale HVC in Alkmaar en besloot daar om
HBO te gaan studeren om hoger op te komen.
Die opleiding bestond uit twee delen. Twee jaar Vapro D en twee jaar specialisatie
tot Chemisch Technoloog. De eerste twee jaar kon ik op het fietsje af, de opleiding werd
gegeven op het trainingscentrum van Corus, de oude Hoogovensschool.
De opleiding begon met een voorschakelcursus in februari 2006.
Pas in september 2006 begon het echte werk.
Al gauw werd het duidelijk dat een aantal zaken niet meer samen gingen.
Dus moest ik keuzes maken. Het beschrijven van foto’s viel daarbij af.
Echter het maken van de foto’s niet. Krantenknipsels hield ik ook nog bij,
al liep ik soms twee maanden achter. Enfin, een dagje knippen en plakken en die berg
is ook weer weggewerkt. Na twee jaar Vapro D volgde nog eens twee jaar specialisatie.
Alleen kon deze niet op de bedrijfsschool worden gevolgd maar in Utrecht.
Hogeschool Utrecht wel te verstaan. Het was natuurlijk zonde om de complete opleiding
niet af te maken, er was al zoveel tijd en energie ingestoken dat het eigenlijk dom
was om het niet af te maken, ook al moest ik daarvoor twee jaar naar Utrecht.
Dat zag ik dus eigenlijk niet zitten. Intussen begonnen mijn onderzoek capaciteiten
te ontwaken en ik begon me af te vragen hoe het zat met de bunkers die bij de strandopgang
van Heemskerk en aan de Noordermaatweg stonden. Want in mijn herinnering waren die
zomaar van de een op de andere dag verdwenen.
Bij navraag bleek dat mensen er vaag iets van wisten of slechts nog iets wisten te
herinneren waarvan ze zelf niet echt wisten of het waar was. Dus begin je een onderzoek.
Brieven door het hele land, archieven afstruinen en vooral veel mensen interviewen,
zowel binnen als buiten Heemskerk. Vergde het beschrijven van foto’s aardig wat tijd,
nou uit dit onderzoek is ook een heel boekwerk gekomen waarin heel veel foto’s,
tekeningen, landkaarten en tekst zijn verwerkt. Al met al een stevig boekwerk waaruit
je kunt concluderen dat er meer aan Duits werk op het grondgebied van Heemskerk heeft
gelegen dan je in eerste instantie zou denken. Tegelijk met het behalen van mijn
diploma Chemische Technologie rondde ik ook het boek af van ‘Bunkers in Heemskerk’
waarmee ik zelfs de krant nog heb gehaald.
Helaas heb ik nog geen uitgever of fondsen kunnen vinden die het boek wil uitgeven.
Ja, een prachtig boek, maar ja, de crisis hè…
De gouden tijden zijn even voorbij, maar trekt wel weer aan. Misschien zet ik het over
een paar jaar wel op internet als ik zover ben.
Ik heb al een titel bedacht voor mijn website, ‘Groeten uit Heemskerk’.

Maar goed, vier jaren zijn verstreken waarin het foto schieten gewoon was doorgegaan
en ik daardoor een achterstand van circa 1200 foto’s heb opgelopen.
Nadat ik in september 2009 klaar was met school ben ik eerst andere dingen gaan
bijwerken alvorens ik weer aan deze klus kon beginnen.
En in februari 2010 was het dan zover. Ik ben weer begonnen met het ‘fototjes typen’
zoals mijn vrouw, het altijd zo plastisch weet uit te drukken.
En inderdaad, we zijn nu ander half week verder en kan ik deel 7 afsluiten om te beginnen
met deel 8.

Rest mij niet anders te zeggen dan ‘Pak het gerust en ga er lekker voor zitten’.
Als ik deel 7 afsluit is het Vrijdag 12 februari 2010 om 19:50 in de avond.


Vriendelijke groeten Simon de Wit.


terug

Inleiding Register 1599 - 1651 1652 - 1700 1701 - 1750 1751 - 1800 1801 - 1850 1851 - 1881


terug